Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2014:353 ECLI:NL:RVS:2014:353 KI-generiert

Court allows asylum grounds in entry ban appeal despite prior rejection, permitting Article 3 ECHR review.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2014:353
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Court of Administrative Justice declared the lower court's dismissal of the asylum-related appeal admissible and partially allowed. The applicant argued that his medical condition and past political activism in the Democratic Republic of the Congo warranted protection under Article 3 of the ECHR, which the lower court had incorrectly excluded from the entry ban proceedings. The Court ruled that while the applicant failed to prove new facts or changed circumstances since his 2006 asylum rejection, the legal question regarding the applicability of Article 3 in this specific procedural context required re-examination. Consequently, the lower court's decision was annulled to allow the asylum arguments to be properly considered within the entry ban review.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 66a, seventh paragraph, of the Aliens Act 2000; Article 3 of the European Convention on Human Rights: An alien subject to an entry ban with specific legal consequences retains the right to have asylum-related circumstances and Article 3 claims examined in the entry ban proceedings, even if such claims were previously rejected in a separate asylum application, provided no new facts or changed circumstances are established.

Schlagwörter

KI-generiert
entry ban proceedings asylum grounds Article 3 ECHR changed circumstances procedural admissibility aliens act 2000 re-examination of appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 66a, seventh paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 3 of the European Convention on Human Rights
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law Act
artikel 3 van het EVRM
145/1996/764/965, JV 1998/45, kan hetgeen de vreemdeling in het kader van zijn beroep op artikel 3 van het EVRM heeft aangevoerd niet bij de toetsing van het inreisverbod worden betrokken.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
N. v. the United Kingdom, no. 26565/05
Bahaddar v. the Netherlands, no. 145/1996/764/965

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201307581/1/V1. Datum uitspraak: 28 januari 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 19 juli 2013 in zaak nr. 12/38658 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister voor Immigratie, Integratie en Asiel (lees: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie). Procesverloop Bij besluit van 14 november 2012 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om opheffing van zijn ongewenstverklaring ingewilligd en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 19 juli 2013 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Onder de staatssecretaris wordt tevens verstaan: diens rechtsvoorgangers.

2. Uit de uitspraak van de Afdeling van 9 juli 2013 in zaken nrs. 201204559/1/V1 en 201207753/1/V1 volgt dat een vreemdeling, tegen wie de staatssecretaris een inreisverbod met de rechtsgevolgen bedoeld in artikel 66a, zevende lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) heeft uitgevaardigd, geen belang heeft bij beoordeling van een beroep tegen een besluit tot afwijzing van een aanvraag tot verlening of verlenging van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning, dan wel intrekking van zodanige vergunning, zolang het inreisverbod voortduurt.

De vraag of hij aan de vereisten voor verlening van een verblijfsvergunning voldoet, kan hij ten volle in het kader van de toetsing van dit inreisverbod aan de orde stellen. 2.1. Gelet hierop klaagt de vreemdeling, nu het tegen hem uitgevaardigde inreisverbod de in artikel 66a, zevende lid, van de Vw 2000 bedoelde rechtsgevolgen heeft, in de enige grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de door hem aangevoerde asielgerelateerde omstandigheden en zijn beroep op artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) niet in de procedure over het inreisverbod thuishoren, maar desgewenst in een asielprocedure aan de orde kunnen worden gesteld.

In zoverre slaagt de grief. 2.2. Hetgeen de vreemdeling overigens als grief aanvoert, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

3. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, wordt als volgt overwogen.

4. Bij in rechte onaantastbaar geworden besluiten van 27 juni 2002 en 28 april 2006 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Bij laatstvermeld besluit heeft de staatssecretaris hem tevens ongewenst verklaard. Weliswaar heeft de rechtbank het door de vreemdeling tegen het besluit van 28 april 2006 ingestelde beroep, voor zover dat tegen de afwijzing was gericht, bij uitspraak van 11 juli 2007 in zaak nr. 06/26537 wegens het ontbreken van belang niet-ontvankelijk verklaard, maar de vreemdeling heeft de vraag of hij toentertijd aan de vereisten voor verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd voldeed ten volle in het kader van de toetsing van de ongewenstverklaring aan de orde kunnen stellen. 4.1.

