Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
SNO 50/10 KI-generiert

Supreme Court transfers disciplinary case to another court due to witness proximity under Art. 36 K.P.K.

Geschäftsnummer SNO 50/10
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court transferred the disciplinary case to a different court of equal rank. The lower court requested this transfer because all necessary witnesses resided near the new court, far from the original venue. The court ruled that this situation satisfied the statutory conditions for transfer under Article 36 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 36 k.p.k.; A higher court may transfer a case to another court of equal rank if the majority of witnesses reside near the new court and far from the original one.

Schlagwörter

KI-generiert
disciplinary proceedings transfer of case witness proximity Code of Criminal Procedure court jurisdiction equal rank court procedural transfer

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 36 k.p.k.
akt ASD (...), w przedmiocie przekazania sprawy innemu Sądowi w trybie art. 36 k.p.k. p o s t a n o w i ł : p r z e k a z a ć s p r a w ę d o r o z p o z n a n i a S ą d o w i A p e l a c y j n e m u – S ą d o w i D y s c y p l i n a r n e m u w B .
art. 36 k.p.k
akt ASD (...), w przedmiocie przekazania sprawy innemu Sądowi w trybie art. 36 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

POSTANOWIENIE Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2010 R. SNO 50/10 Przewodniczący: sędzia SN Marek Pietruszyński. Sędziowie SN: Waldemar Płóciennik, Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca). S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta w sprawie sędziego Sądu Okręgowego w stanie spoczynku po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. wniosku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A. z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt ASD (...), w przedmiocie przekazania sprawy innemu Sądowi w trybie art. 36 k.p.k. p o s t a n o w i ł : p r z e k a z a ć s p r a w ę d o r o z p o z n a n i a S ą d o w i A p e l a c y j n e m u – S ą d o w i D y s c y p l i n a r n e m u w B .

U z a s a d n i e n i e Sędzia Sądu Okręgowego w stanie spoczynku, został obwiniony o popełnienie przewinienia służbowego określonego w art. 107 § 1 u.s.p. Dnia 7 listopada 2005 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wyznaczył na podstawie art. 110 § 3 u.s.p. Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A. jako właściwy do rozpoznania sprawy. Sąd ten postanowieniem z dnia 22 września 2006 r., zmienionym postanowieniem z dnia 4 października 2006 r., zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia postępowania karnego przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego.

Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 6 czerwca 2007 r. uznał tego sędziego za winnego popełnienia czynu określonego w art. 178a § 1 k.k. i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawiesił warunkowo tytułem próby na okres dwóch lat, a ponadto orzekł grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat i świadczenie pieniężne na rzecz organizacji „Automobilklub (...)”. Od tego wyroku oskarżony, jego obrońca i prokurator wnieśli apelacje. Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego.

Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny w A. postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r., utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 25 maja 2010 r., podjął zawieszone postępowania dyscyplinarne, a następnie postanowieniem z dnia 11 października 2010 r. wystąpił do Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 36 k.p.k. 2

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 36 k.p.k., sąd wyższego rzędu nad sądem właściwym może przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego. Taka sytuacja bez wątpienia występuje w niniejszej sprawie. Wszyscy świadkowie, których należy wezwać na rozprawę dyscyplinarną, zamieszkują w C., a więc z dala od Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w A., zaś blisko Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w B. Jedynie obwiniony zamieszkuje w D. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak w sentencji.