Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2006:AV0979 ECLI:NL:RVS:2006:AV0979 KI-generiert

Court dismisses appeal where driver's license invalidation stands due to unpaid educational measure costs.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2006:AV0979
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State confirmed the lower court's decision to uphold the invalidation of the appellant's driving license. The appellant argued that his inability to pay the required costs for an educational measure did not constitute a refusal to cooperate, as he remained willing to comply. The court rejected this, ruling that cooperation necessitates both willingness and the actual payment of costs, which the appellant failed to provide.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 132, first and second paragraphs, of the Road Traffic Act 1994; Article 10, third paragraph, of the Roadworthiness and Fitness Measures Regulation: Invalidation of a driving license is mandatory when the holder fails to pay the costs of an imposed educational measure, as cooperation requires both willingness and financial fulfillment.

Schlagwörter

KI-generiert
driving license invalidation educational measure costs cooperation requirement administrative penalty enforcement road traffic law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 132, first and second paragraphs, of the Road Traffic Act 1994
Article 10, third paragraph, of the Roadworthiness and Fitness Measures Regulation

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200505101/1. Datum uitspraak: 1 februari 2006 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak in zaak no. 04/1205 WET A van de rechtbank Breda van 26 april 2005 in het geding tussen: appellant en de Minister van Verkeer en Waterstaat.

1. Procesverloop Bij besluit van 22 september 2003 heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat (hierna: de minister) vastgesteld dat appellant niet de vereiste medewerking heeft verleend aan de EMA en in verband daarmede het rijbewijs van appellant voor alle categorieën waarvoor het rijbewijs is afgegeven, ongeldig verklaard. Bij besluit van 29 april 2004 heeft de minister het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 26 april 2005, verzonden op 26 april 2005, heeft de rechtbank Breda (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 7 juni 2005, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 9 augustus 2005. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 15 september 2005 heeft de minister van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 20 december 2005, waar de minister, vertegenwoordigd door drs. M.M. van Dongen is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge het bepaalde bij artikel 132, eerste lid, gelezen in samenhang met het tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994, (hierna: WVW) besluit de minister onverwijld tot ongeldigverklaring van het rijbewijs, indien de houder ervan geen medewerking verleent aan een hem opgelegde Educatieve Maatregel Alcohol en verkeer (hierna: EMA). 2.2. Artikel 10, derde lid, van de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid (hierna: de regeling) voor zover thans van belang, bepaalt dat betrokkene de vereiste medewerking aan de EMA niet verleent, indien hij de kosten, bedoeld in het eerste lid van de regeling, niet tijdig of niet op de voorgeschreven wijze voldoet. 2.3.

Appellant betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de minister verplicht was om zijn rijbewijs ongeldig te verklaren. Appellant is van mening dat het niet correct is artikel 10, derde lid, van de regeling op hem van toepassing te achten, omdat hij bereid was en nog steeds bereid is de EMA te volgen doch dat hij niet in staat is de verschuldigde kosten te betalen. 2.4. Het betoog slaagt niet. De rechtbank is terecht en op goede gronden tot het oordeel gekomen dat de door appellant gestelde betalingsonmacht niet kan leiden tot het door hem gewenste resultaat.

De rechtbank heeft in dit verband met juistheid overwogen dat de betalingsonmacht van belang had kunnen zijn in een eventuele bezwaarschriftenprocedure naar aanleiding van het besluit van 21 mei 2003 waarbij appellant de EMA alsmede betaling van een deel van de kosten ervan is opgelegd. Appellant heeft tegen dit besluit echter geen bezwaar gemaakt, zodat het besluit inmiddels rechtens onaantastbaar is geworden. Appellant heeft voorts nagelaten tijdig gebruik te maken van de in dat besluit geboden mogelijkheid vóór 11 juni 2003 een betalingsregeling te verzoeken.

De minister heeft terecht opgemerkt dat, wil men kunnen spreken van het verlenen van de vereiste medewerking aan de EMA niet slechts de bereidheid maar ook de betaling van de kosten noodzakelijk is. Gezien het gebiedende karakter van artikel 132, eerste lid en tweede lid, van de WVW in verbinding met artikel 10, derde lid, van de regeling, was de minister gehouden het rijbewijs ongeldig te verklaren, nu appellant de kosten van de EMA niet heeft voldaan. 2.5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling in hoger beroep bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. de Koning, ambtenaar van Staat. w.g. Van Altena w.g. De Koning Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 1 februari 2006 221.