Supreme Court allows transfer of criminal case to another court due to judge's employment by defendant's family.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that the defendant, a former judge at the requesting court, was also employed by that same court along with his wife and ex-wife, creating a conflict of interest. The Supreme Court ruled that these specific relationships reasonably raised doubts about the objectivity of the trial, thereby necessitating the transfer to uphold the good administration of justice.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction under Art. 37 k.p.k. is an exceptional measure justified only when specific circumstances clearly indicate that retaining the case with the local court would violate the good administration of justice, such as when the defendant's employment at the court creates reasonable doubts about the objectivity of the proceedings.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt IV KO 14/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Tomasz Grzegorczyk SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) w sprawie K. B. oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 13 marca 2014 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w R., z dnia 12 lutego 2014 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w R. – jako właściwego miejscowo i rzeczowo – wpłynął prywatny akt oskarżenia przeciwko K. B. o czyn z art. 212 § 1 k.k. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy w R. wystąpił, w trybie art. 37 k.p.k., do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że oskarżony K. B. do dnia 11 marca 2004 2 roku zatrudniony był w Sądzie Rejonowym w R. jako sędzia, co może stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w R. zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Jest to kryterium podstawowe, zaś przepis art. 37 k.p.k. nie może podlegać wykładni rozszerzającej.
Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, że wniosek Sądu Rejonowego w R. zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym jest, że przekonanie o braku możliwości do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy musi być oparte na racjonalnych i rzeczywistych przesłankach. W realiach niniejszej sprawy zasadnie w swoim wystąpieniu Sąd Rejonowy w R. wskazał, że oskarżony był zatrudniony w tym Sądzie jako sędzia, a pracują w nim także – jego żona i była żona. Wynikające stąd kontakty z sędziami oraz pracownikami tego Sądu Rejonowego oraz przełożonego Sądu Okręgowego, mogą w subiektywnym społecznym odczuciu wywoływać wątpliwości co do braku warunków do obiektywnego rozpoznania przedmiotowej sprawy.
To zaś upoważnia do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sadowi równorzędnemu. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.