Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2017:2095 ECLI:NL:RVS:2017:2095 KI-generiert

Court dismisses appeal as inadmissible because the tax authority agreed to grant the child care allowance and cover costs.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2017:2095
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the appeal inadmissible because the tax authority voluntarily agreed to grant the child care allowance for the disputed period. The appellant had previously lost the objection and appeal before the lower courts regarding a final decision denying the benefit. Since the authority fully met the appellant's request and offered to cover all procedural costs, the appellant no longer had a legal interest in the outcome.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet bestuursrecht; Wet kinderopvangtoeslag: An administrative appeal is inadmissible if the administrative authority, before the final judgment, fully meets the applicant's request, thereby depriving the applicant of a legal interest in the continuation of the proceedings.

Schlagwörter

KI-generiert
inadmissible appeal child care allowance legal interest tax authority procedural costs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet bestuursrecht
Wet kinderopvangtoeslag

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201608017/1/A2. Datum uitspraak: 2 augustus 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 16 september 2016 in zaak nr. 15/3608 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 10 oktober 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het recht van [appellante] op kinderopvangtoeslag over 2012 definitief op € 4.154,00 vastgesteld en € 4.425,00 aan te veel betaalde voorschotten van haar teruggevorderd.

Bij besluit van 7 augustus 2015 (lees: 7 september 2015) heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 16 september 2016 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 juli 2017, waar de Belastingdienst/Toeslagen, vertegenwoordigd door drs.

J.G.C. van de Werken, is verschenen. Overwegingen 1. [appellante] heeft in 2012 voor haar twee kinderen, [kind 1] en [kind 2], gebruik gemaakt van kinderopvang via [naam kinderopvang A] en [naam kinderopvang B]. In verband hiermee heeft zij voorschotten kinderopvangtoeslag ontvangen. Aan het besluit van 10 oktober 2014, zoals gehandhaafd bij besluit van 7 augustus 2015 (lees: 7 september 2015), heeft de Belastingdienst/Toeslagen ten grondslag gelegd dat geen aanspraak op kinderopvangtoeslag bestaat voor de opvang van [kind 1] in de periode van 1 januari 2012 tot en met 30 september 2012.

2. Bij brief van 23 juni 2017 heeft de Belastingdienst/Toeslagen toegezegd aan [appellante] alsnog kinderopvangtoeslag toe te kennen voor de opvang van [kind 1] in voormelde periode. De dienst heeft daarbij tevens toegezegd bereid te zijn de kosten voor het indienen van het hogerberoepschrift, te weten € 495,00, te vergoeden, evenals het door [appellante] betaalde griffierecht in beroep en hoger beroep.

3. De dienst is aldus volledig tegemoet gekomen aan het hoger beroep van [appellante]. Dit betekent dat [appellante] geen belang meer heeft bij een beoordeling van haar zaak, zodat het hoger beroep niet-ontvankelijk is.

4. De Belastingdienst/Toeslagen dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. veroordeelt de Belastingdienst/Toeslagen tot vergoeding van bij [appellante] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 495,00 (zegge: vierhonderdvijfennegentig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; III. gelast dat de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellante] het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 296,00 (zegge: tweehonderdzesennegentig euro) voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. I.S. Ouwehand, griffier. w.g. Van Altena w.g. Ouwehand lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 2 augustus 2017 752.