Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku adw. P. D., obrońcy oskarżonych W. N. oraz J. S. o przekazanie sprawy obojga oskarżonych do sądu powszechnego.Postanowienie to zaskarżył obrońca, który zarzucił „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający decydujący wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym uznaniu jakoby „(…) na obecnym etapie postępowania brak było (…) wystarczających podstaw do wyłączenia cyw. W. N. i cyw. J. S. do odrębnego rozpoznania, gdyż obecnie nie zachodzą przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.” – podczas gdy właśnie celowe jest odrębne rozpoznanie sprawy wyżej wymienionych oskarżonych i dlatego też zasadne jest więc przekazanie sprawy moich klientów sądowi powszechnemu”.W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wyłączenie sprawy W.
Legislator headnote
AI generatedart. 271 § 3 k.k, art. 286 § 1 k.k, art. 12 k.k, art. 34 § 3 k.p.k, art. 654 § 1 pkt 1 k.p.k; WZ 26/12 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt WZ 26/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)SSN Marek PietruszyńskiSWSO del. do SN płk Krzysztof Mastalerz (sprawozdawca) w sprawie W. N. oskarżonego z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, J. S. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2012 r. zażalenia obrońcy oskarżonych na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2012 r., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt WZ 26/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)SSN Marek PietruszyńskiSWSO del. do SN płk Krzysztof Mastalerz (sprawozdawca) w sprawie W. N. oskarżonego z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, J. S. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2012 r. zażalenia obrońcy oskarżonych na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2012 r., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku adw. P. D., obrońcy oskarżonych W. N. oraz J. S. o przekazanie sprawy obojga oskarżonych do sądu powszechnego.Postanowienie to zaskarżył obrońca, który zarzucił „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający decydujący wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym uznaniu jakoby „(…) na obecnym etapie postępowania brak było (…) wystarczających podstaw do wyłączenia cyw. W. N. i cyw. J. S. do odrębnego rozpoznania, gdyż obecnie nie zachodzą przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.” – podczas gdy właśnie celowe jest odrębne rozpoznanie sprawy wyżej wymienionych oskarżonych i dlatego też zasadne jest więc przekazanie sprawy moich klientów sądowi powszechnemu”.W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wyłączenie sprawy W.
N. i J. S. do odrębnego postępowania, które powinno toczyć się przed sądem powszechnym.Sąd Najwyższy zważył.Zażalenie jest bezzasadne. Wbrew twierdzeniom obrońcy wymienionych oskarżonych Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych.Bezspornym bowiem jest, że W. N. i J. S. objęci są aktem oskarżenia łącznie z osobami podlegającymi właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego jako sądu pierwszej instancji (art. 654 § 1 pkt 1 k.p.k.). Słusznie także przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że na obecnym etapie postępowania brak jest wystarczających podstaw do wyłączenia spraw wymienionych oskarżonych do odrębnego postepowania, gdyż aktualnie nie występują przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.Z wymienionych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.