Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2014:632 ECLI:NL:RVS:2014:632 KI-generiert

Childcare allowance appeal dismissed as claimant had no legal interest due to tax authority's final decision.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2014:632
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the appeal inadmissible because the appellant could no longer achieve any legal interest in the proceedings. The tax authority had already definitively set the childcare allowance for 2009 at €7,823.00, which matched the amount the appellant sought. Consequently, the court ruled that the appellant lacked a protected legal interest to pursue the review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet kinderopvangtoeslag 2001; Wet algemene bepalingen rijksbelastingwet: When an administrative authority issues a final decision granting a benefit at the amount claimed by the applicant, the applicant loses the legal interest necessary to maintain an administrative appeal, rendering the appeal inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
childcare allowance legal interest inadmissible appeal final administrative decision procedural dismissal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet kinderopvangtoeslag 2001
Wet algemene bepalingen rijksbelastingwet

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201303761/1/A2. Datum uitspraak: 26 februari 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te Den Haag, appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 12 maart 2013 in zaak nr. 12/11233 in het geding tussen: [appellante] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 20 september 2012 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de definitief toegekende kinderopvangtoeslag aan [appellante] over 2009 herzien en vastgesteld op nihil. Bij besluit van 26 oktober 2012 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het door [appellante] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 12 maart 2013 heeft de rechtbank het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] hoger beroep ingesteld. De Belastingdienst/Toeslagen heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Bij besluit van 27 januari 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het besluit van 26 oktober 2012 herzien, het door [appellante] gemaakte bezwaar alsnog gegrond verklaard en de aan haar toegekende kinderopvangtoeslag vastgesteld op € 7.823,00.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 3 februari 2014. Overwegingen 1. Bij besluit van 28 juni 2011 heeft de Belastingdienst/Toeslagen de aan [appellante] toegekende kinderopvangtoeslag over 2009 definitief vastgesteld op € 7.823,00. Bij besluit van 27 januari 2014 heeft de Belastingdienst/Toeslagen het besluit van 26 oktober 2012 herzien en de kinderopvangtoeslag opnieuw vastgesteld op € 7.823,00. 2. [appellante] had met de onderhavige procedure niet meer kunnen bereiken dan dat zij aanspraak zou kunnen maken op een kinderopvangtoeslag over 2009 van € 7.823,00.

Nu de Belastingdienst/Toeslagen de kinderopvangtoeslag over dat jaar alsnog op dat bedrag heeft vastgesteld, heeft [appellante] geen rechtens te beschermen belang meer bij haar hoger beroep.

3. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.

4. De Afdeling ziet aanleiding tot een proceskostenveroordeling als hierna vermeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk; II. veroordeelt de Belastingdienst/Toeslagen tot vergoeding van bij [appellante] in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.888,00 (zegge: achttienhonderdachtentachtig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; III. gelast dat de Belastingdienst/Toeslagen aan [appellante] het door haar betaalde griffierecht ten bedrage van € 399,00 (zegge: driehonderdnegenennegentig euro) voor de behandeling van het beroep en het hoger beroep vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.R. Poot, ambtenaar van staat. w.g. Borman w.g. Poot lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 26 februari 2014 362-729.