Legislator Case Law & Legislation
WA 53/02 AI generated

WA 53/02 · Sąd Najwyższy

Case Number WA 53/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

Legislator headnote

AI generated

art. 157 § 2 k.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 411 § 1 k.p.k, art. 445 § 1 k.p.k, art. 422 § 1 k.p.k, art. 370 § 1 k.p.k; WA 53/02 · Sąd Najwyższy: 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

Keywords

AI generated
art. 157 § 2 k.k art. 429 § 1 k.p.k art. 411 § 1 k.p.k art. 445 § 1 k.p.k art. 422 § 1 k.p.k art. 370 § 1 k.p.k

Cited Legislation

AI generated
art. 157 § 2 k.k
popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i
art. 429 § 1 k.p.k
art. 411 § 1 k.p.k
sprawie oskarżonego Krzysztofa K, postanowił na podstawie art. 411 § 1 k.p.k.
art. 445 § 1 k.p.k
422 § 1 i art. 445 § 1 k.p.k.
art. 422 § 1 k.p.k
związku z tym na tle regulacji zawartej w art. 422 § 1 k.p.k.
art. 370 § 1 k.p.k
k.p.k. (art. 370 § 1 k.p.k. z 1969 r.) wniosek ten jako bezskuteczny nie wywołuje
art. 430 § 1 k.p.k
obrońcy oskarżonego Krzysztofa K., na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., należało
art. 16 § 2 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
II KZ 220/73
II KZ 220/73, OSNKW 1974, z.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2002 R.

WA 53/02

Wniosek strony o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku

złożony przed datą ogłoszenia wyroku, jest bezskuteczny.

Przewodniczący: sędzia SN płk E. Matwijów.

Sędziowie SN: płk B. Rychlicki (sprawozdawca), ppłk A.

Tomczyk.

Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Żak.

Sąd Najwyższy na posiedzeniu w sprawie Krzysztofa K., oskarżonego o

popełnienie przestępstwa określonego w art. 197 § 1 w zb. z art. 157 § 2 k.k. i

innych, z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu

Okręgowego w W. z dnia 25 czerwca 2002 r., na podstawie art. 430 § 1 w zw. z art.

429 § 1 k.p.k.

p o z o s t a w i ł a p e l a c j ę obrońcy b e z r o z p o z n a n i a (...)

Z uzasadnienia:

Wojskowy Sąd Okręgowy w W., procedując w dniu 20 czerwca 2002 r. w

sprawie oskarżonego Krzysztofa K, postanowił na podstawie art. 411 § 1 k.p.k.

odroczyć wydanie wyroku do dnia 25 czerwca 2002 r., godz. 10 30 . W tym samym

dniu wyznaczony z urzędu obrońca oskarżonego złożył wniosek o sporządzenie i

doręczenie uzasadnienia wyroku. W dniu 25 czerwca 2002 r. w obecności m.in.

oskarżonego i jego obrońcy Wojskowy Sąd Okręgowy w W. ogłosił wyrok, a

następnie przewodniczący składu orzekającego pouczył oskarżonego o treści art.

422 § 1 i art. 445 § 1 k.p.k. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku

wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie złożył tylko

prokurator. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. w dniu 19 lipca 2002 r. wyrok ten

wysłał pod adresem zamieszkania obrońcy oskarżonego, który otrzymał go w dniu

23 lipca 2002 r. W dniu 31 lipca 2002 r. obrońca oskarżonego osobiście doręczył

apelację Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., która, zarządzeniem zastępcy

Prezesa tego sądu z dnia 14 sierpnia 2002 r., została przyjęta.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Apelację obrońcy oskarżonego Krzysztofa K. należało pozostawić bez

rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy z następujących względów. Poza

sporem jest, iż wniosek obrońcy został złożony przed datą ogłoszenia wyroku. W

związku z tym na tle regulacji zawartej w art. 422 § 1 k.p.k. powstaje pytanie, czy

taki wniosek jest skuteczny (o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie,

który jeszcze nie został ogłoszony), czy też nie. W orzecznictwie i w doktrynie

utrwalił się pogląd, że w razie przekroczenia terminu określonego w art. 422 § 1

k.p.k. (art. 370 § 1 k.p.k. z 1969 r.) wniosek ten jako bezskuteczny nie wywołuje

skutków prawnych (por. uchwała SN z dnia 19 grudnia 1973 r., VI KZP 44/73,

OSNKW 1974, z. 4, poz. 59; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks

postępowania karnego. Komentarz, t. II, Warszawa 1999, s. 467 teza 4 do art. 422 §

1 k.p.k.,). Zaistniała sytuacja procesowa jest jednak odmienna. Wniosek obrońcy

oskarżonego wprawdzie „wyprzedza” datę ogłoszenia wyroku, niemniej jednak jest

dopuszczalny na gruncie przepisów postępowania karnego ( arg. z art. 422 § 1

k.p.k.). Jednakże, ażeby był on skuteczny, strona, która taki wniosek złożyła,

powinna go ponowić w terminie określonym w art. 422 § 1 k.p.k., lub też w

terminie tym złożyć pisemne oświadczenie, iż podtrzymuje ów wniosek.

Zaniechanie tego przez stronę oznacza, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia

wyroku i jego doręczenie, zgłoszony przed datą ogłoszenia wyroku, jest tak samo

bezskuteczny, jak wniosek złożony po terminie, o którym mowa w art. 422 § 1

k.p.k.

W zaistniałej sytuacji procesowej wyrok ten, wobec oskarżonego Krzysztofa K.,

stał się prawomocny w dniu 3 lipca 2002 r. Dokonane po tym terminie czynności

procesowe Wojskowego Sądu Okręgowego w W. były również bezskuteczne w

przedmiocie „otwarcia” biegu terminu do wniesienia apelacji przez obrońcę

oskarżonego, na podstawie art. 445 § 1 k.p.k. W związku z tym przyjętą apelację

obrońcy oskarżonego Krzysztofa K., na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., należało

pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Stosownie do art.

16 § 2 k.p.k., zauważyć należało, iż oskarżony Krzysztof K., na podstawie art. 126 §

1 k.p.k., może złożyć do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. wniosek o

przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia orzeczenia, jako warunku sine qua non zaskarżenia wyroku apelacją,

wskazując, iż uchybienie terminowi określonemu w art. 422 § 1 k.p.k. nastąpiło z

przyczyn od niego niezależnych (por. postanowienie SN z dnia 24 listopada 1973 r.,

II KZ 220/73, OSNKW 1974, z. 3, poz. 56 oraz postanowienie SN z dnia 27

stycznia 1974, WO 11/74, OSNKW 1974 r., z. 5–6, poz. 36). (...)