Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2008:BD9596 ECLI:NL:RVS:2008:BD9596 KI-generiert

Court dismisses appeal against detention order, ruling no damage occurred despite procedural delay in informing detainee of arrest reasons.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2008:BD9596
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Court of Administrative Justice of the Netherlands confirmed the lower court's rejection of the appellant's appeal against his detention order and denied a claim for damages. The appellant argued that the detention became unlawful because he was not immediately informed of the arrest reasons, violating Article 5(2) of the ECHR. The court held that since the appellant had already lodged an appeal on the day of detention, his legal interests were not harmed by the delay in providing the required information. Consequently, the appeal was declared unfounded and the detention order upheld.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 5(2) ECHR; Article 59 Vw 2000: A delay in informing a detainee of arrest reasons does not render the detention unlawful if the detainee has already exercised their right to appeal on the day of arrest, thereby preventing any damage to the protected legal interests.

Schlagwörter

KI-generiert
detention order legality ECHR Article 5 compliance right to appeal timing damages claim rejection administrative detention procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 8:54, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 5, second paragraph, of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms
Article 59 of the Aliens Act 2000
Article 85, first and second paragraphs, of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph, of the Aliens Act 2000
artikel 5 van het EVRM
12244/86, 12245/86 en 12383/86, www.echr.coe.int), blijkt dat het tweede lid van artikel 5 van het EVRM tot doel heeft een effectieve uitoefening mogelijk te maken van het in het vierde lid van dat artikel bedoelde recht tegen vrijheidsontneming rechtmiddelen aan te wenden.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Fox, Campbell and Hartley v. the United Kingdom (no. 12244/86, 12245/86 and 12383/86), 30 August 1990

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200804727/1 Datum uitspraak: 1 augustus 2008 RAAD VAN STATE AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [appellant], appellant, tegen de uitspraak in zaak nr. 08/17715 van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam, van 12 juni 2008 in het geding tussen: [appellant] en de staatssecretaris van Justitie.

1. Procesverloop Bij besluit van 19 mei 2008 is [appellant] (hierna: de vreemdeling) in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 12 juni 2008, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank ’s Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam (hierna; de rechtbank), het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 19 juni 2008, hoger beroep ingesteld. Tevens heeft hij daarbij de Afdeling verzocht hem schadevergoeding toe te kennen. Deze brief is aangehecht. De staatssecretaris van Justitie heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

2. Overwegingen 2.1. De vreemdeling klaagt in grief III dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat, hoewel uit het dossier niet is gebleken dat is gehandeld in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5, tweede lid, van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM), hij door deze omissie niet is geschaad in zijn belangen, nu hij nog op de dag van inbewaringstelling beroep heeft ingesteld. Hiertoe betoogt hij dat de schending van genoemd artikellid zodanig ernstig is dat deze de daarop volgende maatregel reeds onrechtmatig maakt. 2.1.1.

Ingevolge artikel 5, tweede lid, van het EVRM moet een ieder die gearresteerd is onverwijld en in een taal die hij verstaat op de hoogte worden gebracht van de redenen van zijn arrestatie en van alle beschuldigingen die tegen hem zijn ingebracht. Een vreemdeling die op grond van artikel 59 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) zijn vrijheid is ontnomen valt eveneens onder het bereik van dit artikellid. 2.1.2. Uit onder meer het arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens van 30 augustus 1990 in de zaken Fox, Campbell en Hartley tegen het Verenigd Koninkrijk (nrs. 12244/86, 12245/86 en 12383/86, www.echr.coe.int), blijkt dat het tweede lid van artikel 5 van het EVRM tot doel heeft een effectieve uitoefening mogelijk te maken van het in het vierde lid van dat artikel bedoelde recht tegen vrijheidsontneming rechtmiddelen aan te wenden.

Gelet hierop heeft de rechtbank bij de beoordeling van de gevolgen van de schending van artikel 5, tweede lid, van het EVRM voor de rechtmatigheid van de maatregel van bewaring terecht bezien of de vreemdeling is geschaad in de belangen die dit artikellid beoogt te beschermen en geconstateerd dat daarvan geen sprake is. De grief faalt derhalve. 2.2. Hetgeen voor het overige is aangevoerd en voldoet aan het bepaalde in artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vw 2000, kan evenmin tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan. 2.3.

Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Het verzoek om schadevergoeding dient reeds hierom te worden afgewezen. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek om schadevergoeding af. Aldus vastgesteld door mr. M.G.J. Parkins de Vin, voorzitter, en mr. T.M.A. Claessens en mr. C.H.M. van Altena, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.A. Snijders, ambtenaar van Staat. w.g. Parkins-de Vin voorzitter w.g. Snijders ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 1 augustus 2008 279 Verzonden: 1 augustus 2008 Voor eensluidend afschrift, de secretaris van de Raad van State, voor deze, mr. H.H.C. Visser, directeur Bestuursrechtspraak