Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2018:1113 ECLI:NL:RVS:2018:1113 KI-generiert

Court dismisses appeal claiming no legal aid costs were due since the tax authority won the objection.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2018:1113
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State affirmed the lower court's decision to reject the appellant's claim for legal aid costs. The appellant argued that costs should be reimbursed because the tax authority ultimately won the objection, but the court found no basis for reimbursement. Since the objection was filed in the appellant's own name before the lawyer was officially registered, no qualifying legal aid procedures occurred. Consequently, the court ruled that no costs were incurred under the relevant administrative law provisions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 7:15, second paragraph, AWR; Article 1, first paragraph, letter a, Bpb: Costs for legal aid are only reimbursable if the third party performed specific procedural acts in their capacity as an authorized representative; mere submission of documents by a later-appointed lawyer does not constitute such acts.

Schlagwörter

KI-generiert
legal aid costs administrative objection procedural acts authorized representative Raad van State Belastingdienst childcare allowance

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 7:15, second paragraph, AWR
Article 1, first paragraph, letter a, Bpb

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201705503/1/A2. Datum uitspraak: 4 april 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Rotterdam, tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 30 mei 2017 in zaak nr. 16/8083 in het geding tussen: [appellant] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 6 maart 2015 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het aan [appellant] toegekende voorschot kinderopvangtoeslag voor het jaar 2012 herzien en vastgesteld op nihil. Bij besluit van 7 november 2016 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard en de kinderopvangtoeslag voor het jaar 2012 vastgesteld op € 4.400,00.

Bij uitspraak van 30 mei 2017 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. [appellant] heeft een nader stuk ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 8 maart 2018, waar [appellant], bijgestaan door mr. M.E. González Pérez, advocaat te Helmond, en de Belastingdienst/Toeslagen, vertegenwoordigd door drs. J.G.C. van de Werken, zijn verschenen.

Buiten bezwaar van de Belastingdienst/Toeslagen heeft [appellant] ter zitting nog stukken in het geding gebracht. Overwegingen 1. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de Belastingdienst/Toeslagen hem in het besluit van 7 november 2016 terecht geen proceskostenvergoeding heeft toegekend. De rechtbank heeft volgens [appellant] niet onderkend dat hij recht heeft op vergoeding van kosten die hij in bezwaar heeft gemaakt, nu de dienst hem in bezwaar in het gelijk heeft gesteld. 1.1. Artikel 7:15, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht luidt: "De kosten, die de belanghebbende in verband met de behandeling van het bezwaar redelijkerwijs heeft moeten maken, worden door het bestuursorgaan uitsluitend vergoed op verzoek van de belanghebbende voorzover het bestreden besluit wordt herroepen wegens aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid." 1.2.

Artikel 1, aanhef en onder a, van het Besluit proceskosten bestuursrecht (hierna: het Bpb) luidt: "Een veroordeling in de kosten als bedoeld in artikel 8:75 onderscheidenlijk een vergoeding van de kosten als bedoeld in artikel 7:15, tweede lid, of 7:28, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht kan uitsluitend betrekking hebben op: a. kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, […]" 1.3. Voor een veroordeling in de gemaakte kosten van door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand bestaat slechts aanleiding, indien kenbaar is dat deze derde proceshandelingen, als bedoeld in de bijlage bij het Bpb, heeft verricht. 1.4. [appellant] heeft het bezwaarschrift tegen het besluit van 6 maart 2015 op eigen naam ingediend.

Daarmee is geen proceshandeling verricht als bedoeld in artikel 1, aanhef en onder a, van het Bpb. Dat bezwaarschrift is immers niet door of mede door González Pérez in kenbare hoedanigheid van gemachtigde van [appellant] ingediend. González Pérez is eerst in oktober 2016 als gemachtigde van [appellant] aangemeld. Met het nadien namens [appellant] indienen van stukken, heeft zij, anders dan waarvan zij lijkt uit te gaan, geen proceshandeling als bedoeld in de bijlage bij het Bpb verricht. Reeds gezien het voorgaande heeft de Belastingdienst/Toeslagen in het besluit van 7 november 2016 terecht geen proceskostenvergoeding toegekend.

Of [appellant], zoals hij ter zitting heeft aangevoerd, bepaalde stukken niet eerst in bezwaar maar reeds vóór het besluit van 6 maart 2015 heeft overgelegd en of dat besluit is herroepen wegens een aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid, kan daarom in het midden blijven. Het betoog faalt.

2. Ter zitting is gebleken dat [appellant] zijn betoog dat hij ten onrechte geen rentevergoeding heeft ontvangen, niet langer handhaaft. Dat betoog behoeft dan ook geen bespreking meer.

3. Verder kan het betoog van [appellant] over de groep personen, waartoe hijzelf ook behoort, bij wie de Belastingdienst/Toeslagen de voorschotten kinderopvangtoeslag over het jaar 2014 lopende dat toeslagjaar op onzorgvuldige wijze heeft stopgezet, niet leiden tot het door [appellant] beoogde resultaat, reeds omdat dit betoog geen betrekking heeft op de onderhavige zaak.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. G.T.J.M. Jurgens, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.L.D.J. van Heijst, griffier. w.g. Jurgens w.g. Van Heijst lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 april 2018 787.