Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
II BP 14/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible for challenging a final order under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer II BP 14/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal to declare a final order inconsistent with the law. The plaintiff sought relief regarding a procedural dismissal, while the defendant argued the claim was barred by recent statutory changes. The court ruled that under the current Civil Procedure Code, appeals against final orders are inadmissible unless they involve a final judgment causing irreparable harm.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final order inconsistent with the law is inadmissible because the statute restricts such appeals to final judgments, not procedural orders.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal final order Civil Procedure Code procedural dismissal legal inconsistency

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Pozwana kwestionowała występowanie ad casum okoliczności, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Nie zauważyła natomiast modyfikacji przepisu, która nastąpiła w 2010 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.Stosownie do art.
Art. 102 k.p.c.
Z uwagi na fakt wadliwego uzasadnienia odpowiedzi na skargę, wynikającego z nieznajomości prawa, o kosztach orzeczono na zasadzie art. 102 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
Pozwana kwestionowała występowanie ad casum okoliczności, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Nie zauważyła natomiast modyfikacji przepisu, która nastąpiła w 2010 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.Stosownie do art.
art. 4241 § 1 k.p.c
4248 § 1 k.p.c.Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
Z uwagi na fakt wadliwego uzasadnienia odpowiedzi na skargę, wynikającego z nieznajomości prawa, o kosztach orzeczono na zasadzie art. 102 k.p.c.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt II BP 14/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa K. W.‎przeciwko Przedsiębiorstwu […] S.A. w L.‎o wynagrodzenie za pracę, zapłatę barbórki i zapłatę 14-tej pensji,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 marca 2014 r.,‎skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 5 września 2011 r., sygn. akt IV P […], 1. odrzuca skargę.

2. odstępuje od obciążenia skarżącego kosztami postępowania.

UZASADNIENIE

Skargą z dnia 9 września 2013 r. K. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 5 września 2011 r., IV P (…) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie. Na skargę tą odpowiedź wniósł pełnomocnik pozwanej Spółki, wnosząc o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana kwestionowała występowanie ad casum okoliczności, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Nie zauważyła natomiast modyfikacji przepisu, która nastąpiła w 2010 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wymaga odrzucenia jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.Stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, jeśli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Brzmienie takie nadane zostało cytowanemu przepisowi przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. – o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037). Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. (druk sejmowy nr 2525) celem ustawodawcy było ograniczenie obowiązku orzekania o niezgodności z prawem przez Sąd Najwyższy jedynie do przypadków niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. W odniesieniu do innych orzeczeń, ustawodawca zdecydował się uprościć drogę dochodzenia odszkodowania przez wyłączenie obowiązku uzyskania rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania ma charakter postanowienia.

Mając to na uwadze, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia jest w obecnym stanie prawnym skargą niedopuszczalną.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Z uwagi na fakt wadliwego uzasadnienia odpowiedzi na skargę, wynikającego z nieznajomości prawa, o kosztach orzeczono na zasadzie art. 102 k.p.c.