Legislator Case Law & Legislation
VII KZ 1/18 AI generated

VII KZ 1/18 · Sąd Najwyższy

Case Number VII KZ 1/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

P. złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego w Dziale Wojskowym Prokuratury Rejonowej S., sygn. akt PR 3Ds…..2017.Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora ‎i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej zwaną: ustawa ‎o skardze; Dz. U. z 2018 r., poz. 75), skarga podlegała stałej opłacie w wysokości 200 zł. G. P. złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia tej opłaty, który jednak postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 426 § 1 k.p.k, art. 466 § 2 k.p.k, art. 426 § 2 k.p.k, art. 430 § 2 k.p.k; VII KZ 1/18 · Sąd Najwyższy: P. złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego w Dziale Wojskowym Prokuratury Rejonowej S., sygn. akt PR 3Ds…..2017.Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora ‎i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej zwaną: ustawa ‎o skardze; Dz. U. z 2018 r., poz. 75), skarga podlegała stałej opłacie w wysokości 200 zł. G. P. złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia tej opłaty, który jednak postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r.

Keywords

AI generated
lack of prosecutorial standing prosecutorial delay withdrawal of criminal complaint application for prosecution enforcement costs advance on court costs

Cited Legislation

AI generated
art. 426 § 1 k.p.k
Z kolei, zgodnie z treścią art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń wydanych na skutek rozpoznania odwołania (tu: skargi), nie przysługuje żaden środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
art. 466 § 2 k.p.k
art. 426 § 2 k.p.k
Odstępstwa od tej reguły zostały przewidziane w art. 426 § 2 k.p.k.
art. 430 § 2 k.p.k
AI generated
I S 22/12
J. wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt I C 579/11 prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Opolu i przyznania od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 20.000 zł.
I NSP 128/23
Skargą z 30 maja 2023 r. (data stempla pocztowego) na naruszenia prawa strony do rozpoznana sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, A.M., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o: (1) stwierdzenie, że w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową Warszawa-Wola w Warszawie o sygn. akt 2 Ds. […], następnie 3 Ds. […] oraz Sądem Rejonowym w Grójcu w sprawie o sygn. akt VI K 348/17, następnie II K 663/18, a także Sądem Okręgowym w Radomiu o sygn. akt V Ka 747/23 oraz Sądem Najwyższym o sygn. akt II KK 164/23 nastąpiła przewlekłość postępowania naruszająca prawo A.M. do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, (2) przyznanie od Skarbu Państwa - Sądu Najwyższego, kwoty 20 000 zł na rzecz A.M., (4) zwolnienie A.M. z kosztów sądowych albowiem nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny, a także (6) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz A.M. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego w odpowiedzi na skargę z 23 czerwca 2023 r. na naruszenia prawa strony do rozpoznana sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zgłosił udział Skarbu Państwa – Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w sprawie ze skargi A.M. oraz wniósł o odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia jej braków.
I S 174/13
Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie, jaka toczy się z jego powództwa przed Sądem Okręgowym w K., sygn.
I C 1856/21
skierowanym pierwotnie do Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli, następnie postanowieniem z 09.02.2020 r.
V S 9/14
Pismem z dnia 30 grudnia 2013 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: VII KZ 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2018 r., zażalenia G. P. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego ‎w P. z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt Sp …/18 w przedmiocie uznania za bezskuteczną skargę na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. PR ‎3 Ds…..2017 prowadzonej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej S., postanowił pozostawić zażalenie bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

G. P. złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego w Dziale Wojskowym Prokuratury Rejonowej S., sygn. akt PR 3Ds…..2017.Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora ‎i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej zwaną: ustawa ‎o skardze; Dz. U. z 2018 r., poz. 75), skarga podlegała stałej opłacie w wysokości 200 zł. G. P. złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia tej opłaty, który jednak postanowieniem z dnia 22 stycznia 2018 r.

Wojskowego Sądu Okręgowego w P. nie został uwzględniony. Zarządzeniem Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia ‎8 lutego 2018 r. G. P. został wezwany do uiszczenia stosownej opłaty ‎w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r. Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. uznał skargę G. P. za bezskuteczną, wobec nieuiszczenia opłaty pomimo upływu właściwego terminu.Od tego zarządzenia zażalenie złożył G. P. i powołując się na wybrane przepisy Konstytucji RP, wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia ‎w całości, przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.Ustawa o skardze na przewlekłość postępowania w swojej treści nie przewiduje możliwości zaskarżania jakichkolwiek orzeczeń, czy innych rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu w przedmiocie skargi.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń wydanych na skutek rozpoznania odwołania (tu: skargi), nie przysługuje żaden środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ta zasada odnosi się także do zarządzeń (por. art. 466 § 2 k.p.k.). Odstępstwa od tej reguły zostały przewidziane w art. 426 § 2 k.p.k. i art. 430 § 2 k.p.k. - gdy rozstrzygnięcie dotyczy przeprowadzenia obserwacji w zakładzie leczniczym, zastosowania środka zapobiegawczego, nałożenia kary porządkowej oraz w przedmiocie kosztów procesu albo pozostawienia przez sąd odwoławczy środka odwoławczego bez rozpoznania.

Z tego wyliczenia wynika, że ustawodawca nie przewidział w przepisach prawa karnego procesowego możliwości zaskarżenia zarządzenia o uznaniu za bezskuteczną skargi złożonej na podstawie przepisów ustawy o skardze. W tej sytuacji nie jest więc możliwe rozpoznanie przedstawionego Sądowi Najwyższemu środka odwoławczego wobec jego niedopuszczalności. Natomiast prezes sądu odwoławczego (tu: rozpoznającego skargę) w odniesieniu do zażalenia G. powinien wydać zarządzenie o charakterze administracyjno-porządkowym (np. o załączeniu pisma do akt sprawy) i poinformować nadawcę o sposobie załatwienia jego pisma.

Możliwości zaskarżenia zarządzenia Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 1 marca 2018 r. nie zmienia także fakt pouczenia G. P. o przysługującym mu uprawnieniu, w postaci złożenia zażalenia do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zarządzenia. Trzeba bowiem zaznaczyć, że chociaż błędna informacja co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może powodować konsekwencji negatywnych dla strony, to nie może też dawać stronie szczególnych uprawnień, naruszających ustalone prawem zasady postępowania.

Mylne informacje organu co do nieprzysługującego stronie środka prawnego nie mogą zatem wpływać na zaistnienie rzeczywistego uprawnienia do wniesienia takiego środka.Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie. kc