Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CSK 90/14 KI-generiert

Filing a lawsuit for usage fees does not interrupt the prescription period for acquiring an easement.

Geschäftsnummer V CSK 90/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's decision denying an easement prescription claim. The applicant argued that filing a lawsuit for usage fees in 2007 interrupted the prescription period, but the court found this action insufficient to alter the legal relationship. The court held that merely demanding payment for usage does not constitute active behavior aimed at establishing a new legal right or changing the property relationship.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.; Art. 175 k.c.; Art. 172 § 1 k.c.: Filing a lawsuit for payment of usage fees for an easement does not interrupt the prescription period for acquiring that easement.

Schlagwörter

KI-generiert
prescription period interruption easement acquisition usage fee lawsuit legal relationship alteration property rights prescription

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
- zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c. w zw.
Art. 175 k.c.
Art. 172 § 1 k.c.
175 k.c., art. 172 § 1 k.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
art. 3983 k.p.c
Skarga kasacyjna wnioskodawcy - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c.
art. 123 § 1 pkt 1 k.c
- zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
art. 175 k.c
art. 172 § 1 k.c
175 k.c., art. 172 § 1 k.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CSK 90/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Marian Kocon (sprawozdawca) Protokolant Piotr Malczewski w sprawie z wniosku Polskich Sieci Elektroenergetycznych Spółki Akcyjnej w K. przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego - - Lasy Państwowe Nadleśnictwo L. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2015 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w J. z dnia 15 października 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w J. do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 13 czerwca 2013 r. oddalającego wniosek o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu o określonej treści. U podłoża tego rozstrzygnięcia legł pogląd, ujmując w uproszczeniu, że wytoczenie w 2007 r. powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości przerwało bieg jej zasiedzenia. Skarga kasacyjna wnioskodawcy - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 123 § 1 pkt 1 k.c. w zw. z art. 175 k.c., art. 172 § 1 k.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie prawne, jakie legło u podłoża zaskarżonego postanowienia było przedmiotem rozstrzygnięcia powiększonego składu Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 26 listopada 2014 r., III CZP 45/14 (Biul. SN 2014/11/7-8) zajął odmienne od przyjętego w tym postanowieniu stanowisko, mianowicie, że wytoczenie przez właściciela nieruchomości przeciwko posiadaczowi służebności przesyłu, a przed dniem 3 sierpnia 2008 r. przeciwko posiadaczowi służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, powództwa o zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści tej służebności, nie przerywa biegu jej zasiedzenia.

Dla uniknięcia zbędnych powtórzeń Sąd Najwyższy powołuje się w całości na wywody i argumenty zawarte w uzasadnieniu powyższej uchwały, a jedynie dla przypomnienia i szczególnego zaakcentowania podkreśla, że czynnością przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia prawa w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 w związku z art. 292 i 175 k.c. jest każde zachowanie właściciela nieruchomości przed właściwym organem, zmierzające bezpośrednio do uregulowania stosunków prawnorzeczowych wykonywanej służebności lub do zaniechania wykonywania tej służebności.

Nie odpowiada temu samo wystąpienie 3 o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości w zakresie służebności odpowiadającej służebności przesyłu, gdyż ani to roszczenie, ani jego realizacja nie zmienia relacji prawnorzeczowych właściciela z posiadaczem służebności, zwłaszcza że właściciel może nie żądać ustanowienia służebności, lecz wyłącznie wynagrodzenia na podstawie stosunku obligacyjnego (uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., V CSK 167/13, nie publ.). Taka sama mogła być jego wola na gruncie przepisów sprzed zmiany kodeksu cywilnego w 2008 r. i jej realizacja była dopuszczalna w wyniku umowy właściciela nieruchomości z posiadaczem służebności albo w ramach posiadania bezumownego.

Nie ma dostatecznych przyczyn, które przed dniem 3 sierpnia 2008 r. uzasadniały przerwę biegu zasiedzenia tylko z powodu wniesienia powództwa o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości. Nawet dobrowolne spełnienie przez posiadacza służebności żądania właściciela i zapłata wynagrodzenia za korzystanie z jego nieruchomości nie oznacza uznania praw właściciela. Trudno też przyjąć, że domaganie się przez właściciela nieruchomości zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z niej jest wyrazem aktywności właściciela, równoznacznej z bezpośrednim działaniem w celu nowego ukształtowania stosunku prawnego między nim a posiadaczem służebności, przerywającego bieg zasiedzenia.

Skutku takiego nie może też odnieść żądanie zapłaty wynagrodzenia jako czynność zmierzająca bezpośrednio do ustalenia prawa do wyłącznego korzystania przez właściciela z jego nieruchomości. Jest tak zwłaszcza wtedy, gdy o wynagrodzenie może wystąpić również były właściciel za okres, w którym miał tytuł prawny, a także nabywca wierzytelności o wynagrodzenie. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.