Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AO6511 ECLI:NL:RVS:2004:AO6511 KI-generiert

Dutch court dismisses planning damage claim as mere interpretation change, not regime alteration under WRO Art. 49.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AO6511
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State affirmed the District Court's rejection of the appellant's claim for planning damage compensation. The appellant argued that a shift in the municipality's interpretation of a zoning plan from commercial to forest land constituted a detrimental change in the planning regime under Article 49 of the Spatial Planning Act. The court held that a change in administrative interpretation does not equate to a formal alteration of the planning regime required for compensation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 49 of the Spatial Planning Act; A change in the interpretation of a zoning plan by a municipal authority does not constitute a change in the planning regime under Article 49 of the Spatial Planning Act, and therefore does not give rise to a claim for compensation.

Schlagwörter

KI-generiert
Spatial Planning Act planning damage compensation zoning plan interpretation planning regime alteration administrative interpretation change

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 49 of the Spatial Planning Act (WRO)

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200305471/1. Datum uitspraak: 31 maart 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], [land], tegen de uitspraak van de rechtbank Dordrecht van 4 juli 2003 in het geding tussen: appellant en de raad van de gemeente Oud-Beijerland.

1. Procesverloop Bij besluit van 3 september 2001 heeft de raad van de gemeente Oud-Beijerland (hierna: de raad) het verzoek van appellant om vergoeding van schade als bedoeld in artikel 49 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: de WRO), afgewezen. Bij besluit van 17 december 2001 heeft de raad het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 4 juli 2003, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Dordrecht (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 15 augustus 2003, bij de Raad van State ingekomen op dezelfde dag, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 17 september 2003 heeft de raad van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 maart 2004, waar appellant in persoon, bijgestaan door mr. C.J. Driessen, advocaat te Beers, en de raad, vertegenwoordigd door J. Zwaagstra, ambtenaar bij de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 49 van de WRO, voor zover hier van belang, kent de gemeenteraad, voor zover blijkt dat een belanghebbende ten gevolge van de bepalingen van een bestemmingsplan schade lijdt of zal lijden, welke redelijkerwijs niet of niet geheel te zijnen laste behoort te blijven en waarvan de vergoeding niet of niet voldoende door aankoop, onteigening of anderszins is verzekerd, hem op zijn verzoek een naar billijkheid te bepalen schadevergoeding toe. 2.2. Voor de beoordeling van een verzoek om schadevergoeding op grond van artikel 49 van de WRO dient te worden bezien of sprake is van een wijziging van het planologische regime waardoor een belanghebbende in een nadeliger positie is komen te verkeren, ten gevolge waarvan hij schade lijdt of zal lijden.

Hiertoe dienen de beweerdelijk schadeveroorzakende planologische maatregelen te worden vergeleken met het voordien geldende planologische regime. 2.3. Vast staat dat appellant in 1990 eigenaar is geworden van het perceel [locatie] te Oud-Beijerland. Appellant stoelt zijn verzoek om schadevergoeding op de gewijzigde uitleg die de gemeente geeft aan het sinds maart 1985 ter plaatse geldende bestemmingsplan “Landelijk Gebied, 1e Herziening”, in die zin dat anders dan ten tijde van de aankoop in 1990 thans niet langer wordt aangenomen dat op zijn perceel een bedrijfsbestemming rust, maar de bestemming “bos”, hetgeen tot gevolg heeft dat zijn bedrijfsontwikkelingsmogelijkheden zijn weggenomen. 2.4.

Appellant voert tevergeefs aan dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de schade welke hij stelt te lijden als gevolg van deze wijziging in de gemeentelijke opvatting, van een andere aard is dan de planschade als bedoeld in artikel 49 van de WRO. De gestelde schade vloeit immers niet voort uit één van de in artikel 49 bedoelde besluiten tot wijziging van het geldende planologische regime. Voor toepassing van dit artikel buiten de daarbij limitatief opgesomde gevallen is geen plaats. Anders dan appellant van mening is, kan een wijziging van de opvatting van het gemeentebestuur betreffende de wijze waarop het ter plaatse geldende bestemmingsplan dient te worden uitgelegd, ook niet op één lijn worden gesteld met één van de bij de WRO voorziene mogelijkheden tot wijziging van een planologische regime.

Indien zich de situatie voordoet dat een bestuursorgaan terugkomt op een eerdere, onjuist gebleken, interpretatie van een bestemmingsplanvoorschrift is geenszins sprake van elkaar opvolgende geldende planologische regelingen. De rechtbank is terecht tot de slotsom gekomen dat de raad terecht heeft geweigerd de schade die appellant stelt te lijden, op de voet van dat artikel te vergoeden. 2.5. Het hoger beroep is ongegrond en de aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. W. van den Brink, Voorzitter, en mr. P. van Dijk en mr. W.D.M. van Diepenbeek, Leden, in tegenwoordigheid van mr. A.M. van Meurs-Heuvel, ambtenaar van Staat. w.g. Van den Brink w.g. Van Meurs-Heuvel Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 31 maart 2004 47.