U 3/05 · Trybunał Konstytucyjny
Legislator summary
AI generatedU 3/05Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Sygnatura U 3/05 Data wpływu do TK 21 kwietnia 2005 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14. 12. 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych par. 5 ust. 2 Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [44 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt U 3/05 przewodniczący:
Legislator headnote
AI generatedart. 92 ust. 1 Konstytucji; U 3/05 · Trybunał Konstytucyjny: Rzecznik zwrócił uwagę, że § 5 ust. 2 rozporządzenia – w pierwotnym brzmieniu – nie ograniczał terminu ważności wykupionych, ale niewykorzystanych przez przedsiębiorców dobowych lub siedmiodniowych kart opłaty za przejazd po drogach krajowych. Ich ważność rozpoczynała się z chwilą wypełnienia karty przez przedsiębiorcę przed rozpoczęciem przejazdu (§ 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia). 3 W ocenie Rzecznika Minister Infrastruktury wprowadził, w zakwestionowanym przepisie, restrykcyjne ograniczenia terminów ważności nabytych przez przedsiębiorców kart, z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 4 2.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
U 3/05Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Sygnatura U 3/05 Data wpływu do TK 21 kwietnia 2005 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14. 12. 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych par. 5 ust. 2 Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [44 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt U 3/05 przewodniczący:
Bohdan Zdziennicki sprawozdawca: Marian Grzybowski Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie I - część historyczna II - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech Hermeliński 5/1A/2007 POSTANOWIENIE z dnia 11 stycznia 2007 r. Sygn. akt U 3/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bohdan Zdziennicki - przewodniczący Marian Grzybowski - sprawozdawca Wojciech Hermeliński, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2007 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
§ 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.) z treścią upoważnienia zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r.
Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie na skutek cofnięcia wniosku. Uzasadnienie: I 1 1. Pismem z 21 kwietnia 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik lub RPO) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z treścią upoważnienia zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.
U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, ze zm.; dalej: ustawa o transporcie drogowym) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji. 2 Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 października 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 188, poz. 1577; dalej: rozporządzenie zmieniające), które weszło w życie 29 listopada 2002 r., karta opłaty dobowej powinna być wypełniona przez przedsiębiorcę w terminie 7 dni od daty wydania karty, natomiast karta opłaty siedmiodniowej – w terminie 14 dni od daty jej wydania.
Rzecznik zwrócił uwagę, że § 5 ust. 2 rozporządzenia – w pierwotnym brzmieniu – nie ograniczał terminu ważności wykupionych, ale niewykorzystanych przez przedsiębiorców dobowych lub siedmiodniowych kart opłaty za przejazd po drogach krajowych. Ich ważność rozpoczynała się z chwilą wypełnienia karty przez przedsiębiorcę przed rozpoczęciem przejazdu (§ 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia). 3 W ocenie Rzecznika Minister Infrastruktury wprowadził, w zakwestionowanym przepisie, restrykcyjne ograniczenia terminów ważności nabytych przez przedsiębiorców kart, z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 4 2.
Minister Infrastruktury, w piśmie z 26 maja 2004 r. (znak: TD-7m-070/589/2004) skierowanym do Rzecznika w odpowiedzi na jego zapytanie (załącznik do wniosku), stwierdził, że „delegacja ustawowa zawarta w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, stanowiąca podstawę do wydania rozporządzenia, daje szerokie upoważnienia do uregulowania szeregu kwestii związanych z przedmiotowymi opłatami”. Zdaniem Ministra Infrastruktury, „wprowadzenie ograniczenia w zakresie możliwości wykorzystania przez przedsiębiorcę kart opłaty dobowej i siedmiodniowej nie stanowiło przekroczenia delegacji ustawowej, natomiast było doprecyzowaniem zasad odnoszących się do rodzajów i stawek opłat za przejazd po drogach krajowych oraz trybu ich wnoszenia, co z punktu widzenia celowościowego należy uznać za jak najbardziej zasadne.
