WZ 15/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt: WZ 15/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński w sprawie ppłk. rez. M. W. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 20 października 2015 r., zażalenia obrońcy oskarżonego M. W. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt So 10/15 w przedmiocie właściwości sądu p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2015 r. do Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął wniosek obrońcy oskarżonego M. W. o przekazanie przedmiotowej sprawy, na podstawie art. 647 § 1 i 3 k.p.k., do rozpoznania przez właściwy rzeczowo i miejscowo sąd powszechny.Autor wniosku uzasadnił to tym, że sprawa obejmuje 5 osób, cztery osoby to cywile, a jego mandant w tej chwili nie jest już żołnierzem służby czynnej.Na posiedzeniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. w przedmiocie przygotowania do prowadzenia rozprawy w trybie art. 349 § 1 k.k., Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowił nie przekazywać niniejszej sprawy sądowi powszechnemu, tj.

Sądowi Okręgowemu w Gdańsku. Decyzje tę uzasadnił tym, że dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się takiemu przekazaniu.W dniu 24 sierpnia 2015 r. obrońca oskarżonego złożył na to postanowienie zażalenie zarzucając temuż orzeczeniu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, a to art. 647 § 3 k.k. oraz art. 647 § 1 pkt 1 lit. b, art. 94 k.p.k. oraz błąd w ustaleniach faktycznych poprzez niesłuszne uznanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sprawa niniejsza była rozpoznana przez sąd wojskowy.W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Bezsporne jest, że ppłk. rez.

M. W. został oskarżony o popełnienie pięciu przestępstw z art. 258 § 1 k.k., z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i z art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.. W czasie popełnienia zarzucanych czynów oskarżony zajmował stanowisko Szefa Wydziału [...] w G.. Zatem został on oskarżony o popełnienie przestępstw podczas pełnienia służby wojskowej i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, tym samym sprawa ta podlega właściwości sądów wojskowych zgodnie z art. 647 § 1 pkt 1 c k.p.k. Sprawy o przestępstwa wymienione w art. 647 § 1 k.p.k., zgodnie z § 2 tegoż artykułu nie przestają podlegać orzecznictwu sądów wojskowych, mimo zwolnienia żołnierza z czynnej służby wojskowej.W świetle powyższego trafne jest rozstrzygnięcie Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu o nie przekazaniu sprawy sądowi powszechnemu, natomiast błędne jest uzasadnienie tego stanowiska Sądu.

W oparciu o art. 647 § 3 k.p.k., sąd może przekazać sprawę w razie zwolnienia żołnierza z czynnej służby wojskowej sądowi powszechnemu, jeżeli dobro wymiaru sprawiedliwości temu się nie sprzeciwia. Przekazanie takie może jednakże dotyczyć spraw, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. b lub d art. 647 k.p.k.Przedmiotowa sprawa w tym katalogu się nie mieści, gdyż dotyczy sprawy, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. c, przekazanie takiej sprawy w oparciu o § 3 art. 647 k.p.k. jest niedopuszczalne.Na marginesie podkreślić należy, że powołane orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Katowicach (II AKz 163/11 z dnia 23 marca 2011 r., Lex 846500) dotyczy sprawy, która nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 647 § 1 pkt 1 lit. c, co Sąd ten podkreślił stwierdzając, że jego orzeczenie dotyczy sytuacji, gdy żołnierz czynnej służby wojskowej dopuszcza się przestępstwa pospolitego, gdy nie wykonuje on nałożonych obowiązków służbowych, lecz w okresie przerwy w wykonywaniu tych obowiązków, bądź niezależnie od nich.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.