V KZ 44/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 44/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 3 grudnia 2010 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 29 sierpnia 2012 r.,‎zażalenia skazanego S. G. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 10 maja 2012 r., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia do rozpoznania wniosku skazanego o wznowienie postępowania w wymienionej wyżej sprawie. Przyczyną odmowy było niespełnienie warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., gdyż wniosek nie został sporządzony przez adwokata albo radcę prawnego. W zażaleniu S. G. nie kwestionował tego, że wyznaczony z urzędu adwokat nie sporządził wniosku i oświadczył, iż nie stwierdził podstaw do jego złożenia. Wskazał natomiast na okoliczności, które w jego przekonaniu świadczyły o nieprawidłowym przebiegu postępowania karnego w przedmiotowej sprawie.

Wyraził pogląd, że stanowisko obrońcy co do braku podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, było nietrafne.Zażalenie obrońcy nie mogło być uwzględnione. Przewodniczący Wydziału Karnego Sadu Apelacyjnego nie mógł przyjąć do rozpoznania wniosku sporządzonego przez samego skazanego. Wiązał go bowiem przepis art. 545 § 1 k.p.k. nakazujący odpowiednie stosowanie art. 530 § 2 k.p.k. w postępowaniu wznowieniowym. Ten ostatni przepis stosowany odpowiednio, obliguje do odmowy przyjęcia wniosku między innymi wtedy, gdy nie odpowiada on wymaganiom formalnym.

W tym wypadku wymogiem tym było właśnie sporządzenie wniosku przez podmiot wymieniony w art. 545 § 2 k.p.k. Nie został on spełniony, mimo wezwania skazanego do usunięcia braku. Odmowa przyjęcia wniosku była więc zasadna, a wywód skazanego zamieszczony w zażaleniu uznać należało w tej sytuacji za bezprzedmiotowy.