Legislator Case Law & Legislation
V KS 44/19 AI generated

V KS 44/19 · Sąd Najwyższy

Case Number V KS 44/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 grudnia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K (…) M. K. przypisano między innymi popełnienie czynu zakwalifikowanego z art. 207 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. oraz w zw. z art. 197 § 3 pkt 2 i § 4 k.k. w zw. z art. 197 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 1 i 2 k.k., za który wymierzono mu karę 25 lat pozbawienia wolności, którą następnie objęto karą łączną 25 lat pozbawienia wolności.Apelację od tego wyroku wniósł prokurator i obrońca oskarżonego.Oskarżyciel podniósł zarzut rażącej niewspółmierności – łagodności – wymierzonej oskarżonemu kary i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M.

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 1 k.k, art. 148 § 1 k.k, art. 157 § 1 k.k, art. 156 § 1 pkt 2 k.k, art. 12 k.k, art 437 § 2 k.p.k; V KS 44/19 · Sąd Najwyższy: i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa (…) uchylił wobec M. K. zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i środkach karnych i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.Skargę od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając w niej obrazę przepisu art 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 3 k.p.k. polegającą na uchyleniu wyroku do ponownego rozpoznania „pomimo niewykazania zaistnienia w niniejszej sprawie okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie wobec M.

Keywords

AI generated
criminal prosecution exemption from punishment targeted persecution deprivation of liberty withdrawal of criminal complaint revocation of conditional release

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 1 k.k
‎oskarżonego z art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 1 k.k
art. 157 § 1 k.k
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 12 k.k
art 437 § 2 k.p.k
do ponownego rozpoznania.Skargę od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając w niej obrazę przepisu art 437 § 2 k.p.k.
art. 454 § 3 k.p.k
52 – 54).Przyjmując takie stanowisko, Sąd Odwoławczy nie miał możliwości wydania innego orzeczenia niż kasatoryjne, bowiem na przeszkodzie temu stał zakaz wynikający z reguły ne peius wyrażonej w art. 454 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art.
AI generated
V KO 18/21
Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt II K (…) uznał R. Ś. za winnego tego, że w okresie od dnia 26 do 27 lutego 2016 r. w P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, grożąc uduszeniem, wielokrotnie doprowadził małoletniego do obcowania płciowego oraz do wykonania innych czynności seksualnych, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. popełnienia zbrodni z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten czyn wymierzył mu karę 9 lat pozbawienia wolności.
IV KK 425/20
A.M. wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI K (…) został uznany za winnego tego, że w nocy 14/15 kwietnia 2018 r. w S. , działając z zamiarem bezpośrednim, podpalił dom własności K. Ż., przez co sprowadził zdarzenie zagrażające życiu lub zdrowiu wielu osób oraz mieniu w wielkich rozmiarach, mające postać pożaru, a działając w ten sposób, przewidywał możliwość spowodowania śmierci (…) i godził się na to, lecz skutek w postaci śmierci pokrzywdzonych nie nastąpił z uwagi na ich ucieczkę z płonącego budynku, przy czym zachowaniem swoim spowodował na szkodę K.
II AKa 70/14
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 19 grudnia 2013 r., w sprawie III K 128/13: uznał oskarżoną M.
IV KK 163/24
Z. został oskarżony o to, że w dniu 23 sierpnia 2021 r. w B., wielokrotnie uderzając P. C., spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów kostnych oraz złamania kości ciemieniowej prawej i skroniowej prawej, ostrego krwiaka nadtwardówkowego okolicy ciemieniowej z obrzękiem mózgu, stanowiące chorobę realnie zagrażającą życiu, w następstwie których pokrzywdzony zmarł w dniu 7 września 2021 r., tj. o przestępstwo z art. 156 § 1 i 3 k.k. Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III K 137/22, uznał S. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, stanowiącego zbrodnię z art. 156 § 3 k.k. w zw. z § 1 pkt 2 k.k. i za to na mocy art. 156 § 3 k.k. wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności, zaliczając oskarżonemu na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 26 sierpnia 2021 r. godz. 15.40 do 7 czerwca 2023 r.
III KK 540/25
Orzeczeniem z dnia 21 listopada 2024 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KS 44/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2019 r., w sprawie M. K. ‎oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i inne‎skargi obrońcy oskarżonego‎na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…)‎częściowo uchylającego wyrok Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. postanowił:1) oddalić skargę, 2) obciążyć oskarżonego M. K. kosztami sądowymi postępowania skargowego

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 grudnia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K (…) M. K. przypisano między innymi popełnienie czynu zakwalifikowanego z art. 207 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. oraz w zw. z art. 197 § 3 pkt 2 i § 4 k.k. w zw. z art. 197 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 1 i 2 k.k., za który wymierzono mu karę 25 lat pozbawienia wolności, którą następnie objęto karą łączną 25 lat pozbawienia wolności.Apelację od tego wyroku wniósł prokurator i obrońca oskarżonego.Oskarżyciel podniósł zarzut rażącej niewspółmierności – łagodności – wymierzonej oskarżonemu kary i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M.

K. i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa (…) uchylił wobec M. K. zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i środkach karnych i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.Skargę od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając w niej obrazę przepisu art 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 3 k.p.k. polegającą na uchyleniu wyroku do ponownego rozpoznania „pomimo niewykazania zaistnienia w niniejszej sprawie okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie wobec M.

K. kary dożywotniego pozbawienia wolności.W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonej części wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. w pisemnej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga obrońcy M. K. jest bezzasadna. Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

Powiązanie tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wskazuje, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego, ogranicza się wyłącznie do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego lub też konieczne jest przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt IV KS 6/16).

Z powyższego wynika również, że uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego musi jednoznacznie wskazywać, która z przesłanek określonych w art. 437§2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.W uzasadnieniu zaskarżonego skargą wyroku, Sąd Apelacyjny jednoznacznie, w sposób odpowiadający wymogom art. 457 § 3 k.p.k., wskazał że uchylenie wyroku Sądu meriti było wynikiem podzielenia argumentacji przedstawionej w apelacji prokuratora (k. 52 – 54).Przyjmując takie stanowisko, Sąd Odwoławczy nie miał możliwości wydania innego orzeczenia niż kasatoryjne, bowiem na przeszkodzie temu stał zakaz wynikający z reguły ne peius wyrażonej w art. 454 § 3 k.p.k.

– w brzmieniu obowiązującym w czasie orzekania (przepis ten w tym zakresie został uchylony z dniem 5 października 2019 r. przez art.1 pkt 83 lit. b ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. poz.1694).Jak wskazano to już na wstępie, Sąd Najwyższy podczas postępowania skargowego, ma jedynie uprawnienia do formalnego badania przyczyn uchylenia zaskarżonego wyroku. W tym przypadku, nie ulega wątpliwości, że Sąd Apelacyjny precyzyjnie wskazał powód wydania orzeczenia kasatoryjnego i mieści się on w katalogu przyczyn wskazanych w art. 437§2 k.p.k.

W tej sytuacji, skarga nie mogła być uznana za zasadną.Z przytoczonych wyżej względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.