Legislator Case Law & Legislation
V KZ 21/23 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial due to obvious lack of merit under Criminal Procedure Code.

Case Number V KZ 21/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld its previous decision refusing the applicant's request for a retrial on the grounds of obvious lack of merit. The applicant argued that constitutional violations and flawed legislative procedures necessitated a retrial, but the court found no statutory basis for such extraordinary relief. Consequently, the appeal was rejected because the applicant's claims did not meet the strict requirements for initiating a retrial under the Criminal Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: A request for retrial based on obvious lack of merit is inadmissible when the alleged grounds do not correspond to any statutory provision for extraordinary appeal and the applicant has previously exhausted other remedies.

Keywords

AI generated
obvious lack of merit retrial procedure extraordinary appeal Criminal Procedure Code legislative procedure flaw

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 3 k.p.k.
akt V KO 117/22, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. w zw.
art. 437 § 1 k.p.k.
z art. 437 § 1 k.p.k. postanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
art. 540 k.p.k.
art. 540a k.p.k.
540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art.
art. 540b k.p.k.
540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art.
art. 542 § 3 k.p.k.
540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.
art. 544 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy orzekał na posiedzeniu bez udziału stron (art. 544 § 1 k.p.k.), w składzie jednoosobowym, w uzasadnieniu postanowienia wykazał, dlaczego uznał, że wniosek skazanego cechuje „oczywista bezzasadność” (art.
art. 29 § 6 ustawy o Sądzie Najwyższym
wyznaczony obrońca z urzędu przedłożył do akt opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku w trybie art. 29 § 6 ustawy o SN.
art. 545 § 3 k.p.k
akt V KO 117/22, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KZ 21/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Andrzej Stępka w sprawie J.C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 25 października 2023 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt V KO 117/22, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. postanowił zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

J.C. wystąpił do Sądu Najwyższego z osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II AKa 45/12, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt XIV K 115/10.Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt V KO 117/22, wydanym w trybie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. W zażaleniu na to postanowienie skazany J.C. zarzucił „pogwałcenie” szeregu przepisów Konstytucji RP i odpowiadających im przepisów Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, które miało doprowadzić do „zdepersonalizowania” i „odpodmiotowienia” skazanego „w przedmiocie dochodzenia ochrony prawnej”.

Na tę okoliczność skazany przedstawił obszerny wywód, z powołaniem się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i zastrzegł, że zostanie on uzupełniony, bowiem nie zdążył przekazać całości swojej argumentacji z uwagi na upływający termin do wniesienia zażalenia.Pismem z dnia 28 kwietnia 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego 26 maja 2023 r.), skazany uzupełnił swoje zażalenie, kontynuując taką argumentację, jak powyżej oraz zawarł m.in. wnioski o ustalenie przez Sąd Najwyższy nieistnienia stosunku prawnego Sądu i jego osoby do ustawy Kodeks karny, Kodeks postępowania karnego w związku z wadliwą procedurą jego uchwalenia; uchylenie wyroku skazującego i natychmiastowe zwolnienie go z jednostki penitencjarnej; rozpatrzenie sprawy i dokonanie wszelkich istotnych czynności z urzędu; skierowanie pytania prawnego to Trybunału Konstytucyjnego o treści wskazanej w piśmie skazanego; zwolnienie od kosztów sądowych w całości.Skazany zwrócił się również do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w trybie art. 29 § 6 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.

Dz.U. 2023, poz. 1093; dalej: ustawa o SN) w celu zainicjowania testu bezstronności i niezależności SSN Małgorzaty Wąsek-Wiaderek. Dnia 4 października 2023 r. wyznaczony obrońca z urzędu przedłożył do akt opinię o braku podstaw do sporządzenia wniosku w trybie art. 29 § 6 ustawy o SN. Odpis opinii obrońcy został przesłany skazanemu dnia 17 października 2023 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, tym samym w wyniku jego rozpoznania należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już podkreślano, że wznowienie postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie, których katalog zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.

Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu przekonująco wykazał, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania, skoro podawane przez wnioskodawcę okoliczności pozwalają, w sposób oczywisty na stwierdzenie, że w tej sprawie nie zmaterializowała się żadna z podstaw wznowieniowych.Trafnie w zaskarżonym postanowieniu Sąd Najwyższy podniósł, że skazany wielokrotnie bezskutecznie ubiegał się o wznowienie przedmiotowego postępowania karnego, a także, iż do wzruszenia wyroku skazującego nie doprowadziła również jego kontrola po wniesieniu kasacji.

Ponadto, należy zgodzić się z Sądem Najwyższym, że wskazywana przez skazanego podstawa wznowienia postępowania, tj. wadliwa procedura uchwalenia Kodeksu karnego i Kodeksu postępowania karnego, nie mieści się w ramach żadnej z kodeksowych podstaw wznowieniowych.Trafności stanowiska Sądu Najwyższego zajętego w zaskarżonym postanowieniu nie zmienia argumentacja zawarta w zażaleniu, albowiem skarżący odwołuje się do ogólnego, konstytucyjnego standardu ochrony prawnej, wynikającego przede wszystkim z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, bez konkretnego powiązania tych wywodów z okolicznościami sprawy i podstawami wznowienia postępowania karnego.

Procedując w sprawie V KO 117/22 Sąd Najwyższy zachował wszelkie wymogi proceduralne, adekwatne dla orzekania w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy orzekał na posiedzeniu bez udziału stron (art. 544 § 1 k.p.k.), w składzie jednoosobowym, w uzasadnieniu postanowienia wykazał, dlaczego uznał, że wniosek skazanego cechuje „oczywista bezzasadność” (art. 545 § 3 k.p.k.). Trzeba zaznaczyć, że Trybunał Konstytucyjny nie orzekł dotychczas o niezgodności art. 545 § 3 k.p.k. z Konstytucją RP.Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. (TM)[ms]