Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to prove service of the lower court's final divorce judgment.
Griechenland (EL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Thessaloniki Court of Appeal's final divorce judgment as inadmissible. The appellant failed to prove that the lower court's decision had been legally served on him, a prerequisite for filing an appeal. Consequently, the court ruled that the appealed judgment remained subject to the right of objection for default judgment, rendering the appeal procedurally invalid.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 553, 554, 592, 606, 98, 104 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a default judgment is inadmissible if the appellant fails to prove the finality of the lower court's decision, which requires demonstrating either the expiration of the objection period or the appellant's waiver of that right.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Απόφαση 1839 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1839/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Της αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου Θεσσαλονίκης, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Μαυρουδής Μαύρος, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-11-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17608/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 667/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-5-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 12/9/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 1654/19.7.2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει η παρισταμένη αναιρεσίβλητη, επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 25.05.2006 (αριθμ. κατ. 156/25.5.2006) αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 667/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την κάτω από αυτή πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (25.09.2006) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 128 παρ. 1-3 και 568 παρ. 2 εδ. β και 4 Κ.Πολ.Δ. στην σύνοικο μητέρα του απουσιάζοντος κατά τη διενέργεια της επίδοσης αναιρεσείοντος, στην οικία του στα ..., που αυτός δηλώνει ως διεύθυνση της κατοικίας του στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσής του, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης και ύστερα από παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου της Μαυρουδή Μαύρου. Επομένως, αφού ο αναιρεσείων δεν εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η αναίρεση με εκφώνησή της από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η κατά το άρθρο 503 αρ. 1 ιδίου Κώδικα δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ. 1β Κ.Πολ.Δ.
Περαιτέρω ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς εκ του ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πλην όμως για το κύρος τέτοιας παραίτησης απαιτείται όπως ο υπογράφων την αίτηση αναίρεσης δικηγόρος έχει ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 98 περ.
β Κ.Πολ.Δ., η έλλειψη της οποίας εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 104 εδ. τελευταίο ιδίου κώδικα, μπορεί δε να καλυφθεί εκ των υστέρων με έγκριση του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου. Ειδικώς όμως στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και το διαζύγιο (άρθρο 592 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, κατά τα προαναφερόμενα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου κώδικα μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση.
Τέλος η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα εξής: Η προσβαλλομένη με αναίρεση υπ' αριθμ. 667/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε ερήμην του τότε εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 17.608/2005 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή της αναιρεσίβλητης και είχε λυθεί ο μεταξύ των διαδίκων γάμος με διαζύγιο, ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.
Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης του ερημοδικασθέντος εκκαλούντος κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, την 25.5.2006, με αριθμό 156, από τη δικηγόρο Θεσσαλονίκης Σοφία Κασαπίδου που υπογράφει την αίτηση ως πληρεξουσία δικηγόρος του αναιρεσείοντος. Η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της ενώπιον του δικαστηρίου τούτου εκθέτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε με επιμέλειά της στον αντίδικό της την 27.4.2006, επικαλείται δε προς απόδειξη της επίδοσης αυτής την υπ' αριθμ. 10.020β/27.4.2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου ..., την οποία όμως δεν προσκομίζει.
Η αναιρεσίβλητη δεν επικαλείται, ούτε προσκομίζει βεβαίωση της γραμματείας του αρμοδίου δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει είτε ότι ο ερημοδικασθείς στο εφετείο αντίδικός της δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, εντός της νόμιμης προθεσμίας, είτε ότι αυτός παραιτήθηκε νομίμως με δήλωσή του στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη από το δικαίωμά του να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας.
Επομένως δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25.05.2006 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 667/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης από χίλια εκατό εβδομήντα (1.170) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