Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AO9698 ECLI:NL:RVS:2004:AO9698 KI-generiert

Court dismisses appeal against administrative order enforcing zoning violation and imposing fine for illegal concrete business.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AO9698
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State dismissed the appeal against the District Court's decision to uphold an administrative order requiring the cessation of an illegal concrete business. The appellant argued that the activities had ceased and that the fine was disproportionate, but the court found no evidence of cessation and deemed the fine reasonable. Consequently, the lower court's confirmation of the administrative order was upheld as legally sound.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Uitgangspunten van het bestemmingsplan; De Raad van State bevestigt dat handhaving van een bestemmingsplan niet wordt afgeweken wanneer geen bijzondere omstandigheden zijn aannemelijk gemaakt.

Schlagwörter

KI-generiert
zoning violation enforcement administrative order confirmation illegal business operation disproportionate fine equality principle application procedural fairness Raad van State appeal

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200306754/1. Datum uitspraak: 19 mei 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], gevestigd te [plaats], waarvan de vennoten zijn [vennoot A] en [vennoot B], beiden wonende te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Haarlem van 27 augustus 2003 in het geding tussen: appellante en het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer.

1. Procesverloop Bij besluit van 14 februari 2002 heeft het college van burgemeester en wethouders van Haarlemmermeer (hierna: het college) [vergunninghouder] gevestigd te [plaats] onder oplegging van een dwangsom gelast het met het bestemmingsplan strijdige gebruik van het perceel aan de [locatie] te [plaats] als betonbedrijf te staken en gestaakt te houden. Bij besluit van 18 maart 2003 heeft het college het daartegen door de [vergunninghouder] gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 27 augustus 2003, verzonden op 29 augustus 2003, heeft de rechtbank Haarlem (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante en haar vennoten ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief van 10 oktober 2003, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 5 november 2003. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 12 december 2003 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 13 april 2004, waar appellante, vertegenwoordigd door [vennoot A], bijgestaan door mr.

P. Geervliet, advocaat te Amsterdam, en het college, vertegenwoordigd door mr. H. Revet, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge het bestemmingsplan ‘Landelijk gebied’ rust op het voorste gedeelte van het perceel de bestemming ‘Agrarische handels- en hulpbedrijven’ en op het achterste gedeelte de bestemmingen ‘Groenvoorzieningen II’ en ‘Waterkering’. 2.2. Anders dan appellante heeft betoogd is de rechtbank op goede gronden tot het juiste oordeel gekomen dat appellante ten tijde van het besluit van 14 februari 2002 op het perceel aan de [locatie] te [plaats] in strijd met de ter plaatse geldenden bestemmingen een betonbedrijf uitoefende bestaande uit onder meer het verhuren van betonwagens, mixerpompen en betonmixers ten behoeve van betonwerken en het storten en verwerken van beton.

Dat appellante die verhuuractiviteiten ten tijde van dat besluit heeft verricht blijkt ook de bewoordingen van haar bezwaar- en beroepschrift. Anders dan appellante heeft gesteld moeten tot die activiteiten eveneens de daarmee samenhangende administratieve werkzaamheden worden gerekend. Dat de illegale activiteiten tijdens de bezwarenprocedure zouden zijn beëindigd, noopte het college niet het primaire besluit te herroepen. 2.3. De Afdeling is met de rechtbank van oordeel dat niet is gebleken van bijzondere omstandigheden op grond waarvan van handhaving afgezien had moeten worden. 2.4.

Ten aanzien van het betoog van appellante dat het college het bedrijf van TPG Post ter plaatse wèl toestaat activiteiten in strijd met de bestemming te verrichten, stelt de Afdeling vast dat appellante noch in de bezwaarfase noch in de beroepsfase bij de rechtbank naar dat bedrijf heeft verwezen. Naar het oordeel van de Afdeling kan een eerst in hoger beroep gedaan beroep op het gelijkheidsbeginsel slechts in de beoordeling worden betrokken indien aannemelijk is gemaakt dat appellante gedurende de procedure bij de rechtbank niet (tijdig) kon beschikken over de noodzakelijke gegevens voor het enigermate gefundeerd inroepen van dit beginsel.

Zulks acht de Afdeling niet aannemelijk gemaakt. 2.5. Er bestaat voorts geen grond om het oordeel van de rechtbank voor onjuist te houden, dat de hoogte van de dwangsom in redelijke verhouding staat tot de zwaarte van het door de overtreding geschonden belang en de beoogde werking van de dwangsomoplegging. Het daartegen gerichte betoog van appellante faalt derhalve. 2.6. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. B.J. van Ettekoven, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. G.A.A.M. Boot, ambtenaar van Staat. w.g. Van Ettekoven w.g. Boot Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 19 mei 2004 202.