Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2011:BQ9637 ECLI:NL:RVS:2011:BQ9637 KI-generiert

Court dismisses appeal against permit denial due to insufficient ceiling height violating mandatory hygiene standards.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2011:BQ9637
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State upheld the lower court's decision to reject the appellant's appeal regarding a denied beverage and catering establishment permit. The appellant argued for permit issuance, but the court found the premises failed mandatory height requirements under the Beverage and Catering Act. Consequently, the court ruled that the mandatory refusal based on these non-compliant dimensions was legally sound and the appeal inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 2, 4, 10, and 27 of the Beverage and Catering Act; A mandatory refusal of a permit is justified when the premises fail to meet statutory height requirements for social hygiene, rendering the administrative decision lawful.

Schlagwörter

KI-generiert
Beverage and Catering Act permit refusal social hygiene standards ceiling height requirements administrative appeal mandatory compliance building regulations

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 10 of the Beverage and Catering Act
Article 27, first paragraph, subletter a of the Beverage and Catering Act
Article 2 of the Decree on Requirements for Beverage and Catering Establishments
Article 4 of the Decree on Requirements for Beverage and Catering Establishments

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

201011936/1/H3. Datum uitspraak: 29 juni 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te Venlo, tegen de uitspraak van de rechtbank Roermond van 28 oktober 2010 in zaak nr. 10/860 in het geding tussen: [appellant] en het college van burgemeester en wethouders van Venlo.

1. Procesverloop Bij besluit van 12 februari 2010 heeft het college geweigerd [appellant] een vergunning krachtens de Drank- en Horecawet (hierna: DHW) te verlenen. Bij besluit van 25 mei 2010 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 28 oktober 2010, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 8 december 2010, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 10 januari 2011. Het college heeft een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 30 mei 2011, waar [appellant] vertegenwoordigd door mr. M.N. van Geenen, advocaat te Venlo, en het college vertegenwoordigd door J.M.G. Vincken, werkzaam bij de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 10 van de DHW dient de inrichting te voldoen aan bij algemene maatregel van bestuur in het belang van de sociale hygiëne te stellen eisen. Ingevolge artikel 27, eerste lid, aanhef en onder a, wordt een vergunning geweigerd indien niet wordt voldaan aan de ingevolge artikel 8 tot en met 10 geldende eisen. Ingevolge artikel 2 van het Besluit eisen inrichtingen Drank- en Horecawet voldoet, onverminderd het Bouwbesluit 2003, een inrichting waarin het horecabedrijf wordt uitgeoefend, aan de in artikelen 3 tot en met 7 van het onderhavige besluit vervatte bepalingen.

Ingevolge artikel 4 heeft een horecalokaliteit een hoogte van ten minste 2,40 m van de vloer af gemeten. 2.2. Vaststaat dat een deel van de horecalokaliteit waar vergunning voor is gevraagd een hoogte heeft van 2,27 m van de vloer af gemeten. De rechtbank heeft terecht en op goede gronden geoordeeld dat het college gelet op artikel 27, eerste lid, aanhef en onder a, van de DHW gehouden was de vergunning te weigeren. Hetgeen [appellant] in hoger beroep aanvoert biedt geen grond voor een ander oordeel gezien de dwingende formulering van deze bepaling. 2.3.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. D. Roemers, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, ambtenaar van staat. w.g. Roemers w.g. Van Hardeveld lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 29 juni 2011 312.