Legislator Case Law & Legislation
V KZ 47/19 AI generated

V KZ 47/19 · Sąd Najwyższy

Case Number V KZ 47/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

A.O. wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. w sprawie II K (…) został uznany przez Sąd Rejonowy w N. za winnego popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 2 k.k. wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. Po rozpoznaniu wywiedzionych przez oskarżonego i jego obrońcę apelacji, Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.W związku z ze złożony wcześniej wnioskiem skazany w dniu 22 maja 2019 r. odebrał odpis wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem (k.321, tom II).Nadanym w dniu 24 czerwca 2019 r. pismem zatytułowanym „Skarga kasacyjna jako skarga nadzwyczajna oskarżonego (…)” skazany zaskarżył wyrok Sądu odwoławczego.Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2019 r. upoważniony sędzia VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Z. odmówił przyjęcia kasacji skazanego, jako wniesionej po terminie (k.341/tom II).

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 1 k.k, art. 200 § 1 k.k, art. 14 § 1 k.k, art. 60 § 2 k.k, art. 69 § 1 k.k, art. 70 § 1 k.k; V KZ 47/19 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V KZ 47/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A. O. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2019 r., zażalenia na zarządzenie upoważnionego sędziego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 lipca 2019 r., sygn. VII Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia, wniesionej przez skazanego, kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Keywords

AI generated
criminal responsibility of minors sexual acts with a child minor assault unproven minor status sexual offense attempted sexual coercion

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 200 § 1 k.k
art. 14 § 1 k.k
i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k.
art. 60 § 2 k.k
przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 2 k.k.
art. 69 § 1 k.k
wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k.
art. 70 § 1 k.k
art. 530 § 2 k.p.k
nieznajomość terminów do złożenia kasacji (k.343-345/tom II).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z dyspozycją art. 530 § 2 k.p.k., Prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeżeli została m.in.
art. 429 § 1 k.p.k
wniesiona po terminie (art. 429 § 1 k.p.k.).
AI generated
II AKa 572/17
Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej, wyrokiem z dnia 20 października 2017r., sygn.
V KK 199/21
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 19 lipca 2019 r., sygn.
V KK 461/24
i K. I. ) - nawet słowem nie wspomniała funkcjonariuszom ‎o rzekomym zajściu stanowiącym przedmiot niniejszego postępowania;2.małoletnia przeżywa kryzys w związku z rozstaniem rodziców, tnie się po rękach i próbuje na siebie zwrócić uwagę dorosłych, w związku z czym jej zeznania wymagają wnikliwej weryfikacji;3.rodzice małoletniej pozostają ze sobą w konflikcie, który w oczywisty sposób wpływa na małoletnią i powoduje w niej konflikt lojalnościowy – co potwierdzają zeznania matki małoletniej;4.małoletnia prawdopodobnie była świadkiem zbliżenia oskarżonego i jej matki (vide: str. 5 opinii sądowej psychiatryczno-psychologicznej z dnia 2 listopada 2022 roku), zaś opis czynów jakich miał się dopuścić względem niej oskarżony może odpowiadać temu, co zaszło między oskarżonym, a jej matką – o ile zeznania małoletniej w tym zakresie są prawdziwe;5.matka małoletniej prowadzi rozwiązły tryb życia i posiada czworo dzieci z czterema różnymi mężczyznami, co może wpływać znacząco na postrzeganie przez małoletnią rzeczywistości, zaś kwestia ta w ogóle nie była przedmiotem opinii biegłych;6.nawet ojciec małoletniej, działający jako oskarżyciel posiłkowy wniósł na rozprawie „o skazanie oskarżonego jeśli jest winny", poddając w wątpliwość tym samym sprawstwo oskarżonego;7.biegli opiniujący w niniejszej sprawie również poddają w wątpliwość sprawstwo oskarżonego posługując się zwrotem „o ile opiniowany ich się dopuścił";8.w domu znajdowało się poza oskarżonym troje dorosłych ludzi i nikt nie zaobserwował niewłaściwego zachowania oskarżonego względem małoletniej;9.biegli nie stwierdzili u oskarżonego zaburzeń preferencji seksualnych w tym pod postacią pedofilii;10.biegli wskazali, że „w związku z brakiem wglądu do opinii psychiatrycznej biegli nie są jednak w stanie wypowiedzieć się jednoznacznie na temat motywacji podjętych zachowań objętych zarzutami (o ile opiniowany ich się dopuścił), zaś sąd nie przeprowadził dowodu z opinii uzupełniającej biegłych na tę okoliczność;11.biegli opiniujący w niniejszej sprawie nie pracowali na całym materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy, wobec czego nie mogli wychwycić rozbieżności istniejących w relacji przebiegu wydarzeń podawanego przez małoletnią, a tym samym ocenić jej skłonności do konfabulacji, zwłaszcza, że rodzice małoletniej nie zostali przesłuchani na okoliczność czy małoletniej zdążały się wcześniej sytuacje, aby przedstawiała wydarzenia, które nie miały miejsca;12.małoletnia może nie zdawać sobie sprawy z tego, że oskarżony poniesie odpowiedzialność kamą w związku z jej potrzebą zauważenia przez rodziców ‎i przedstawianiem takiej wersji zdarzeń;13.lęk małoletniej przed obcymi mężczyznami może być spowodowany tym, ‎że matka małoletniej często zmienia swoich partnerów życiowych, a w domu dochodzi do awantur z ich udziałem na oczach małoletniej, a kwestia ta nie została zbadana przez biegłych;14.małoletnia w nocy z dnia 31 grudnia 2021 roku na 1 stycznia 2022 roku mogła doznać traumy w związku z przemocą, jakiej miał dopuścić się J.
II KK 508/24
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2023 r., sygn.
III KK 133/22
K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 czerwca 2021 r., sygn. akt II K (…):1.na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności i roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym za to, że w bliżej nieustalonym dniu i miesiącu 2012 r., nie wcześniej niż przed dniem 29 października 2012 r., w Ł., doprowadził małoletnią E. D., liczącą poniżej 15 lat, do wykonania innej czynności seksualnej, tj. przestępstwo z art. 200 § 1 k.k.;2.na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności i roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym za to, że w okresie od bliżej nieustalonego dnia lipca 2019 r. do nieustalonego dnia października 2019 r., w Ł., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził małoletnią E. D. do obcowania płciowego, a także kilkukrotnie do wykonania innej czynności seksualnej, udzielając w zamian wymienionej korzyści majątkowej w postaci doładowań telefonu oraz gotówki, tj. przestępstwo z art. 199 § 3 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. W związku ze skazaniem za pierwszy z czynów Sąd orzekł względem oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej E. D. na odległość mniejszą niż 30 metrów oraz zakaz kontaktowania się z nią w sposób bezpośredni i pośredni przez okres 4 lat, a także środek zabezpieczający w postaci terapii psychologicznej i seksuologicznej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KZ 47/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A. O. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2019 r., zażalenia na zarządzenie upoważnionego sędziego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 29 lipca 2019 r., sygn. VII Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia, wniesionej przez skazanego, kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

