Supreme Court dismisses appeal on enforcement clause as inadmissible due to wrong appeal article citation.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court rejected the defendant's appeal against the appellate court's decision to grant enforceability to a first-instance judgment. The appellant incorrectly cited Article 795 § 2 of the Civil Procedure Code, arguing the order was appealable, while the court determined the correct legal basis for appeals against second-instance decisions is Article 394 § 11. Consequently, the Supreme Court ruled the appeal inadmissible because the contested order was not a final decision terminating the proceedings.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 795 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 11 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's order granting enforceability is inadmissible if filed under the wrong provision, as such orders are not final decisions terminating proceedings.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt III CZ 107/05 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa H. G. przeciwko M. S.A. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2006 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 października 2005 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 października 2005 r. odrzucił zażalenie strony pozwanej na postanowienie tego Sądu z dnia 30 maja 2005 r. o nadaniu klauzuli wykonalności wyrokowi tego Sądu oraz Sądu Okręgowego w K.
Na powyższe postanowienie, które nie zostało uzasadnione, jako że nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (art. 387 § 1 k.p.c.) strona pozwana wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącej postanowienie z dnia 30 maja 2005 r. „było zaskarżalne po myśli art.795 § 2 k.p.c., zatem powinno zostać rozpoznane merytorycznie...”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 7674 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach w ustawie wskazanych. Przepis ten umieszczony został w Tytule I Części Trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego "Przepisy ogólne" i odnosi się do wszystkich spraw tą księgą objętych, w tej liczbie do postanowień co do nadania klauzuli wykonalności (art. 795 § 1 k.p.c.). Zgodnie z tym przepisem na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie.
Nie może budzić wątpliwości, że przepis ten reguluje kwestie dopuszczalności zaskarżenia zażaleniem postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, wydanego przez sąd I instancji. Sąd Apelacyjny jest zawsze sądem II instancji. Orzekając o nadaniu klauzuli wykonalności działa zatem jako sąd II instancji. Zaskarżalność postanowień sądu II instancji uregulowana została w art. 3941 k.p.c. Ten zatem przepis, a nie wskazany w zażaleniu art. 394 pkt 11 k.p.c. powinien stanowić punkt wyjścia przy ocenie, czy postanowienie sądu apelacyjnego odrzucające zażalenie na postanowienie tego sądu odrzucające zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności podlega zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego.
Wobec tego, że postanowienie takie nie jest 3 postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, złożone na to postanowienie zażalenie, należało, jako niedopuszczalne, odrzucić (art. 373 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). jz