Supreme Court dismisses complaint for delay due to lack of specific facts and filing after investigation ended.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a complaint filed by a soldier alleging procedural delay in a military investigation regarding his finger amputation. The complainant argued the nearly year-long process caused negative financial consequences but failed to specify which investigative actions constituted the delay. The court dismissed the claim because the complaint lacked the required factual substantiation under the relevant statute and was filed after the investigation had legally concluded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze; Art. 9 ust. 1 ustawy o skardze: A complaint for delay must contain specific circumstances justifying the claim, and failure to provide such details results in dismissal without an opportunity to supplement the filing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VII KSP 1/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)SSN Paweł Wiliński bez udziału stron w sprawie P. P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 grudnia 2018 r., jego skargi na przewlekłość postępowania przygotowawczego nadzorowanego przez Wydział do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P. o sygn. PO VIII Ds. […], p o s t a n o w i ł:
1. odrzucić skargę;
2. zwrócić P. P. opłatę uiszczoną od skargi w kwocie 200 zł.
UZASADNIENIE
Wydział do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P. nadzorował śledztwo w sprawie niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych, tj. Dowódcę […]. Brygady […] w M. oraz Dowódcę […]. kompanii […]. Brygady […] w M. w okresie od dnia 4 listopada 2017 r. do dnia 7 grudnia 2017 r., w ten sposób, że nie zapewnili mł. chor. P. P., który doznał urazu palca prawej nogi podczas ćwiczenia taktycznego pt.: „[…]”, leczenia zgodnego z zaleceniami lekarza z wojskowego szpitala w W., w konsekwencji czego doszło do amputacji w/w palca, czym działali na szkodę interesu prywatnego wymienionego żołnierza, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k.Postępowanie to zakończono w dniu 28 czerwca 2018 r. postanowieniem o jego umorzeniu (k. 154), które uprawomocniło się w dniu 17 sierpnia 2018 r. (k. 160).W dniu 23 lipca 2018 r.
P. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn. VIII Ds. […]. Skarżący podniósł, że sprawa nabrała cech przewlekłości, ponieważ trwa prawie rok i z tego tytułu poniósł on negatywne skutki, w tym finansowe.Kierownik Działu III – Prokurator Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P., w piśmie z dnia 2 października 2018 r., na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.:
Dz. U. z 2018 r., poz. 75), wniósł o odrzucenie skargi jako niespełniającej wymagań określonych w art. 6 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy. Jednocześnie w uzasadnieniu podniósł, że w wypadku nieuwzględnienia tego wniosku, skargę P. P. należy pozostawić bez rozpoznania, bowiem została ona wniesiona już po zakończeniu przedmiotowego postępowania, a więc nie dotyczy toczącego się postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W myśl art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej:
„ustawa o skardze”), skarga powinna zawierać przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Nie może więc budzić wątpliwości, że uzasadnienie skargi powinno przede wszystkim zawierać wskazanie powodów, dla których strona uważa, że doszło do przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, i to takiej przewlekłości, która daje podstawę domagania się stwierdzenia, iż doszło do naruszenia jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o skardze).Analiza skargi prowadzi do jednoznacznego wniosku, że rozważane pismo procesowe nie zawiera w istocie żadnego uzasadnienia.
W szczególności nie podaje się w nim żadnej okoliczności dotyczącej przebiegu postępowania, nie mówiąc już o wskazaniu konkretnych czynności procesowych, których zaniechanie lub wadliwe wykonanie miało – w ocenie skarżącego – doprowadzić do przewlekłości. Stanowisko autora skargi, że doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz oświadczenie, że poniósł on negatywne skutki trwającego prawie rok postępowania przygotowawczego, w niczym nie konkretyzuje wysuniętego twierdzenia o wystąpieniu zwłoki w postępowaniu.
W orzecznictwie podkreśla się, że „przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze oznacza wskazanie czasu trwania postępowania, świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których organ procesowy nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SPP 174/13, Legalis nr 924692; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., KSP 1/17, Legalis nr 1715005).
Jak wynika z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 tej ustawy, sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. W związku z tym, na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy, skargę P. P. należało odrzucić.Stosownie do treści art. 17 ust. 3 ustawy o skardze należało z urzędu zwrócić P. P. uiszczoną opłatę od skargi.Na marginesie trzeba zauważyć, że w niniejszej sprawie nie było możliwe pozostawienie skargi P. P. bez rozpoznania z przyczyn podanych w pisemnym stanowisku prokuratora, jako wniesionej już po zakończeniu postępowania przygotowawczego i niespełniającej tym samym wymogu z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze.
W myśl bowiem uchwały Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2011 r., WZP 2/10 (OSNKW 2011, z. 4, poz. 31), tok postępowania przygotowawczego w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, kończy uprawomocnienie się postanowienia o jego umorzeniu. Skoro więc postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego uprawomocniło się w dniu 17 sierpnia 2018 r., to wniesienie skargi przez P. P. w dniu 23 lipca 2018 r. nie nastąpiło poza tokiem postępowania w sprawie o sygn.
PO VIII Ds. […]. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.