V KZ 45/24 · Sąd Najwyższy

V KZ 45/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie z wniosku skazanego K. W. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie Sędziego Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. akt V KO 59/24, odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt II AKa 55/23, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.]

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2024 r. wydanym w sprawie V KO 59/24 Sędzia Sądu Najwyższego na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistego wniosku skazanego K. W. o wznowienie postępowania w sprawie II AKa 55/23 Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. Wskazał, że zarządzeniem z dnia 31 lipca 2024 r. K. W. został wezwany do uzupełnienia w zakreślonym terminie braku formalnego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku przez adwokata lub radcę prawnego i pomimo, że odpis zarządzenia odebrał w dniu 6 sierpnia 2024 r., w zakreślonym terminie braku tego nie uzupełnił.

Opisana decyzja spotkała się z reakcją skazanego K. W. Nadesłał pismo datowane 27 sierpnia 2024 r., określone jako „Wniosek”, skierowane do rozpoznania jako zażalenie na zarządzenie z dnia 21 sierpnia 2024r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany zaznaczył, że nie stać go na „płatnego prawnika”, że ani Sąd Okręgowy, ani Sąd Apelacyjny (oba w Gdańsku) nie reagują na jego wnioski o przyznanie adwokata z urzędu oraz że cyt. „wyrobiłem się w ciągu 7 dni z odpisem na zarządzenie, które wysłałem 13.08.2024 na które mam potwierdzenie wysłania listu urzędowego do Sądu Najwyższego”.

Dołączył opatrzone tą datą „Potwierdzenie odbioru korespondencji urzędowej”, wystawione przez administrację Zakładu Karnego w S. Rzecz w tym, że potwierdzenie to odnosi się do pisma z dnia 12 sierpnia 2024 r., którym skazany zwrócił się li tylko o „przesunięcie terminu złożenia wniosku przez adwokata o wznowienie postępowania” (nie było to możliwe), a dopiero kolejnym pismem datowanym 16 sierpnia 2024 r., określonym jako „Sprostowanie” (do Sądu Najwyższego wpłynęło w dniu 22 sierpnia 2024 r.), skazany zwrócił się o wyznaczenie mu adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, zatem z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 120 § 1 k.p.k.

W konsekwencji należało uznać, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, skoro w świetle art. 530 § 2 k.p.k., zgodnie z art. 545 § 1 k.p.k., mającego odpowiednie zastosowanie w postępowaniu wznowieniowym, należy odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, m.in. gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k., tj. sygnalizowany brak pisma nie zostanie usunięty w terminie 7 dni przez osobę, która je wniosła. Wobec tego, że skazany przejawia niewiedzę co do obowiązującej procedury celowe będzie zaznaczyć, że odmowa przyjęcia przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania nie wyklucza złożenia kolejnego wniosku - nieobarczonego brakami, tj. sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego oraz opłaconego, względnie złożenia przez skazanego osobistego wniosku o wznowienie postępowania wraz z umotywowanym wnioskiem o wyznaczenie mu z urzędu adwokata lub radcy prawnego.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[J.J.] [ms] ‎