Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2011:BQ9639 ECLI:NL:RVS:2011:BQ9639 KI-generiert

Court dismisses appeal against refusal of legal aid addition due to simple legal issue and lack of complexity.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2011:BQ9639
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council for Legal Aid refused the appellant's request for a legal representative addition, deeming the matter simple and manageable without one. The appellant argued that obtaining specific documents from the court registry required a lawyer, but the court found no evidence of such necessity. Consequently, the Council's decision to deny the addition was upheld as the legal issue did not warrant specialized assistance.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 12, second paragraph, sub-item g of the Legal Aid Act; Article 28, first paragraph, sub-item c of the Legal Aid Act: A request for a legal representative addition is refused when the legal problem is simple and can be handled without one, provided the applicant cannot reasonably manage it themselves.

Schlagwörter

KI-generiert
legal aid addition simple legal issue court registry documents refusal of assistance procedural complexity

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 12, second paragraph, sub-item g of the Legal Aid Act
Article 28, first paragraph, sub-item c of the Legal Aid Act

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201011967/1/H2. Datum uitspraak: 29 juni 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Amsterdam, tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 4 november 2010 in zaak nr. 10/178 in het geding tussen: [appellant] en de raad voor rechtsbijstand Amsterdam (thans het bestuur van de raad voor rechtsbijstand; hierna: de raad).

1. Procesverloop Bij besluit van 25 juni 2009 heeft de raad een aanvraag van [appellant] om een toevoeging afgewezen. Bij besluit van 4 november 2009 heeft de raad het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 4 november 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 10 december 2010, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 4 januari 2011. De raad heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 17 juni 2011, waar [appellant], vertegenwoordigd door mr. R.F. Ronday, advocaat te Mijdrecht, is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 12, tweede lid, aanhef en onder g, van de Wet op de rechtsbijstand wordt rechtsbijstand niet verleend indien het een belang betreft waarvan de behartiging redelijkerwijze aan de aanvrager zelf kan worden overgelaten, zo nodig met bijstand van een andere persoon of instelling van wie onderscheidenlijk waarvan de werkzaamheden niet vallen binnen de werkingssfeer van deze wet. Ingevolge artikel 28, eerste lid, aanhef en onder c, kan de raad de toevoeging weigeren, indien het verzoek een rechtsprobleem betreft dat naar het oordeel van de raad eenvoudig afgehandeld kan worden. 2.2.

De toevoeging is aangevraagd in verband met de weigering van een zorgverzekeraar om [appellant] als verzekerde in te schrijven op de grond dat hij de gevraagde gegevens of bescheiden over de schorsing van de voorlopige hechtenis niet heeft overgelegd. 2.3. De raad heeft aan het besluit van 4 november 2009 ten grondslag gelegd dat niet is gebleken dat de te verrichten werkzaamheden zodanig feitelijk of juridisch complex zijn dat een toevoeging daarvoor noodzakelijk is. 2.4. [appellant] betoogt dat de rechtbank, door het standpunt van de raad te volgen, heeft miskend dat hij een poging heeft gedaan om de door de zorgverzekeraar gevraagde gegevens of bescheiden over de schorsing van de voorlopige hechtenis te verkrijgen en dat hij daarop telefonisch van een medewerker van de griffie te horen heeft gekregen dat hij zich daarvoor tot een advocaat dient te wenden. 2.4.1.

Dat betoog faalt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat niet is gebleken dat [appellant], eventueel met behulp van een ander, een poging heeft gedaan om die gegevens of bescheiden op te vragen en dat de griffie dat heeft geweigerd met de mededeling dat die gegevens of bescheiden slechts door tussenkomst van een advocaat worden verstrekt. Onder deze omstandigheden heeft de raad de aanvraag om een toevoeging terecht afgewezen. 2.5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P.A. Offers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.J.R. Hazen, ambtenaar van staat. w.g. Offers w.g. Hazen lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 29 juni 2011 452.