V KZ 6/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 6/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M. L. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 lutego 2013 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 grudnia 2012 r., odmawiające przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 19 października 2012 r. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału IV Karno-Odwoławczego Sądu Okręgowego w P., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. i art. 523 § 1, 2 i 4 k.p.k. zarządził odmówić przyjęcia kasacji M. L. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 października 2012 r. Uzasadniając swoją decyzję trafnie wskazał, że skazanemu wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji nie wskazano na uchybienia określone w art. 439 k.p.k., wobec czego kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.W realiach procesowych analizowanej sprawy oczywiste było, że wniesienie kasacji przez obrońcę skazanego, nie wykazującej uchybień z art. 439 k.p.k., jest niedopuszczalne z mocy ustawy (art. 523 § 2 k.p.k.) i wszelkie próby wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia muszą zakończyć się niepowodzeniem, co jasno wyłożono w uzasadnieniu zarządzenia.Mimo tego obrońca skazanego wniosła zażalenie na to zarządzenie nie przedstawiając żadnych prawnych argumentów, które mogłyby podważać prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia, przytaczając jedynie ogólną treść zarzutów kasacyjnych, wśród których jednak – jak już to zauważył Przewodniczący Wydziału IV Sądu Okręgowego w P. – nie podniesiono wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 439 k.p.k.

Takie działanie może budzić wątpliwości co do odpowiedzialności, która zawsze powinna cechować osobę wykonującą zawód adwokata.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w postanowieniu.