Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV CSK 195/09 KI-generiert

Supreme Court allows appeal; lack of unified lease term in main deed is a formal, not material, barrier to new title.

Geschäftsnummer IV CSK 195/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court overturned the lower court's dismissal of the applicants' request to establish a new land registry entry for a residential unit. The lower courts incorrectly treated the absence of a unified lease term in the main property deed as a material legal obstacle preventing the creation of separate ownership. The Court clarified that while such a term must be recorded, its omission is merely a formal defect remediable by a specific procedure, not a substantive bar to the applicants' rights.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3a ust. 1 ustawy o własności lokali; § 37 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości: The absence of a unified lease term in the main land registry entry constitutes a formal defect rather than a material legal barrier to establishing a separate title for a residential unit.

Schlagwörter

KI-generiert
separate ownership lease term unification land registry entry formal defect material obstacle residential property co-ownership shares

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 3a ust. 1 ustawy o własności lokali
1492) dodano art. 3a, w którym wprowadzono wymóg, aby przy oddawaniu w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, jako prawa związanego z odrębną własnością lokali, ustalać jednolity termin trwania prawa użytkowania wieczystego dla wszystkich lokali wyodrębnionych ze wspólnej nieruchomości.
§ 37 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych
§ 37 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych
5 oraz § 37 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (dalej: rozp.
art. 130 § 1 i 2 k.p.c.
Brak wniosku o jego wpis w księdze „macierzystej” stanowi zaś przeszkodę o charakterze jedynie formalnoprawnym, skutkującą wdrożeniem postępowania określonego w art. 130 § 1 i 2 w związku z art.
art. 13 § 2 k.p.c.
130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela w pełni stanowisko wyrażone w tym przedmiocie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2009 r.
art. 39815 k.p.c.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 w związku z art.
art. 6269 k.p.c
3a ustawy o własności lokali, warunek konieczny dla dalszego ustanawiania odrębnej własności i sprzedaży lokali i w konsekwencji brak wniosku o dokonanie wpisu jednolitego terminu użytkowania wieczystego w treści księgi wieczystej nr [...] ocenił jako przeszkodę do dokonania wpisu (art. 6269 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze, opartej na pierwszej podstawie kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.), zarzucała naruszenie art.
art. 13 § 2 k.p.c
130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 1 u.k.w.h
Zarzut naruszenia art. 1 u.k.w.h.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV CSK 195/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku Barbary S. i Romana S. przy uczestnictwie Gminy Miasta G. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2009 r., skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 maja 2008 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G., pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. Sąd Rejonowy w G., po rozpoznaniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego, oddalił wniosek Barbary S. i Romana S. o wyodrębnienie z księgi wieczystej nr [...] lokalu mieszkalnego nr 18 w klatce B i założenie dla niego nowej księgi wieczystej z wpisem w dziale drugim wnioskodawców jako właścicieli na prawach wspólności ustawowej oraz ujawnienie ich praw do udziału w nieruchomości wspólnej. Sąd Rejonowy stwierdził, że z zabudowanej nieruchomości złożonej z działki nr 7/12 o obszarze 312 m2 położonej w G. przy ul.

T. [...] A i B, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] wydzielono dziewięć lokali mieszkalnych wraz z oddaniem w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, przy czym Gmina Miasto G. ustaliła różne terminy trwania użytkowania wieczystego. Ustalił, że w księdze wieczystej [...] brak wpisu terminu użytkowania wieczystego, jak również wniosku o dokonanie takiego wpisu. W ocenie Sądu pierwszej instancji, z uwagi na treść § 37 ust. 5 oraz § 37 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (dalej: rozp.

