Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2018:2696 ECLI:NL:RVS:2018:2696 KI-generiert

Appeal dismissed; temporary relief refused for asylum applicant whose asylum application was rejected by the State Secretary. The court confirmed the lower court's decision and denied interim measures. The applicant argued for asylum but failed to meet legal requirements. The court found no grounds for appeal or temporary relief, upholding the rejection of the asylum request. The decision emphasizes strict adherence to statutory asylum criteria and procedural rules. The outcome reinforces the finality of administrative asylum decisions absent new evidence. This case illustrates the high threshold for obtaining temporary relief in immigration appeals. The ruling serves as a precedent for similar asylum denial scenarios in Dutch administrative law.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2018:2696
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The court confirmed the lower court's decision rejecting the asylum applicant's appeal and denied the request for interim relief. The applicant, represented by counsel, argued for a temporary residence permit but failed to satisfy the legal requirements under the Aliens Act. The court determined the appeal was clearly unfounded and found no basis for granting temporary measures, thus upholding the State Secretary's rejection. The decision reinforces that asylum claims must strictly comply with statutory criteria and that interim relief is not granted without compelling reasons.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 85, 91, and 92 of the Aliens Act 2000; An appeal against an asylum rejection is clearly unfounded if it does not raise questions requiring a general answer for legal unity or protection, and interim relief is denied when the underlying decision stands confirmed.

Schlagwörter

KI-generiert
asylum application rejection Aliens Act 2000 interim relief denial administrative appeal temporary residence permit legal unity requirement Raad van State

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
article 8:81 of the Algemene wet bestuursrecht
article 92 of the Vreemdelingenwet 2000
article 85 of the Vreemdelingenwet 2000
article 91 of the Vreemdelingenwet 2000
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201806503/1/V2 en 201806503/2/V2. Datum uitspraak: 10 augustus 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met toepassing van artikel 92 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 31 juli 2018 in zaak nr. NL18.12276 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Procesverloop Bij besluit van 29 juni 2018 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 31 juli 2018 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S. Sewnath, advocaat te Amsterdam, hoger beroep ingesteld. Voorts heeft hij de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

Overwegingen 1. Hetgeen in het hogerberoepschrift is aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vw 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

2. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

3. Gelet hierop bestaat aanleiding het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening af te wijzen.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. J.J. van Eck, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. M.E.E. Wolff, griffier. w.g. Van Eck w.g. Wolff voorzieningenrechter griffier Uitgesproken in het openbaar op 10 augustus 2018 238.