Przyczyniło się bowiem do znacznego ograniczenia na rynku przypadków wykonywania przewozów z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji (bez uiszczania obowiązującej opłaty za przejazd po drogach krajowych)”. 5 3. Prokurator Generalny stanowisko w sprawie przedstawił w piśmie z 12 lipca 2005 r., uznając § 5 ust. 2 rozporządzenia za niezgodny z art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym oraz z art. 92 ust. 1 zdaniem pierwszym Konstytucji, przez to, że wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego. 6 Prokurator Generalny podzielił zarzuty zgłoszone przez wnioskodawcę.
Podkreślił, że zawarty w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym – stanowiącym upoważnienie do regulacji podstawowej – zwrot: „określi (...) wzory dokumentów potwierdzających wniesienie tej opłaty” oznaczać miałby upoważnienie dla Ministra Infrastruktury do uregulowania tematyki niewystępującej w ustawie, a w szczególności do zróżnicowanego potraktowania nabywców poszczególnych rodzajów kart opłaty i określania innych, niż wynikające z rodzajów opłaty, terminów ważności tych kart. 7 Analogiczna ocena nasuwa się, w ocenie Prokuratora, gdyby uprawnienie do regulacji zawartej w § 5 ust. 2 rozporządzenia Minister Infrastruktury wywiódł ze zwrotu:
„określi (…) rodzaj i stawki opłaty”. Zdaniem Prokuratora zwrot ten oznacza, że przedmiotem rozporządzenia, w tym zakresie, mogą być jedynie regulacje o charakterze materialno-prawnym, ograniczone do wyliczenia rodzajów opłat (od dobowych do rocznych) i przyporządkowania im stawek. Upoważnienie nie zawiera natomiast, w odniesieniu do części dotyczącej „rodzaju i stawek opłaty”, terminu „tryb”, który otwierałby drogę do uregulowania w rozporządzeniu kwestii proceduralnych, np. potwierdzenia wniesienia opłaty. 8 W konkluzji Prokurator Generalny uznał, że kwestionowany przepis stanowi przykład uregulowania w rozporządzeniu zagadnień pominiętych przez ustawodawcę, które wyinterpretowano w sposób rozszerzający zakres upoważnienia ustawowego, a tym samym – niezgodnie z wzorcem zawartym w art. 92 ust. 1 zdaniu pierwszym Konstytucji. 9 4.
Pismem z 24 czerwca 2005 r. (znak: TD-1M-020/155/2005) stanowisko w sprawie zajął Minister Infrastruktury. Nie podzielił w nim zarzutów Rzecznika co do niezgodności kwestionowanego przepisu rozporządzenia z art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji. 10 Minister Infrastruktury w uzasadnieniu przytoczył argumentację przedstawioną w piśmie z 26 maja 2004 r. (znak: TD-7m-070/589/2004) skierowanym do Rzecznika. 11 5. Pismem procesowym z 8 stycznia 2007 r. Rzecznik na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) cofnął wniosek i wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. 12 Art. 1 pkt 16 lit. d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497; dalej: ustawa o zmianie ustawy o transporcie drogowym) nadał nowe brzmienie art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym zawierającemu upoważnienie do wydania rozporządzenia. Równocześnie zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie delegacji zmienianych tą ustawą zachowały moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 13 Zakwestionowane rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz.
U. Nr 151, poz. 1089). 14 Okoliczności te uzasadniają cofnięcie wniosku na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy o TK, a w konsekwencji umorzenie postępowania przez Trybunał Konstytucyjny. II 15 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 16 Zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) wnioskodawca może do rozpoczęcia rozprawy wycofać wniosek, pytanie prawne albo skargę. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się, że prawo do cofnięcia wniosku przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania wnioskodawcy i jest jednym z przejawów zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (por. postanowienia z: 4 marca 1999 r., sygn.
SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26, 8 marca 2000 r., sygn. K. 32/98, OTK ZU nr 2/2000, poz. 64, 13 września 2000 r., sygn. K. 24/99, OTK ZU nr 6/2000, poz. 192 oraz z 12 grudnia 2005 r., sygn. K 49/05, OTK ZU nr 11/A/2005, poz. 142). 17 Kierując się powyższymi ustaleniami, należy stwierdzić, że Rzecznik skutecznie cofnął wniosek, zatem postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu w trybie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. 18 Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej