V KS 48/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KS 48/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)‎SSN Paweł Wiliński‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie A. B. i Ł. P. ‎oskarżonych o dokonanie czynu z art. 280 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2020 r.,‎skargi Prokuratura Rejonowego w Ż. w trybie art. 539a k.p.k.,‎na wyrok sądu odwoławczego - Sądu Okręgowego w Z.,,‎z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić skargę;

2. obciążyć Skarb Państwa kosztami postępowania skargowego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 28 marca 2019 r. (sygn. akt II K (…)) A. B. i Ł. P. zostali uznanych czynu z art. 280 § 1 k.k., za który wymierzono oskarżonej karę 2 lat pozbawienia wolności, a oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 2 lat. Wyrok ten został uchylony i przekazany do ponownego rozpoznania wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 17 października 2019 r. (sygn. akt VII Ka (…)).Od powyższego wyroku skargę na orzeczenie sądu odwoławczego wniósł Prokurator Rejonowy w Ż., zarzucając naruszenie prawa, tj. art. 539a § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 2 k.p.k. poprzez niezasadne przyjęcie, iż w sprawie konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu, podczas gdy sprawa powinna zostać merytorycznie rozpoznana przez sąd odwoławczy, bowiem brak było przesłanek wydania orzeczenia kasatoryjnego.W odpowiedzi na przedmiotową skargę obrońca oskarżonych wniósł o jej nieuwzględnienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z uchwałą 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2019 r. (I KZP 3/19), której tezy Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni podziela – „Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, o której mowa w art. 437 § 2 zdanie drugie in fine k.p.k., jako powód uchylenia przez sąd odwoławczy zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zachodzi wówczas, gdy orzekający sąd pierwszej instancji naruszył przepisy prawa procesowego, co skutkowało, w realiach sprawy, nierzetelnością prowadzonego postępowania sądowego, uzasadniającą potrzebę powtórzenia (przeprowadzenia na nowo) wszystkich czynności procesowych składających się na przewód sądowy w sądzie pierwszej instancji.”W powyższym kontekście analiza uzasadnienia wyroku Sądu II instancji prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w sprawie niniejszej wykazano konieczność przeprowadzenia postępowania sądowego w całości.

Powodem wydania orzeczenia kasatoryjnego przez Sąd odwoławczy było, jak wynika z uzasadnienia wyroku, przedwczesne rozstrzygniecie, do którego doszło wskutek rażących błędów w dokonywaniu oceny dowodów osobowych w sprawie. Uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego bardzo precyzyjnie wskazuje na liczne mankamenty wyroku Sądu I instancji uniemożliwiające orzekanie reformatoryjne. Chodzi przede wszystkim o brak:- weryfikacji, która z pojawiających się wersji zdarzenia jest prawidłowa (s. 3),- gruntownej oceny wiarygodności depozycji oskarżonych (ich wersje wydarzeń były rozbieżne – np. co do kolejności i konfiguracji osobowej przy opuszczaniu mieszkania pokrzywdzonej – s. 3 - 4) a także konfrontacji tych wersji z zeznaniami pokrzywdzonej,- zestawienia depozycji wszystkich osób występujących w sprawie w celu ustalenia przebiegu zdarzenia.

W istocie lektura uzasadnienia wyroku Sądu I instancji nie pozwala na podjęcie innej decyzji, niż ta zapadła w sprawie w postępowaniu odwoławczym. Analiza sprzecznych wyjaśnień oskarżonych sprowadza się wyłącznie do ich zrekapitulowania (s. 1 uzasadnienia wyroku I instancji) bez jakiegokolwiek następczego odniesienia ich do kontekstu zebranego w sprawie materiału dowodowego. Nawet stosunkowo dogłębna analiza zeznań pokrzywdzonej (także zmiennych w czasie) nie wyjaśnia toku rozumowania Sądu, który uznał za wiarygodną pierwszą ich wersję (s. 1-3).

Zakwestionowane przez Sąd odwoławczy dowody w istocie obejmują całość postępowania dowodowego istotnego w perspektywie ustalenia ewentualnej realizacji znamion zarzucanych czynów zabronionych.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.