Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2006:AV1808 ECLI:NL:RVS:2006:AV1808 KI-generiert

Court upholds lower court ruling confirming municipality's discretion to enforce building regulations without a formal request for enforcement.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2006:AV1808
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State affirmed the District Court's decision to annul the municipality's refusal to enforce a building permit violation. The appellant argued that the municipality's reasoning regarding the absence of prior enforcement requests in similar cases was legally flawed. The court rejected this, stating that the municipality retains full responsibility for its enforcement decisions regardless of whether a formal request for enforcement was submitted.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Wet algemene bepalingen omgevingsrecht; Wet algemene bepalingen omgevingsrecht: The administrative authority possesses independent discretion in determining whether to enforce regulations based on the general interest, and the absence of a formal request for enforcement does not constitute a legally relevant distinction.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative discretion enforcement request building permit general interest municipal authority procedural requirement enforcement decision

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200504872/1. Datum uitspraak: 15 februari 2006 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak in zaak no. AWB 04/1950 van de rechtbank 's-Gravenhage van 18 april 2005 in het geding tussen: [wederpartij], wonend te [woonplaats] en het college van burgemeester en wethouders van Bodegraven.

1. Procesverloop Bij besluit van 24 maart 2003 heeft het college van burgemeester en wethouders van Bodegraven (hierna: het college), voor zover hier van belang, aan [wederpartij] een last onder dwangsom opgelegd om de zonder bouwvergunning geplaatste terreinafscheiding op het perceel [locatie] te Bodegraven voor 7 mei 2003 te verwijderen of te verlagen tot één meter van de voet afgemeten. Bij besluit van 6 april 2004 heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard met dien verstande dat de begunstigingstermijn is verlengd tot 18 mei 2004.

Bij uitspraak van 18 april 2005, verzonden op 21 april 2005, heeft de rechtbank 's-Gravenhage (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 6 april 2004 vernietigd en het college opgedragen een nieuw besluit te nemen met inachtneming van hetgeen in die uitspraak is overwogen. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 2 juni 2005, bij de Raad van State ingekomen op 3 juni 2005, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 1 juli 2005.

Deze brieven zijn aangehecht. Op 18 juli 1005 en 3 augustus 2005 zijn brieven ontvangen van [wederpartij], die in de gelegenheid is gesteld als partij aan het geding deel te nemen. Bij brief van 23 augustus 2005 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 13 januari 2006, waar appellant in persoon, bijgestaan door mr. C.J.R. van Binsbergen, advocaat te Alphen aan den Rijn, en het college, vertegenwoordigd door mr. S. Haak en mr.

F.M.H. Fasotte, ambtenaren der gemeente.

2. Overwegingen 2.1. Appellant betoogt dat de rechtbank ten onrechte het college niet heeft gevolgd in zijn stelling dat de door [wederpartij] genoemde gevallen rechtens niet vergelijkbaar zijn met de door [wederpartij] zonder bouwvergunning geplaatste terreinafscheiding. 2.2. De door het college opgeworpen omstandigheid waarop appellant in dit verband doelt, te weten dat er in die gevallen waar [wederpartij] op heeft gewezen geen verzoek om handhaving is ingediend, levert, anders dan appellant betoogt, geen rechtens relevant onderscheid op. Het college heeft een eigen verantwoordelijkheid bij de beoordeling of met het oog op het algemeen belang handhavend behoort te worden opgetreden. Of daartoe al dan niet een verzoek is gedaan is daarbij niet van betekenis. Het college kan ook zonder een dergelijk verzoek tot handhaving overgaan dan wel ondanks een dergelijk verzoek van handhaving afzien. Het betoog faalt dan ook. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.A.W. Huijben, ambtenaar van Staat. w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek w.g. Huijben Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 15 februari 2006 313-499.