Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2015:2153 ECLI:NL:RVS:2015:2153 KI-generiert

Appeal dismissed because appellant failed to identify a specific administrative decision causing the alleged damage for compensation.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2015:2153
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The appellant sought compensation for damages caused by road works but failed to identify a specific administrative decision as the source of the harm. The court held that compensation claims require a distinct administrative act against which objection or appeal is possible. Consequently, the appeal was dismissed as the appellant could not establish the necessary legal basis for the claim.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 1:3, first paragraph, of the General Administrative Law; A compensation claim for nuisance requires a specific administrative decision as the basis, and without such a decision, no objection or appeal can be lodged against the refusal of compensation.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative compensation nuisance compensation administrative decision objection admissibility general administrative law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 1:3, first paragraph, of the General Administrative Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
H01.96.0578/Q1 (JB 1997/118 and AB 1997, 229)

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201408504/1/A2. Datum uitspraak: 8 juli 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Zeist, tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 15 september 2014 in zaak nr. 13/4820 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Zeist. Procesverloop Bij besluit van 19 april 2013 heeft het college het verzoek van [appellant] om nadeelcompensatie afgewezen. Bij besluit van 3 september 2013 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 15 september 2014 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak op 26 juni 2015 aan de orde gesteld. Overwegingen 1. Op 3 juli 2012 heeft [appellant] het college verzocht om compensatie voor het nadeel dat hij stelt te hebben geleden als gevolg van het uitvoeren van werkzaamheden, en de uitloop daarvan, aan de Krakelingweg te Zeist.

Volgens hem is als gevolg van die werkzaamheden zijn woongenot verminderd, is er een tijdelijke waardedaling van zijn woning opgetreden, was zijn woning minder bereikbaar en heeft hij kosten gehad.

2. Aan het besluit van 3 september 2013 heeft het college, onder verwijzing naar het advies van de Adviescommissie Bezwaarschriften van 18 juli 2013, ten grondslag gelegd dat geen bezwaar openstaat tegen het besluit van 19 april 2013, nu de overlast die [appellant] stelt te hebben ondervonden niet het gevolg is van een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) waartegen bezwaar en beroep heeft opengestaan, maar van feitelijke werkzaamheden. 3. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat aan de werkzaamheden en de uitloop daarvan geen besluiten ten grondslag liggen.

Volgens hem zijn er bij de werkzaamheden allerlei maatregelen, zoals de aanleg van een fietspad, de verkeersmaatregelen, de plaatsing van afscheidingen tussen diverse onderdelen van het fietspad, de vergunningverlening voor tennishallen en de kap van bomen, doorgevoerd die hun grondslag vinden in een besluit. 3.1. De Afdeling overweegt, zoals onder meer volgt uit haar uitspraak van 6 mei 1997, zaak H01.96.0578/Q1 (JB 1997/118 en AB 1997, 229), dat de bestuursrechter slechts bevoegd is kennis te nemen van een beroep tegen een zogeheten zuiver schadebesluit, indien die rechter ook bevoegd is te oordelen over het beroep tegen de beweerdelijk schadeveroorzakende uitoefening van de publiekrechtelijke bevoegdheid zelf.

Een bezwaar is slechts ontvankelijk indien tegen de beweerdelijk schadeveroorzakende uitoefening van de publiekrechtelijke bevoegdheid zelf ook bezwaar of beroep openstond. 3.2. Het verzoek om nadeelcompensatie is gebaseerd op het uitvoeren van werkzaamheden aan de Krakelingweg te Zeist en de uitloop van die werkzaamheden. Deze werkzaamheden, en de uitloop daarvan, kunnen op zichzelf niet als besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb worden aangemerkt, nu die werkzaamheden slechts feitelijke handelingen zijn. [appellant] heeft aan het schadeverzoek geen schadeveroorzakend besluit ten grondslag gelegd waartegen bezwaar kon worden gemaakt.

Ook in zijn reactie van 2 juni 2013 op het verzoek van het college van 30 mei 2013 om kenbaar te maken waarom er volgens hem sprake is van een besluit waartegen bezwaar mogelijk is, heeft [appellant] niet een dergelijk besluit genoemd. Nu [appellant], ook na navraag, aan het schadeverzoek geen schadeveroorzakend besluit ten grondslag heeft gelegd waartegen bezwaar of beroep openstond, bestond geen mogelijkheid van bezwaar tegen de afwijzing van het schadeverzoek. Het college heeft het bezwaar tegen de afwijzing terecht niet-ontvankelijk verklaard en de rechtbank heeft om die reden het beroep daartegen terecht ongegrond verklaard.

Het betoog faalt.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. I.S. Ouwehand, griffier. w.g. Borman w.g. Ouwehand lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 8 juli 2015 752.