A.O. wyrokiem z dnia 12 października 2018 r. w sprawie II K (…) został uznany przez Sąd Rejonowy w N. za winnego popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 200 § 1 k.k. przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 2 k.k. wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. Po rozpoznaniu wywiedzionych przez oskarżonego i jego obrońcę apelacji, Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.W związku z ze złożony wcześniej wnioskiem skazany w dniu 22 maja 2019 r. odebrał odpis wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem (k.321, tom II).Nadanym w dniu 24 czerwca 2019 r. pismem zatytułowanym „Skarga kasacyjna jako skarga nadzwyczajna oskarżonego (…)” skazany zaskarżył wyrok Sądu odwoławczego.Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2019 r. upoważniony sędzia VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Z. odmówił przyjęcia kasacji skazanego, jako wniesionej po terminie (k.341/tom II).

Z decyzją tą nie zgodził się skazany, który wniósł na nią zażalenie podnosząc m.in. nieznajomość terminów do złożenia kasacji (k.343-345/tom II).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z dyspozycją art. 530 § 2 k.p.k., Prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeżeli została m.in. wniesiona po terminie (art. 429 § 1 k.p.k.). Z analizy akt sprawy wynika, iż skazany A. O. odpis wyroku Sądu Okręgowego w Z. odebrał w dniu 22 maja 2019 r. (k.321/tom II).

Wynikający z art. 524 § 1 k.p.k. 30-dniowy termin do wniesienia przez stronę kasacji upłynął w dniu 21 czerwca 2019 r. Składając pismo nazwane kasacją w dniu 24 czerwca 2019 r. skazany uchybił terminowi zawitemu do wykonania tej czynności (data nadania w Urzędzie Pocztowym w N. , koperta k.338/tom II), o którym został pouczony. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy nie uwzględnił zażalenia skazanego A. O. i utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, ponieważ odpowiada ona faktom i nie narusza prawa.Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z obowiązującymi przepisami kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania (art. 523 § 2 k.p.k.).

Wniesienie w przedmiotowej sprawie kasacji przez obrońcę (czy to z urzędu czy wyboru) byłoby więc niedopuszczalne w związku z orzeczeniom wobec A. O. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Jednocześnie pamiętać należy, iż ograniczenie przewidziane w § 2 art. 523 k.p.k. nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz w przypadku kasacji wniesionej przez podmiot szczególny, jakim jest Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny czy Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 521 § 1 k.p.k.).