Legislator summary
AI generatedWyrokiem Sądu […] Okręgu Wojskowego w W. z dnia 23 lutego 1970 r. (So […]) J. R. został skazany za popełnienie przestępstwa określonego w art. 188 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.W dniu 8 marca 2017 r. do Sądu Okręgowego w Ś. wpłynął wniosek M.R. o stwierdzenie nieważności przedmiotowego wyroku skazującego jej zmarłego męża. Do wniosku dołączono dokumentację potwierdzającą zgon skazanego oraz fakt, że wnioskodawczyni była jego małżonką.
Legislator headnote
AI generatedWZ 16/17 · Sąd Najwyższy: z dnia 23 lutego 1970 r. (So […]) J. R. został skazany za popełnienie przestępstwa określonego w art. 188 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.W dniu 8 marca 2017 r. do Sądu Okręgowego w Ś. wpłynął wniosek M.R. o stwierdzenie nieważności przedmiotowego wyroku skazującego jej zmarłego męża. Do wniosku dołączono dokumentację potwierdzającą zgon skazanego oraz fakt, że wnioskodawczyni była jego małżonką.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt: WZ 16/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian BulińskiProtokolant : Agnieszka Kmieciak-Goławska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej ppłk. Krzysztofa Czajki w sprawie z wniosku M.R. o stwierdzenie nieważności wyroku z dnia 23.02.1970 r. Sądu […] Okręgu Wojskowego w W. (So […]) skazującego jej męża J.R., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2017 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 wrzesnia 2017 r., sygn. akt Ko. […] o nieuwzględnieniu wniosku M.R., po wysłuchaniu wniosku prokuratora p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu […] Okręgu Wojskowego w W. z dnia 23 lutego 1970 r. (So […]) J. R. został skazany za popełnienie przestępstwa określonego w art. 188 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.W dniu 8 marca 2017 r. do Sądu Okręgowego w Ś. wpłynął wniosek M.R. o stwierdzenie nieważności przedmiotowego wyroku skazującego jej zmarłego męża. Do wniosku dołączono dokumentację potwierdzającą zgon skazanego oraz fakt, że wnioskodawczyni była jego małżonką.
Po stwierdzeniu, że do rozpoznania wniosku właściwy jest sąd wojskowy, postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. przekazano go do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P..Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 15 września 2017 r. wniosku M.R. nie uwzględnił. Wniosek M.R. rozpatrywany był na gruncie uregulowań ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Sąd nie stwierdził występowania co najmniej jednej z czterech przesłanek wymienionych w treści art. 1 ust. 1 i 2 cyt. wyżej ustawy i dokonał ustalenia, że odmowa pełnienia służby wojskowej związana była z przekonaniami religijnymi J.R..Zażalenie na to postanowienie złożyła wnioskodawczyni wnosząc o ponowne rozpoznanie jej wniosku.Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 2 października 2017 r. (Ko […]) nie przychylając się do zażalenia przesłał ten środek odwoławczy do Sądu Najwyższego Izba Wojskowa do rozpoznania.Na posiedzeniu przed Sądem Najwyższym prokurator Prokuratury Krajowej wniósł o utrzymanie zaskarżonego postanowienia w mocy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W świetle zgromadzonych dowodów bezsporne jest, że J.R. odmówił pełnienia służby wojskowej wyłącznie z przekonań religijnych, gdyż należał, tak jak i jego rodzina do związku wyznaniowego świadków Jehowy, nie prowadził też żadnej działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
Wnioskodawczyni w zażaleniu nie podniosła żadnej okoliczności, która polemizowałaby z ustaleniami sądu pierwszej instancji w tym zakresie.Zatem, skoro nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. ustawy z dnia 23 lutego 1991 r., sąd pierwszej instancji nie miał możliwości uwzględnienia wniosku wnioskodawczyni i dlatego takie rozstrzygnięcie należało utrzymać w mocy.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.aw