Legislator Case Law & Legislation
V KZ 54/21 AI generated

V KZ 54/21 · Sąd Najwyższy

Case Number V KZ 54/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym zarządzeniem upoważniony sędzia odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez oskarżyciela posiłkowego jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, albowiem oskarżyciel posiłkowy nie zaskarżył skutecznie wyroku Sądu pierwszej instancji, zaś orzeczenie to utrzymał w mocy Sąd odwoławczy.Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł oskarżyciel posiłkowy. W treści pisma wnosił o to, by „Sąd Najwyższy przyjrzał się całej procedurze jaka w tej sprawie zaistniała nieprzyjęcie mojej apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji i teraz kasacji uniemożliwia mi się skutecznie drogę odwoławczą, łamią obowiązujące prawo” (błędy językowe pominięto).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesione zażalenie nie jest zasadne i nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, co otworzyłoby oskarżycielowi posiłkowemu dalszą drogę procedowania w związku z wniesioną przez niego kasacją.

Legislator headnote

AI generated

art. 520 § 2 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k, art. 520 § 3 k.p.k; V KZ 54/21 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V KZ 54/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie oskarżonego T. Z., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2021 r. oskarżyciela posiłkowego na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 6 października 2021 r., VII Ka (…) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Keywords

AI generated
grounds for cassation review procedures withdrawal of legal petition appealability of remand decision multi-stage procedure complexity of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 520 § 2 k.p.k
art. 439 § 1 k.p.k
Na marginesie wskazać także trzeba, że powyższego ograniczenia nie stosuje się w wypadku uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k.
art. 520 § 3 k.p.k
AI generated
III KK 396/21
Sąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 13 października 2020 r., II K (…) uznał, że oskarżony L.
II KK 257/25
W dniu 10 czerwca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego M. M., który wyrok sądu odwoławczego zaskarżył „w części tj. w pkt I.” na korzyść strony, którą reprezentuje, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia: art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. i w zw. z art. 452 § 2 pkt 1 k.p.k.;
II KK 267/21
R. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 180a k.k. Sąd Rejonowy w G., wyrokiem z 14 lipca 2020 r., w ramach zarzucanego mu czynu uznał go za winnego tego, że kierował pojazdem po drodze publicznej, nie mając do tego uprawnień, i skazał za popełnienie wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. na karę grzywny. Po przeprowadzeniu kontroli apelacyjnej, zainicjowanej przez oskarżyciela publicznego, Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z 30 listopada 2020 r., zmienił zaskarżone orzeczenie przez uzupełnienie opisu czynu o stwierdzenie: ,,nie stosując się do decyzji nr […] Starosty […] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi” i skazał S. R. za popełnienie przestępstwa z art. 180a k.k. na karę grzywny.Kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, wskazując na rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa proceduralnego polegające na przeprowadzeniu nienależytej kontroli odwoławczej i bezpodstawnym przyjęciu, że S. R. dopuścił się czynu zabronionego z art. 180a k.k., i zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym.Zasadniczym powodem wydania przez Sąd Najwyższy wyroku kasatoryjnego było ustalenie, że w chwili kontroli drogowej przeprowadzonej wobec S. R. w dniu 25 grudnia 2019 r. nie obowiązywał już zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z 20 grudnia 2016 r. (S. R. skazano wówczas z art. 178a § 1 k.k.), albowiem został w całości wykonany w dniu 17 września 2019 r.
IV Ka 715/25
Apelacje okazały się bezzasadne zarówno w tej części, w której oskarżony oraz jego obrońca starali się zakwestionować prawidłowość zaprezentowanej przez sąd I instancji oceny dowodów, trafność poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych, jak i w tej, gdzie podnosili zarzuty o rażącej surowości wymierzonych kar i środków karnych. Jednakże wbrew sugestiom skarżących przyjąć należało, iż przedstawiona przez Sąd I instancji ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym.
IV KZ 36/24
W niniejszej sprawie obrońca skazanego wniósł kasację od postanowienia Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 18 lipca 2024 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KZ 54/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie oskarżonego T. Z., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 grudnia 2021 r. oskarżyciela posiłkowego na zarządzenie upoważnionego sędziego z dnia 6 października 2021 r., VII Ka (…) o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem upoważniony sędzia odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez oskarżyciela posiłkowego jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, albowiem oskarżyciel posiłkowy nie zaskarżył skutecznie wyroku Sądu pierwszej instancji, zaś orzeczenie to utrzymał w mocy Sąd odwoławczy.Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł oskarżyciel posiłkowy. W treści pisma wnosił o to, by „Sąd Najwyższy przyjrzał się całej procedurze jaka w tej sprawie zaistniała nieprzyjęcie mojej apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji i teraz kasacji uniemożliwia mi się skutecznie drogę odwoławczą, łamią obowiązujące prawo” (błędy językowe pominięto).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesione zażalenie nie jest zasadne i nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, co otworzyłoby oskarżycielowi posiłkowemu dalszą drogę procedowania w związku z wniesioną przez niego kasacją.

Rację ma sędzia, który wydał zaskarżone zarządzenie, wskazując, że ustawodawca uzależnił dostępność dla strony kasacji od uprzedniego zaskarżenia wyroku sądu pierwszej instancji apelacją albo – przy braku takiego zaskarżenia – zmianą takiego orzeczenia przez sąd odwoławczy na niekorzyść nieskarżącej strony. W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją. Oskarżyciel posiłkowy nie zaskarżył bowiem skutecznie wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 7 lipca 2020 r., II K (…) (w stosunku do wniesionej w tej sprawie przez oskarżyciela posiłkowego apelacji wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia – zarządzenie z dnia 12 października 2020 r., które zostało następnie utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy w Z.

– postanowienie z dnia 20 stycznia 2021 r., VII Kz (...)). Sąd odwoławczy nie zmienił też zaskarżonego wyroku na niekorzyść oskarżyciela posiłkowego, albowiem utrzymał w mocy wydany w pierwszej instancji wyrok uniewinniający. Wobec tego, z uwagi na treść art. 520 § 2 k.p.k., kasacja oskarżyciela posiłkowego jest niedopuszczalna z mocy prawa i należało odmówić jej przyjęcia, bez podejmowania dalszych kroków związanych z wzywaniem strony do uzupełnienia jej braku poprzez wniesienie kasacji sporządzonej i podpisanej przez adwokata albo radcę prawnego.

Na marginesie wskazać także trzeba, że powyższego ograniczenia nie stosuje się w wypadku uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 520 § 3 k.p.k.). Jednak takie nie tylko nie zostały zgłoszone w kasacji oskarżyciela posiłkowego, ale nie występują w sprawie. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie, jako odpowiadające prawu, należało utrzymać w mocy.