Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2011:BU8879 ECLI:NL:RVS:2011:BU8879 KI-generiert

Court dismisses appeal regarding planning permission for drug rehab facility due to insufficient proximity and impact on appellant's living comfort.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2011:BU8879
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of the Mayor and Aldermen of Utrecht granted planning permission for a facility housing drug addicts and psychiatric patients, which the appellant challenged as not affecting his legal interest. The appellant argued that the 146-meter distance and his view from the top floor were insufficient to negate the negative impact on his living comfort and property value. The court confirmed the lower court's decision, ruling that the appellant's interest was not directly involved under these specific circumstances.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet ruimtelijke ordening; Wet algemene bepalingen omgevingsrecht: A neighbor's claim of reduced living comfort and property value due to a planned facility is insufficient to establish a direct legal interest if the distance exceeds 100 meters and visibility is limited to the upper floor.

Schlagwörter

KI-generiert
direct legal interest neighbor's rights planning permission living comfort property value distance threshold administrative appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Wet ruimtelijke ordening
ruimtelijkeordening
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201104464/1/H1. Datum uitspraak: 21 december 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Utrecht, appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 1 maart 2011 in zaak nr. 10/2501 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Utrecht.

1. Procesverloop Bij besluit van 29 maart 2010 heeft het college aan Stichting Portaal Vastgoedontwikkeling (hierna: Portaal) onder vrijstelling van het bestemmingsplan reguliere bouwvergunning verleend voor het verbouwen van een boerderij met hooimijt tot twee woningen en een kantine/dagbestedingsruimte en het oprichten van een veldschuur ten behoeve van tien woningen op het perceel Emmerich Kálmánlaan 12 te Utrecht (hierna: het perceel). Bij besluit van 22 juni 2010 heeft het het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 1 maart 2011, verzonden op 7 maart 2011, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 15 april 2011, hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. Daartoe in de gelegenheid gesteld, heeft Portaal een schriftelijke uiteenzetting ingediend. Portaal heeft nadere stukken ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 22 november 2011, waar [appellant] in persoon en het college, vertegenwoordigd door drs. M. Akkersdijk, werkzaam in dienst van de gemeente, zijn verschenen. Voorts is daar Portaal, vertegenwoordigd door mr. B. van Eijk, advocaat te Amersfoort, verschenen.

2. Overwegingen 2.1. De verbouwing en het oprichten van de veldschuur zijn voorzien ten behoeve van de huisvesting van verslaafden, voorheen verslaafden en psychiatrische patiënten. 2.2. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat het college hem ten onrechte niet als belanghebbende bij het besluit van 29 maart 2010 heeft aangemerkt, nu de afstand tussen zijn perceel en dat waarop het bouwplan is voorzien 146 m bedraagt en hij zicht heeft op dat perceel en voorts realisering van het bouwplan een negatieve invloed op zijn wooncomfort en veiligheid, althans de beleving daarvan, zal hebben en tot waardevermindering van zijn woning zal leiden. 2.2.1.

Niet in geschil is dat de afstand van de rand van het perceel van [appellant] tot de op te richten bebouwing groter is dan 100 m. Verder heeft [appellant] slechts vanuit de bovenste etage van zijn woning enig zicht op de op te richten bebouwing. Onder deze omstandigheden heeft de rechtbank terecht overwogen dat het belang van [appellant] niet rechtstreeks bij het besluit van 29 maart 2010 is betrokken. Dat de op te richten bebouwing, als gesteld, negatieve invloed op zijn woonomgeving heeft, is onder voormelde omstandigheden niet voldoende voor een ander oordeel.

Het betoog faalt. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Graaff-Haasnoot, ambtenaar van staat. w.g. Loeb w.g. Graaff-Haasnoot lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 21 december 2011 531-712.