De vreemdeling heeft in het kader van zijn beroep op artikel 3 van het EVRM aangevoerd dat hij in zijn land van herkomst, te weten de Democratische Republiek Congo (hierna: de DRC), politiek actief is geweest, in Nederland betrokken is geraakt bij de 'Alliance des patriotes pour la refondation du Congo' (hierna: ApareCo), en in de DRC geen behandeling kan krijgen voor zijn psychische klachten, omdat hem daar de toegang tot medische voorzieningen zal worden geweigerd wegens zijn politieke activiteiten. De vreemdeling heeft hierbij verwezen naar een krantenartikel van augustus 2004, een verklaring van ApareCo van 22 oktober 2012 waarin staat dat hij actief lid is van ApareCo, foto's waarop, naar de vreemdeling stelt, te zien is dat hij in Nederland aan politieke betogingen heeft deelgenomen en twee door zijn behandelaars ingevulde en ondertekende bijlagen 'bewijs omtrent medische situatie vreemdeling' waaruit blijkt dat hij sinds 1 februari 2010 bij een psychiater in behandeling is voor een posttraumatische stressstoornis, een depressieve stoornis en hallucinaties. 4.2.

De vreemdeling heeft zijn stelling dat hij voorafgaand aan zijn vertrek uit de DRC politiek actief is geweest noch zijn stelling dat hem in de DRC, wegens zijn politieke activiteiten, de toegang tot medische voorzieningen zal worden geweigerd, gestaafd. Het krantenartikel van augustus 2004 heeft hij reeds aan zijn bij besluit van 28 april 2006 afgewezen asielaanvraag ten grondslag gelegd. Voorts heeft hij niet aannemelijk gemaakt dat hij een soortgelijke verklaring als die van 22 oktober 2012, die geen datum vermeldt waarop hij actief lid van ApareCo is geworden, en de door hem overgelegde foto's, waarvan niet duidelijk is wanneer ze zijn genomen, niet reeds bij zijn bij besluit van 28 april 2006 afgewezen asielaanvraag heeft kunnen overleggen.

Ten slotte heeft de vreemdeling met de bijlagen 'bewijs omtrent medische situatie vreemdeling' niet gestaafd dat zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen als bedoeld in het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (hierna: het EHRM) van 27 mei 2008, N. tegen het Verenigd Koninkrijk, nr. 26565/05 (www.echr.coe.int/echr). Reeds hierom zijn geen nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden gelegen in hetgeen de vreemdeling aldus heeft aangevoerd. Nu zich evenmin een relevante wijziging van het recht voordoet en hetgeen is aangevoerd geen grond biedt voor het oordeel dat het hier gaat om een geval als omschreven in rechtsoverweging 45 van het arrest van het EHRM van 19 februari 1998, Bahaddar tegen Nederland, nr. 145/1996/764/965, JV 1998/45, kan hetgeen de vreemdeling in het kader van zijn beroep op artikel 3 van het EVRM heeft aangevoerd niet bij de toetsing van het inreisverbod worden betrokken.

5. Aan de overige beroepsgronden wordt niet toegekomen. Over die gronden heeft de rechtbank uitdrukkelijk en zonder voorbehoud een oordeel gegeven, waartegen in hoger beroep niet is opgekomen. Evenmin bestaat nauwe verwevenheid tussen het oordeel over die gronden, dan wel onderdelen van het besluit waarop ze betrekking hebben, en hetgeen in hoger beroep aan de orde is gesteld. Dientengevolge vallen die gronden thans buiten het geschil.

6. Het beroep is ongegrond.

7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 19 juli 2013 in zaak nr. 12/38658; III. verklaart het in die zaak ingestelde beroep ongegrond; IV. verstaat dat de secretaris van de Raad van State aan de vreemdeling het door hem betaalde griffierecht ten bedrage van € 239,00 (zegge: tweehonderdnegenendertig euro) voor de behandeling van het hoger beroep terugbetaalt. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. R. van der Spoel en mr. A.B.M. Hent, leden, in tegenwoordigheid van mr. W.J.C. Robben, ambtenaar van staat. w.g. Lubberdink w.g. Robben voorzitter ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 28 januari 2014 610.