K 34/07 · Trybunał Konstytucyjny

K 34/07Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Sygnatura K 34/07 Data wpływu do TK 17 lipca 2007 Podmiot w sprawieGrupa posłów na Sejm RP - wnioskodawca Przedmiot sprawyUstawa z dnia 26. 04. 2007r. o zarządzaniu kryzysowym art. 3 pkt 1art. 3 pkt 2 Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Nieprecyzyjne sformułowania użyte w ustawie Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 142 Skład SędziaFunkcjaMirosław WyrzykowskiprzewodniczącyZbigniew CieślakTeresa LiszczsprawozdawcaMarek MazurkiewiczBohdan ZdziennickiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Nieprecyzyjne sformułowania użyte w ustawie Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 142 Skład SędziaFunkcjaMirosław WyrzykowskiprzewodniczącyZbigniew CieślakTeresa LiszczsprawozdawcaMarek MazurkiewiczBohdan ZdziennickiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [55 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt K 34/07 przewodniczący:

Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca: Teresa Liszcz Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie I - część historyczna II - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Nieprecyzyjne sformułowania użyte w ustawie Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 142 Skład SędziaFunkcjaMirosław WyrzykowskiprzewodniczącyZbigniew CieślakTeresa LiszczsprawozdawcaMarek MazurkiewiczBohdan Zdziennicki 142/10A/2007 POSTANOWIENIE z dnia 21 listopada 2007 r. Sygn. akt K 34/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Mirosław Wyrzykowski - przewodniczący Zbigniew Cieślak Teresa Liszcz - sprawozdawca Marek Mazurkiewicz Bohdan Zdziennicki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2007 r., wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności:

1) art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. Nr 89, poz. 590) z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) art. 3 pkt 2 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 2 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie w sprawie ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia. Uzasadnienie: I 1 17 lipca 2007 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek grupy posłów na Sejm V kadencji o stwierdzenie, że: 2 1) art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz.

U. Nr 89, poz. 590; dalej: ustawa o zarządzaniu kryzysowym) jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, 3 2) art. 3 pkt 2 ustawy o zarządzaniu kryzysowym z art. 2 i art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. 4 Zakwestionowane przepisy stanowią część tzw. słowniczka ustawowego i definiują pojęcia sytuacji kryzysowej oraz infrastruktury krytycznej, mające podstawowe znaczenie dla całej konstrukcji ustawy. Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy o zarządzaniu kryzysowym, przez sytuację kryzysową należy rozumieć „sytuację będącą następstwem zagrożenia i prowadzącą w konsekwencji do zerwania lub znacznego naruszenia więzów społecznych przy równoczesnym poważnym zakłóceniu w funkcjonowaniu instytucji publicznych, jednak w takim stopniu, że użyte środki niezbędne do zapewnienia lub przywrócenia bezpieczeństwa nie uzasadniają wprowadzenia żadnego ze stanów nadzwyczajnych, o których mowa w art. 228 ust. 1 Konstytucji”.

Z kolei według art. 3 pkt 2 ustawy o zarządzaniu kryzysowym, przez infrastrukturę krytyczną należy rozumieć „systemy oraz wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalnie obiekty, w tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a także instytucji i przedsiębiorców. Infrastruktura krytyczna obejmuje systemy: 5 a) zaopatrzenia w energię i paliwa, 6 b) łączności i sieci teleinformatycznych, 7 c) finansowe, 8 d) zaopatrzenia w żywność i wodę, 9 e) ochrony zdrowia, 10 f) transportowe i komunikacyjne, 11 g) ratownicze, 12 h) zapewniające ciągłość działania administracji publicznej, 13 i) produkcji, składowania, przechowywania i stosowania substancji chemicznych i promieniotwórczych, w tym rurociągi substancji niebezpiecznych”. 14 W opinii wnioskodawców powołane definicje mają zbyt szeroki i nieprecyzyjny zakres przedmiotowy, co powoduje sprzeczność z zasadami przyzwoitej legislacji oraz zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji).

Aplikacja tak nieprecyzyjnych pojęć może także wywołać daleko idące i trudne do przewidzenia konsekwencje w sferze praw i wolności jednostki, m.in. swobody prowadzenia działalności gospodarczej (art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji). II 15 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 16 Zgodnie z art. 91 ust. 1 Konstytucji kadencja Sejmu trwa 4 lata – rozpoczyna się z dniem zebrania Sejmu na pierwsze posiedzenie i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji. Pierwsze posiedzenie Sejmu V kadencji, wybranego w wyborach parlamentarnych 25 września 2005 r., odbyło się 19 października 2005 r.

Z kolei pierwsze posiedzenie Sejmu VI kadencji odbyło się 5 listopada 2007 r. To znaczy, że 4 listopada 2007 r. zakończyła się V kadencja Sejmu, z którego grona wywodziła się grupa posłów – wnioskodawca w niniejszym postępowaniu. 17 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego (zob. orzeczenie TK z 25 lutego 1992 r., sygn. K. 3/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 1 oraz postanowienia TK z: 17 sierpnia 1993 r., sygn. K. 2/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 30; 23 czerwca 1993 r., sygn. K. 3/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 26; 5 listopada 1997 r., sygn.

K. 4/97, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 53; 5 listopada 1997 r., sygn. K. 29/97, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 54; 12 listopada 2001 r., sygn. K 29/01, OTK ZU nr 8/2001, poz. 261) wygaśnięcie mandatów poselskich wskutek zakończenia kadencji Sejmu powoduje utratę legitymacji do występowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w charakterze wnioskodawcy, ujmowaną w postaci tzw. zasady dyskontynuacji. Brak legitymacji czynnej nie pozwala z kolei na merytoryczne rozpoznanie sprawy i dlatego na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) postępowanie należało umorzyć. 18 Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej