V KZ 17/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 17/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie S.W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2018 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w Sądzie Okręgowym w S. z dnia 1 marca 2018r., o odmowie przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, od postanowienia Sadu Okręgowego w S. z dnia 30 stycznia 2018r., sygn. akt V Kzw …/17, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 września 2017r., sygn. akt II K …/12, o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt V Kzw …/17, Przewodniczący V Wydziału Penitencjarnego i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w Sądzie Okręgowym w S. odmówił przyjęcia kasacji - od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 stycznia 2018r., sygn. akt V Kzw …/17, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt II K …/12, o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności – jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.Zażalenia na powyższe zarządzenie złożył obrońca skazanej S.W., który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił :

„ rażące naruszenie prawa do obrony skazanej w rozprawie odwoławczej, tj. art. 6 k.p.k. w zw. z art. 463 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. polegający na zamknięciu posiedzenia pomimo przedłożenia przez obrońcę zwolnienia lekarskiego uwierzytelnionego od lekarza sądowego – tym samym pozbawienia skazanej prawa do obrony i rzetelnego procesu”.W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zakażonego zarządzenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Argumentacja podnoszona przez obrońcę w zażaleniu jest bezprzedmiotowa, bowiem nie ma żadnego wpływu na treść zaskarżonego zarządzenia.Przepis art. 519 k.p.k. reguluje zakres przedmiotowy kasacji. Zgodnie z jego dyspozycją stronie przysługuje prawo do wniesienia kasacji jedynie od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.We wszystkich pozostałych przypadkach postanowienia sądów mogą być skarżone kasacją jedynie przez podmioty szczególne wskazane w art. 521 k.p.k.Żalący bezprawnie dokonuje nadinterpretacji treści powyższego przepisu, podnosząc w uzasadnieniu zażalenia, iż:

„przepis art. 519 k.p.k. stanowi wprost o orzeczeniu kończącym postępowanie (tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie) i de facto zamykającym drogę do dalszego (instancyjnego) zaskarżenia”. Nie zauważa bowiem, że wymóg dotyczący orzeczenia „kończącego postępowanie” dotyczy jedynie wyroku sądu odwoławczego.W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia kasacją stało się prawomocne postanowienie, dotyczące zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności. Tego rodzaju postanowienie nie podlega zaskarżeniu kasacją, zatem jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy i słusznie wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia.Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc