V KZ 27/21 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku pokrzywdzonego Ł. J. o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 20 maja 2021 r., sygn. VII Ka (…), wraz z uzasadnieniem, motywując swoją decyzję faktem, że nie pochodził on od strony postępowania. Zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. takie uprawnienie przysługuje jedynie stronie postępowania, zaś Ł. J. takiego statusu w sprawie nie posiada, zatem nie jest osobą uprawnioną do złożenia przedmiotowego wniosku, co obligowało do odmowy jego przyjęcia.
Legislator headnote
AI generatedart. 177 § 2 k.k, art. 437 § 1 k.p.k, art. 422 § 3 k.p.k, art. 422 § 1 k.p.k, art. 126 § 1 k.p.k; V KZ 27/21 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V KZ 27/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. Ś., skazanego z art. 177 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 4 sierpnia 2021 r.zażalenia wniesionego przez pokrzywdzonego Ł. J.na zarządzenie przewodniczącego VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. z dnia 21 maja 2021 r., odmawiające przyjęcia wniosku Ł. J. o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KZ 27/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. Ś., skazanego z art. 177 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 4 sierpnia 2021 r.zażalenia wniesionego przez pokrzywdzonego Ł. J.na zarządzenie przewodniczącego VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. z dnia 21 maja 2021 r., odmawiające przyjęcia wniosku Ł. J. o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący VII Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku pokrzywdzonego Ł. J. o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 20 maja 2021 r., sygn. VII Ka (…), wraz z uzasadnieniem, motywując swoją decyzję faktem, że nie pochodził on od strony postępowania. Zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. takie uprawnienie przysługuje jedynie stronie postępowania, zaś Ł. J. takiego statusu w sprawie nie posiada, zatem nie jest osobą uprawnioną do złożenia przedmiotowego wniosku, co obligowało do odmowy jego przyjęcia.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył pokrzywdzony, wnioskując o przywrócenie terminu do złożenia deklaracji w przedmiocie statusu oskarżyciela posiłkowego. Wskazał na swoją aktywność w toku całego postępowania karnego oraz fakt, że z powodu „błędu Sądu Rejonowego” nie został prawidłowo powiadomiony o pierwszym terminie rozprawy głównej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k. w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
W niniejszej sprawie zatem jedynie podmiot posiadający status strony może inicjować dalszą aktywność procesową Sądu. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd Okręgowy w O., Ł. J. nie jest stroną postępowania. Nie wstąpił bowiem skutecznie w prawa oskarżyciela posiłkowego. Dodać należy, powtarzając tym samym argumentację przytoczoną przez Sąd Okręgowy w O., że niezachowanie terminu do dokonania tej czynności nie może aktualizować uprawnienia do złożenia wniosku o jego przywrócenie - ma on bowiem charakter prekluzyjny, wobec czego przepis art. 126 § 1 k.p.k. nie znajduje w tym wypadku zastosowania.
Powyższe powoduje, że wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji nie mógł zostać przyjęty, gdyż nie spełniał jednego z niezbędnych, określonych na wstępie warunków formalnych. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie, jako znajdujące oparcie w treści art. 422 § 1 i 3 k.p.k., należało utrzymać w mocy.