Min. Spr.), brak wniosku o ujawnienie daty użytkowania wieczystego w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości budynkowej skutkuje oddaleniem wniosku o wyodrębnienie lokalu i założenie dla niego nowej księgi wieczystej. Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację uczestniczki postępowania Gminy Miasta G. od powyższego postanowienia. Sąd drugiej instancji stwierdził, że ujednolicenie terminu użytkowania wieczystego w odniesieniu do wszystkich udziałów we współużytkowaniu wieczystym, niezależnie od daty wyodrębnienia lokalu z nim związanego, stanowi, z uwagi na treść art. 3a ustawy o własności lokali, warunek konieczny dla dalszego ustanawiania odrębnej własności i sprzedaży lokali i w konsekwencji brak wniosku o dokonanie wpisu jednolitego terminu użytkowania wieczystego w treści księgi wieczystej nr [...] ocenił jako przeszkodę do dokonania wpisu (art. 6269 k.p.c.).

Na postanowienie Sądu Okręgowego uczestniczka postępowania wniosła skargę kasacyjną. W skardze, opartej na pierwszej podstawie kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.), zarzucała naruszenie art. 1 ust 1 ustawy o księgach wieczystych 3 i hipotece w zw. z § 37 ust. 5 rozp. Min. Spr. przez błędne przyjęcie, iż zachodzi konieczność uprzedniego ujawnienia w księdze wieczystej prowadzonej dla gruntu terminu prawa użytkowania wieczystego jako warunku niezbędnego do urządzenia odrębnej księgi wieczystej dla lokalu, z własnością którego związany jest udział w prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości oraz art. 3a ust. 2 ustawy o własności lokali przez błędne przyjęcie, iż zachodzą przeszkody do założenia dla lokalu odrębnej księgi wieczystej, jeśli nie nastąpiło uprzednie ustalenie jednego terminu trwania prawa użytkowania wieczystego w odniesieniu do wszystkich udziałów we współużytkowaniu wieczystym, niezależnie od daty wyodrębnienia lokalu, z którym jest związany udział w tym prawie.

W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nowelizacją ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) dokonaną ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 141, poz. 1492) dodano art. 3a, w którym wprowadzono wymóg, aby przy oddawaniu w użytkowanie wieczyste ułamkowej części gruntu, jako prawa związanego z odrębną własnością lokali, ustalać jednolity termin trwania prawa użytkowania wieczystego dla wszystkich lokali wyodrębnionych ze wspólnej nieruchomości.

Przepis ten obowiązuje od dnia 22 września 2004 r. i odnosi się wyłącznie do zdarzeń powstałych po tym dniu. Nie uzależnia natomiast możliwości ustanowienia odrębnej własności lokalu od wcześniejszego ujednolicenia terminów trwania użytkowania wieczystego w odniesieniu do tych lokali, w stosunku do których odrębną własność wraz z oddaniem ułamkowej części gruntu w użytkowanie wieczyste ustanowiono wcześniej. W konsekwencji, brak jednolitego ustanowienia w księdze wieczystej tzw. „macierzystej” terminu użytkowania wieczystego dla wszystkich lokali nie stanowi przeszkody do wyodrębnienia z tej księgi nieruchomości lokalowej i założenia dla niej nowej księgi.

Nie można odmówić Sądom obu instancji racji odnośnie do tego, że z § 37 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. 4 w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122 ze zm.) wynika obowiązek wpisania w dziale I-Sp księgi wieczystej prowadzonej dla gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste terminu, do kiedy zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Termin ten nie podlega ujawnieniu w księdze prowadzonej dla nieruchomości lokalowej (§ 37 ust. 3). Trafnie też Sądy uznały, że wpisu takiego nie można dokonać z urzędu.

Nie oznacza to jednak, że brak wniosku o wpis terminu prawa użytkowania wieczystego w księdze „macierzystej” stanowi przeszkodę materialnoprawną, uzasadniającą oddalenie wniosku o założenie księgi lokalowej. Termin został określony w dokumencie stanowiącym materialną podstawę wpisu. Brak wniosku o jego wpis w księdze „macierzystej” stanowi zaś przeszkodę o charakterze jedynie formalnoprawnym, skutkującą wdrożeniem postępowania określonego w art. 130 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela w pełni stanowisko wyrażone w tym przedmiocie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie IV CSK 68/09.

Zarzut naruszenia art. 1 u.k.w.h. w związku z § 37 ust. 5 powołanego rozporządzenia należy zatem uznać za zasadny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.