Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AO8017 ECLI:NL:RVS:2004:AO8017 KI-generiert

Court dismisses appeal as incompetent because a refusal to extend a tolerance period is not a reviewable administrative act.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AO8017
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Chamber of the Council of State declared itself incompetent to hear the appeal lodged by a poultry farmer against a municipal decision to tolerate his operation under specific conditions. The appellant argued that the tolerance period was too short and that legalisation was imminent, but the court found these arguments aimed solely at securing a longer tolerance rather than challenging the act itself. Consequently, the court ruled that a refusal to extend a previously promised tolerance does not constitute a reviewable administrative decision under Article 1:3 of the General Administrative Law.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 1:3 of the General Administrative Law; A refusal to extend a tolerance period granted under special circumstances does not constitute a reviewable administrative act because it does not definitively establish future enforcement measures.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative law tolerance period incompetence reviewable act general administrative law poultry farming environmental law

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 1:3 of the General Administrative Law
artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht
200303297/1 (www.raadvanstate.nl) kan de weigering om te gedogen behoudens onder bijzondere omstandigheden, die zich in dit geval niet voordoen, niet als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht worden aangemerkt.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
200106390/1
200106390/1, vernietigd, omdat bij de aanvraag om vergunning ten onrechte een milieu-effectrapport ontbrak en verweerder, nu een dergelijk rapport was vereist, in strijd met artikel 7.28 van de Wet milieubeheer had gehandeld.
200303297/1
200303297/1 (www.raadvanstate.nl) kan de weigering om te gedogen behoudens onder bijzondere omstandigheden, die zich in dit geval niet voordoen, niet als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht worden aangemerkt.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200306404/1. Datum uitspraak: 21 april 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats], en het college van burgemeester en wethouders van Groesbeek, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 5 augustus 2003 heeft verweerder besloten onder voorwaarden het houden van 300.000 legkippen in de stal op het perceel [locatie] te Groesbeek, kadastraal bekend gemeente Groesbeek, sectie […], nummer […], zonder de daarvoor benodigde vergunning krachtens de Wet milieubeheer tot 1 februari 2004, of tot zoveel eerder de huidige legcyclus door welke omstandigheid dan ook vóór deze datum eindigt, te gedogen. Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 23 september 2003, bij de Raad van State ingekomen op 24 september 2003, beroep ingesteld.

De gronden zijn aangevuld bij brief van 23 oktober 2003. Bij brief van 19 november 2003 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellant, verweerder en de Werkgroep Milieubeheer Groesbeek, partij in het onderhavige geding. Deze zijn uitgewisseld. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 februari 2004, waar appellant, in persoon en bijgestaan door mr. J. van Groningen, advocaat te Middelharnis, en verweerder, vertegenwoordigd door mr. M.R.J. Baneke, advocaat te Nijmegen, en ing.

A.A.H. Dijkema, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen. Voorts is de Werkgroep Milieubeheer Groesbeek gehoord, vertegenwoordigd door mr. V. Wösten, gemachtigde.

2. Overwegingen 2.1. Het geding heeft betrekking op een pluimveehouderij van appellant op het perceel [locatie] te Groesbeek waarbij in één stal 300.000 legkippen worden gehouden. Verweerder heeft laatstelijk bij besluit van 6 november 2001 een revisievergunning krachtens de Wet milieubeheer voor de inrichting verleend. Dit besluit heeft de Afdeling bij uitspraak van 20 november 2002, no. 200106390/1, vernietigd, omdat bij de aanvraag om vergunning ten onrechte een milieu-effectrapport ontbrak en verweerder, nu een dergelijk rapport was vereist, in strijd met artikel 7.28 van de Wet milieubeheer had gehandeld. 2.2.

Appellant heeft aangevoerd dat de in het bestreden besluit gestelde gedoogtermijn tot uiterlijk 1 februari 2004 te kort is. Hiertoe heeft hij primair betoogd dat een concreet zicht bestaat op legalisering, nu reeds een vergunningaanvraag is ingediend en verweerder heeft ingestemd met het alsnog overleggen van een milieu-effectrapport. Subsidiair heeft appellant betoogd dat verweerder de gedoogtermijn ten onrechte heeft gebaseerd op een legcyclus – dat is de periode waarin een bepaalde lichting hennen eieren legt – van één jaar, nu de leghennen twee jaar in de inrichting kunnen worden gehouden. 2.2.1.

Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat gedogen slechts aanvaardbaar is in uitzonderingsgevallen, mits tevens beperkt in omvang en/of in tijd. Voorts dient gedogen volgens verweerder slechts expliciet en na zorgvuldige belangenafweging plaats te vinden, alsmede aan controle te zijn onderworpen. In het onderhavige geval bestaat volgens verweerder geen concreet zicht op legalisering. Aangezien het voortijdig beëindigen van de huidige legcyclus tot aanzienlijke schade voor appellant zal leiden, acht verweerder het niet redelijk onmiddellijk tot handhaving over te gaan.

Hij heeft daarom besloten onder voorwaarden het houden van de 300.000 legkippen tot 1 februari 2004, of tot zoveel eerder de huidige legcyclus door welke omstandigheid dan ook vóór deze datum eindigt, te gedogen. 2.2.2. De Afdeling stelt vast dat appellant – degene wiens bedrijf wordt gedoogd – met hetgeen hij heeft aangevoerd beoogt te bereiken dat in een ruimere mate of voor een langere periode wordt gedoogd. Ook met hetgeen appellant overigens heeft aangevoerd beoogt hij dit te bereiken. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen in de uitspraak van 14 januari 2004 in zaak no. 200303297/1 (www.raadvanstate.nl) kan de weigering om te gedogen behoudens onder bijzondere omstandigheden, die zich in dit geval niet voordoen, niet als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht worden aangemerkt.

Dat is niet anders wanneer het gaat om de weigering om in ruimere mate of voor een langere periode te gedogen dan in de gedoogverklaring is toegezegd, en die weigering is vervat in hetzelfde stuk als een – met het oog op de rechtsbescherming van derden – als een besluit aan te merken gedoogverklaring. Met deze weigering staat niet zonder meer vast dat en hoe, na het eindigen van de situatie waarvoor verweerder blijkens de gedoogverklaring heeft toegezegd te zullen gedogen, wel handhavend zal worden opgetreden. Tegen een eventueel handhavingsbesluit staan voor belanghebbenden in dat geval rechtsmiddelen open.

Het vorenstaande leidt tot de conclusie dat de Afdeling onbevoegd is van het beroep kennis te nemen. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart zich onbevoegd van het beroep kennis te nemen. Aldus vastgesteld door mr. J.A.M. van Angeren, Voorzitter, en mr. B.J. van Ettekoven en drs. H. Borstlap, Leden, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, ambtenaar van Staat. w.g. Van Angeren w.g. Van Hardeveld Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 21 april 2004 312-399.