Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2014:2270 ECLI:NL:RVS:2014:2270 KI-generiert

Court dismisses appeal against deportation order where applicants failed to prove EU law violation regarding residence permit fees.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2014:2270
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the appeal filed by two foreigners against the State Secretary's refusal to grant indefinite residence permits. The applicants argued that the €130 fee lacked legal basis at the time of application and violated EU law, but the court found no grounds to overturn the lower court's decision. Consequently, the original deportation-related ruling was confirmed, and no costs were assigned.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 18 and 24 of the EU Charter of Fundamental Rights; The Council of State holds that an administrative decision based on a fee amount not yet established by binding EU law at the time of application does not constitute a violation of the principle of legal certainty or proportionality, provided the fee is not an obstacle to exercising rights.

Schlagwörter

KI-generiert
indefinite residence permit administrative fees EU law proportionality legal certainty principle deportation proceedings Council of State third country nationals

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Directive 2003/109/EC
EU Charter of Fundamental Rights Articles 18 and 24

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
C-508/10
201401261/1/V1
201401261/1/V1, niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201305600/1/V1. Datum uitspraak: 17 juni 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [vreemdeling A] en [vreemdeling B], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 24 mei 2013 in zaak nr. 10/20139 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (hierna: de staatssecretaris). Procesverloop Bij onderscheiden besluiten van 4 februari 2010 heeft de staatssecretaris van Justitie aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd te verlenen afgewezen.

Bij besluit van 6 februari 2013 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, het door de vreemdelingen gemaakte bezwaar tegen de hoogte van de leges gegrond verklaard, het legesbedrag verlaagd naar € 130,00 per persoon en het teveel betaalde bedrag van € 142,00 gerestitueerd. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 24 mei 2013 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht.

De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 8 april 2014, waar de vreemdelingen, vertegenwoordigd door mr. W.P.C. de Vries, advocaat te Amsterdam, en de staatssecretaris, vertegenwoordigd door mr. M.M. van Asperen, advocaat te Den Haag, zijn verschenen. Overwegingen 1. Onder de staatssecretaris word tevens verstaan: zijn rechtsvoorgangers.

2. In hun grieven klagen de vreemdelingen dat de rechtbank ten onrechte is voorbij gegaan aan hun betoog dat ten tijde van de indiening van hun aanvragen op 12 november 2009 een wettelijke grondslag voor een legestarief van € 130,00 per persoon ontbrak, ten onrechte de conclusie van de Advocaat-Generaal bij het Hof van Justitie in C-508/10 van 19 januari 2012 (www.curia.europa.eu) niet is gevolgd, ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris met zijn verwijzing naar zijn brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 4 juli 2012 (Kamerstukken II 2011/12, 30 573, nr. 108) het legesbedrag van € 130,00 voldoende heeft gemotiveerd, en ten onrechte tot de conclusie is gekomen dat dit legesbedrag geen belemmering vormt voor de uitoefening van de door richtlijn 2003/109/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PB 2004 L 16) toegekende rechten en niet in strijd is met het Unierechtelijke evenredigheidsbeginsel.

3. De grieven leiden, gelet op de uitspraak van de Afdeling van heden in zaak nr. 201401261/1/V1, niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. C.J. Borman en mr. N. Verheij, leden, in tegenwoordigheid van mr. E.J.A. Idema, ambtenaar van staat. w.g. Lubberdink w.g. Idema voorzitter ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 17 juni 2014 512.