Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
ECLI:NL:RVS:2004:AO1271 ECLI:NL:RVS:2004:AO1271 KI-generiert

Court dismisses appeal on building permit regarding foundation method, ruling it outside judicial review scope.

Geschäftsnummer ECLI:NL:RVS:2004:AO1271
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Niederlande (NL)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Council of State confirmed the lower court's decision dismissing the appellants' challenge to a building permit. The appellants argued the court erred by not examining the foundation method (DPA piles) and failing to consider its impact on neighboring land. The court held that no general binding rule exists mandating specific foundation methods, placing the choice outside the scope of judicial review under the Building Decree.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Article 44 Woningwet; Article 8:73 of the General Administrative Law: The court's review of a building permit is limited to the statutory grounds for revocation; where no general binding rule mandates a specific construction method, the choice of foundation technique falls outside the scope of judicial review.

Schlagwörter

KI-generiert
building permit judicial review scope foundation method general binding rule administrative appeal

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 44 Woningwet
Article 8:73 of the General Administrative Law
Article 39 of the Council of State Act
artikel 8:73 van de Algemene wet bestuursrecht

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

200206331/1. Datum uitspraak: 7 januari 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [vennoot A], [vennoot B] en [appellante], waarvan voornoemde personen de vennoten zijn, wonend, onderscheidenlijk gevestigd te [plaats], appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank te Alkmaar van 3 oktober 2002 in het geding tussen: appellanten en het college van burgemeester en wethouders van Heerhugowaard.

1. Procesverloop Bij besluit van 20 juni 2000 heeft het college van burgemeester en wethouders van Heerhugowaard (hierna: het college) aan [vergunninghoudster] bouwvergunning verleend voor de bouw van vries-, expeditie- en kantoorruimten op het perceel [locatie] (hierna: het perceel) te [plaats]. Bij besluit van 25 januari 2001 heeft het college het daartegen door appellanten gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 3 oktober 2002, verzonden op 18 oktober 2002, heeft de rechtbank Alkmaar (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellanten ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben appellanten bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 28 november 2002, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 30 december 2002. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 24 februari 2003 heeft het college van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 oktober 2003, waar appellanten bij monde van [vennoot A], bijgestaan door mr. M.C.A. Stoop, advocaat te Alkmaar, en het college, vertegenwoordigd door T.H.M. Slats, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Appellanten betogen tevergeefs dat de uitspraak van 3 oktober 2002 ten onrechte niet mede het door [vennoot B] en [appellante] ingestelde beroep betreft. Dat in die uitspraak niet alle indieners van het gezamenlijke beroepschrift zijn vermeld, is een kennelijke misslag. De rechtbank heeft op dit beroepschrift uitspraak gedaan en aldus ten aanzien van alle appellanten. Nu is gesteld noch gebleken dat appellanten door de misslag in hun belangen zijn geschaad, ligt hierin geen grond voor vernietiging van de uitspraak. 2.2. Appellanten betogen verder dat de rechtbank heeft miskend dat het college er ten onrechte, zonder onderzoek te hebben gedaan naar de effecten daarvan op het naastgelegen perceel en hen in de gelegenheid te stellen hun zienswijze daarover naar voren te brengen, mee heeft ingestemd dat het op te richten gebouw wordt gefundeerd door middel van zogenoemde DPA-palen.

Ook dat betoog faalt. Het was aan de rechtbank om aan de hand van de beroepsgronden te beoordelen of het besluit van 25 januari 2001 voor vernietiging in aanmerking komt. Het Bouwbesluit, noch een ander algemeen verbindend voorschrift, als bedoeld in artikel 44 Woningwet, bevat een voorschrift betreffende de bij de realisering van een vergund bouwwerk toe te passen heimethode. De heimethode, waarvan appellanten stellen dat die is toegepast, viel dan ook buiten de reikwijdte van de door de rechtbank te verrichten toetsing. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond.

De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 2.4. Voor schadevergoeding op de voet van artikel 8:73 van de Algemene wet bestuursrecht, als waar appellanten in hoger beroep om hebben verzocht, is geen plaats, reeds omdat die bepaling, die, gelet op artikel 39 van de Wet op de Raad van State, van overeenkomstige toepassing is op het hoger beroep, daarin slechts voorziet, indien het hoger beroep gegrond wordt verklaard, hetgeen niet het geval is. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek om schadevergoeding af. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en mr. P.A. Offers en mr. B.J. van Ettekoven, Leden, in tegenwoordigheid van mr. D. Haan, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Haan Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 7 januari 2004 27-429.