Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2012:BX8984 ECLI:NL:RVS:2012:BX8984 KI-generiert

Court reverses lower court, ruling statutory presumption of partnership based on shared address and child birth is conclusive.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2012:BX8984
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State declared the appeal admissible and overturned the District Court's decision to reinstate the taxpayer's care allowance claim. The tax authority argued the lower court erred by failing to apply an irrebuttable presumption that a partner is anyone registered at the same address with whom a child was born. The court held that this statutory presumption is conclusive for income-related regulations, meaning the taxpayer's partner status was established regardless of actual maintenance or living arrangements.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 3, first paragraph, sub-item b, sub-item 3 of the General Act on Income-Related Arrangements; Article 4, first paragraph of the General Act on Income-Related Arrangements: A person registered at the same address as the claimant with whom a child was born is conclusively presumed to be the claimant's partner for the application of income-related regulations, rendering arguments regarding actual maintenance or separate residence inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert
irrebuttable presumption care allowance tax partner status shared residence child birth income-related regulations statutory presumption

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 3, first paragraph, sub-item b, sub-item 3 of the General Act on Income-Related Arrangements (Awir)
Article 4, first paragraph of the General Act on Income-Related Arrangements (Awir)

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
201107706/1/A2
201107706/1/A2), bevat artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, aanhef en onder 3˚, van de Awir een onweerlegbaar rechtsvermoeden.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201202156/1/A2. Datum uitspraak: 3 oktober 2012 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: de Belastingdienst/Toeslagen, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 26 januari 2012 in zaak nr. 11/2915 in het geding tussen: [wederpartij] en de Belastingdienst/Toeslagen. Procesverloop Bij besluit van 25 februari 2011 heeft de Belastingdienst/Toeslagen (hierna: de Belastingdienst) de aan [wederpartij] toegekende zorgtoeslag definitief op nihil gesteld en het uitbetaalde voorschot ten bedrage van € 533,00 van hem teruggevorderd.

Bij besluit van 7 juli 2011 heeft de Belastingdienst het door [wederpartij] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 26 januari 2012 heeft de rechtbank het door [wederpartij] daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard en dat besluit vernietigd. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de Belastingdienst hoger beroep ingesteld. [wederpartij] heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Nadat partijen daartoe toestemming hadden verleend, heeft de Afdeling bepaald dat behandeling van de zaak ter zitting achterwege blijft en het onderzoek gesloten.

Overwegingen 1. Ingevolge artikel 2, eerste lid, van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: de Awir), zoals deze luidde ten tijde van belang, wordt in deze wet, alsmede in inkomensafhankelijke regelingen, onder kind verstaan: de persoon, bedoeld in artikel 4, en onder partner: de persoon, bedoeld in artikel 3. Ingevolge artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, aanhef en onder 3˚, is de partner van de belanghebbende degene die op hetzelfde woonadres als de belanghebbende in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (hierna: de GBA) staat ingeschreven en uit wiens relatie met de belanghebbende een kind is geboren.

Ingevolge artikel 4, eerste lid, is een kind de bloedverwant of aanverwant in neergaande lijn van de belanghebbende of zijn partner, die in belangrijke mate door de belanghebbende of zijn partner wordt onderhouden en op hetzelfde woonadres als de belanghebbende in de GBA staat ingeschreven.

2. Aan het besluit van 7 juli 2011 heeft de Belastingdienst ten grondslag gelegd dat, nu [wederpartij] in 2008 op hetzelfde adres stond ingeschreven als [persoon] en zij samen een kind hebben, [persoon] als toeslagpartner moet worden beschouwd. Bij de berekening van de aanspraak op zorgtoeslag van [wederpartij] over het jaar 2008 is daarom het inkomen van [persoon] mede in aanmerking genomen.

3. De Belastingdienst betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat [persoon] ingevolge artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, aanhef en onder 3˚, van de Awir als toeslagpartner moest worden aangemerkt. 3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 15 februari 2012 in zaak nr. 201107706/1/A2), bevat artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, aanhef en onder 3˚, van de Awir een onweerlegbaar rechtsvermoeden. Degene die in de GBA op hetzelfde woonadres als de belanghebbende staat ingeschreven en uit wiens relatie met de belanghebbende een kind is geboren, wordt voor de toepassing van inkomensafhankelijke regelingen geacht partner van de belanghebbende te zijn.

De term kind dient in dit verband grammaticaal te worden uitgelegd. Daarbij is niet van belang, door wie het wordt onderhouden en waar het woont. Artikel 4, eerste lid, van de Awir is niet van toepassing, nu deze bepaling een ander doel heeft. Nu uit de relatie van [wederpartij] en [persoon] een kind is geboren, heeft de rechtbank ten onrechte geoordeeld dat de Belastingdienst [persoon] ten onrechte als toeslagpartner van [wederpartij] heeft aangemerkt. Het betoog slaagt.

4. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het door [wederpartij] tegen het besluit van 7 juli 2011 van de Belastingdienst ingestelde beroep ongegrond verklaren.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 26 januari 2012 in zaak nr. 11/2915; III. verklaart het bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P. Lodder, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Lodder lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 3 oktober 2012 17-752.