V KZ 33/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 33/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie Z. M.skazanego z art. 207 § 1 i 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S.z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt IV WKK […], o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Z. M. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. V K […], między innymi za czyn z art. 207 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Wyrok ten (w tej części) utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 września 2012 r., sygn. IV Ka […]. Skazany samodzielnie sporządził i podpisał kasację od tego wyroku.Zaskarżonym postanowieniem odmówiono jej przyjęcia, zauważając jednocześnie, że w przedmiotowej sprawie kasację złożył także obrońca skazanego i ta kasacja została przyjęta.Z.

M. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie dokonując własnej interpretacji treści art. 526 § 2 k.p.k. i zawartego w nim zwrotu „powinna być”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne i nie mogło zostać uwzględnione. Zawarty w art. 526 § 2 k.p.k. zapis mówiący o tym, że kasacja powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, w orzecznictwie i piśmiennictwie określany jest powszechnie jako przymus adwokacki lub w odniesieniu do pełnomocnika przymus adwokacko-radcowski. Interpretacja słowa „powinna” jest jednolita i uznaje się to słowo za równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie.

Przyjmuje się nawet, że strona która sama jest adwokatem musi korzystać z obrońcy lub pełnomocnika i nie może sama sporządzić i podpisać kasacji. Nie ma zatem racji autor zażalenia twierdząc, że przepis nie wyklucza sporządzenia kasacji przez samego oskarżonego, który nadto jest najlepiej zorientowany w sprawie.W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie jako zasadne należało utrzymać w mocy.aw