Court dismisses appeal against detention based on a return decision served at an intake center due to lack of client representative.
Niederlande (NL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Council of State dismissed the appellant's appeal against a lower court ruling that rejected detention based on a return decision. The appellant argued the decision was flawed, but the court found the return order was validly served at the Ter Apel intake center because no authorized representative was known. Consequently, the detention measure was legally grounded, and the appeal was rejected without further motivation.
Legislator-Regeste
KI-generiertVc 2000 paragraaf C1/2.13.1; Vw 2000 artikel 91, tweede lid: A return decision served at an intake center when no representative is known is validly published, and detention based on such a decision is not unlawful if the appeal does not raise issues requiring general legal development.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
BRS.25.001929 ECLI:NL:RVS:2026:804 Datum uitspraak: 16 februari 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 12 november 2025 in zaak nr. NL25.52274 in het geding tussen: appellant en de minister van Asiel en Migratie. Procesverloop Bij besluit van 13 oktober 2025 heeft de minister appellant in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 12 november 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. M. Timmer, advocaat in Den Haag, hoger beroep ingesteld. De minister heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven en nadere stukken ingediend. Appellant heeft hierop gereageerd. Overwegingen 1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Uit het rapport van bevindingen dat de minister bij haar schriftelijke uiteenzetting heeft overgelegd, volgt namelijk dat het in het asielbesluit van 21 september 2022 vervatte terugkeerbesluit ter inzage is gelegd op het aanmeldcentrum in Ter Apel, omdat er geen gemachtigde van appellant bekend was en het besluit niet in persoon aan hem kon worden uitgereikt.
Het terugkeerbesluit is daarom bekend gemaakt in overeenstemming met paragraaf C1/2.13.1 van de Vc 2000. De rechtbank heeft daarom terecht overwogen dat de maatregel van bewaring op dit terugkeerbesluit kon worden gebaseerd. 1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).
2. De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de bewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.Th. Drop, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.W.A. Weber, griffier. w.g. Drop lid van de enkelvoudige kamer w.g. Weber griffier Uitgesproken in het openbaar op 16 februari 2026 846