WZ 24/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt: WZ 24/06

POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Bogdan Rychlicki

SSN Zygmunt Stefaniak

Protokolant Ewa Śliwa

przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. Sławomira

Gorzkiewicza

w

sprawie

mjr.

rez.

A.

W. oskarżonego

z

art.

§

k.k.

i innych, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 12 czerwca

2006r. zażalenia mjr. rez. A. W. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego

w W. z dnia 17 maja 2006r., sygn. akt: Ta …/06, po wysłuchaniu wniosku

Prokuratora

postanowił:

zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Mjr. rez. A. W. jest podejrzany o popełnienie przestępstw z art. 228

§ 3 k.k. – trzykrotnie oraz z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. –

siedmiokrotnie.

W związku z toczącym się postępowaniem karnym o popełnienie wyżej

wymienionych przestępstw, Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia

17 maja 2006r. zastosował wobec podejrzanego środek zapobiegawczy w postaci

tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy, to jest do dnia 16 sierpnia

2006r.

Zastosowanie

tego

rodzaju

środka

zapobiegawczego

sąd

ten

uzasadnił

uzasadnioną obawę, że podejrzany będzie utrudniał postępowanie karne, w toku

którego

zachodzi

konieczność

przeprowadzenie

jeszcze

wielu

czynności

procesowych.

Potrzebę zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia

prawidłowego toku postępowania uzasadnia także to, że występki zarzucane

oskarżonemu są zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica

wynosi co najmniej 8 lat.

Zażalenie na to postanowienie złożył mjr. rez. A. W., który domagał się jego

uchylenia i zastosowania środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym.

W uzasadnieniu zażalenia, skarżący podniósł, iż z uwagi na fakt częściowego

przyznania do zarzucanych mu czynów stosowanie wobec niego najsurowszego

środka zapobiegawczego jakim jest tymczasowe aresztowanie należy uznać za

krzywdzące.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Analiza dotychczas zgromadzonego w postępowaniu przygotowawczym

materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pob. […], wskazuje na duże

prawdopodobieństwo, że mjr. rez. A. W. popełnił zarzucane mu czyny, co

uzasadniało

zastosowanie

środka

zapobiegawczego

w celu

prawidłowego

zabezpieczenia postępowania. (art. 249 § 1 k.p.k.)

W

celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a przede

wszystkim zabezpieczenia dowodów , sąd pierwszej instancji miał podstawy do

zastosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego

aresztowania. Nadal aktualne są wszystkie przesłanki, które legły u podstaw

zastosowania tego środka zapobiegawczego o charakterze izolacyjnym.

Okoliczności na które powołuje się autor zażalenia, a dotyczące pogorszenia

się jego sytuacji materialnej są niewątpliwie ważkie dla podejrzanego.

Nie mogą one jednak na obecnym etapie postępowania karnego skutkować

zastosowanie środka zapobiegawczego o charakterze nieizolacyjnym, o co

postulował skarżący.