Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2005:AT9695 ECLI:NL:RVS:2005:AT9695 KI-generiert

Temporary storage shed rejected due to lack of objective evidence proving five-year duration limit.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2005:AT9695
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the appellant's appeal against the municipality's refusal to grant a temporary exemption for a storage shed. The court found that while a temporary building permit was requested, this alone did not prove the structure would last no more than five years. Consequently, the municipality acted reasonably in denying the exemption because no concrete, objective data supported the claim of temporary use.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 17, first paragraph of the Spatial Planning Act; Article 19, first paragraph of the Spatial Planning Decree 1985: A temporary exemption under Article 17 of the Spatial Planning Act may only be granted if it is evident that the intended building will not remain in place for more than five years, requiring concrete objective evidence beyond the mere request for a temporary permit.

Schlagwörter

KI-generiert
temporary building permit spatial planning exemption five year duration objective evidence requirement storage facility approval municipal planning authority administrative burden of proof

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 44, first paragraph, sub-item c of the Housing Act
Article 46, third paragraph of the Housing Act
Article 17, first paragraph of the Spatial Planning Act
Article 19, first paragraph of the Spatial Planning Decree 1985

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
H01.95.0029
H01.95.0029 en H01.95.0034 (Gst 1996, 7036, 6), 16 juli 2003, no.
H01.95.0034
H01.95.0029 en H01.95.0034 (Gst 1996, 7036, 6), 16 juli 2003, no.
200202902/1
200202902/1 (JB 2003/238) en 21 januari 2004, no.
200301555/1
200301555/1 - moeten er concrete, objectieve gegevens voorhanden zijn die voor de tijdelijkheid aanknopingspunten bieden.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200500536/1. Datum uitspraak: 20 juli 2005 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd te [plaats], tegen de uitspraak in zaak no. 04/307 van de rechtbank Almelo van 14 december 2004 in het geding tussen: appellante en het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente.

1. Procesverloop Bij besluit van 21 oktober 2003 heeft het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente (hierna: het college) geweigerd vrijstelling als bedoeld in artikel 17, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) en bouwvergunning te verlenen aan appellante voor de bouw van een tijdelijke opslagloods (hierna: de loods) op het perceel, kadastraal bekend gemeente [plaats], sectie […], no. […], plaatselijk bekend [locatie]. Bij besluit van 30 maart 2004 heeft het college het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 14 december 2004, verzonden op diezelfde datum, heeft de rechtbank Almelo (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 14 januari 2005, bij de Raad van State ingekomen op 18 januari 2005, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 4 februari 2005. Deze brieven zijn aangehecht. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellante. Deze zijn aan de andere partij toegezonden.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 21 juni 2005, waar appellante, vertegenwoordigd door [gemachtigde], en het college, vertegenwoordigd door H.H.J. Vennegoor, ambtenaar bij de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 44, eerste lid, aanhef en onder c, van de Woningwet moet de reguliere bouwvergunning worden geweigerd, indien het bouwen in strijd is met een bestemmingsplan of met de eisen die krachtens zodanig plan zijn gesteld. Ingevolge artikel 46, derde lid, van de Woningwet, voorzover hier van belang, wordt een aanvraag om bouwvergunning die slechts kan worden ingewilligd na vrijstelling als bedoeld in artikel 15, 17 of 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO), geacht mede een verzoek om zodanige vrijstelling in te houden.

Ingevolge artikel 17, eerste lid, van de WRO kunnen burgemeester en wethouders met het oog op een voor een bepaalde termijn voorgenomen afwijking van een bestemmingsplan voor die termijn vrijstelling verlenen van dat plan. De termijn kan, ook na mogelijke verlenging, ten hoogste vijf jaren belopen. Het derde lid van artikel 15 is van overeenkomstige toepassing. Ingevolge artikel 19 van het Besluit op de Ruimtelijke Ordening 1985 (hierna: BRO) wordt vrijstelling als bedoeld in artikel 17 van de wet slechts verleend, indien aannemelijk is, dat het beoogde bouwwerk, werk, geen bouwwerk zijnde, of werkzaamheid dan wel gebruik niet langer dan vijf jaren in stand zal blijven respectievelijk voortduren. 2.2.

Niet in geschil is dat de bouw van de loods in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan "Buitengebied Ambt Delden". De aanvraag van appellante om tijdelijke bouwvergunning is door het college mede geacht een verzoek om vrijstelling in de zin van artikel 17, eerste lid, van de WRO in te houden. 2.3. Appellante betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de tijdelijkheid van de loods het college vanaf het begin af duidelijk is geweest, omdat voor de loods een tijdelijke bouwvergunning is aangevraagd. Gezien de voorgeschiedenis en het gevoerde overleg was het, volgens appellante, voor het college ook ten aanzien van de vrijstelling duidelijk dat het ging om de bouw van een tijdelijke loods. 2.3.1.

Een tijdelijke vrijstelling in de zin van artikel 17, eerste lid, van de WRO in samenhang met artikel 19, eerste lid, van het BRO voor de bouw van de loods, kan slechts worden verleend, indien aannemelijk is dat de loods niet langer dan vijf jaar in stand zal blijven. Het feit dat voor de loods een tijdelijke bouwvergunning is aangevraagd voor twee jaar, is voor het aannemen van tijdelijkheid niet voldoende. Gelet op de jurisprudentie - zie onder meer de uitspraken van de Afdeling van 27 juni 1995, nos. H01.95.0029 en H01.95.0034 (Gst 1996, 7036, 6), 16 juli 2003, no. 200202902/1 (JB 2003/238) en 21 januari 2004, no. 200301555/1 - moeten er concrete, objectieve gegevens voorhanden zijn die voor de tijdelijkheid aanknopingspunten bieden.

Appellante heeft bij haar aanvraag noch in de bezwaarschriftenprocedure desgevraagd gegevens naar voren gebracht die de conclusie rechtvaardigen dat sprake is van een tijdelijke afwijking. Nu er ten aanzien van de onderhavige loods, ten tijde van de beslissing op bezwaar, onvoldoende concrete, objectieve gegevens voorhanden waren om aan te nemen dat de loods niet langer dan vijf jaar ter plaatse in stand zal blijven, is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat het college in redelijkheid heeft kunnen besluiten de vrijstelling in de zin van artikel 17, eerste lid, van de WRO te weigeren. 2.4.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P. van Dijk, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.L.M. Steinebach-de Wit, ambtenaar van Staat. w.g. Van Dijk w.g. Steinebach-de Wit Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 20 juli 2005 328-494.