V KO 92/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KO 92/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu w dniu 15 października 2020 r. bez udziału stron w sprawie P. W. w przedmiocie rozważenia oczywistej bezzasadności wniosku o wznowienia postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w P.z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt XVI K (…), zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II AKa (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił stwierdzić oczywistą bezzasadność i odmówić przyjęcia wniosku P. W. o wznowienie postępowania w w/w sprawie.

UZASADNIENIE

Skazany P. W., w kolejnym swoim wystąpieniu, potraktowanym jako osobisty wniosek o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w P. sygn. akt XVI K (…), zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II AKa (…), ponownie podniósł zagadnienie braku podstaw do przypisania mu przestępstwa z art. 148 § 1 k.k., zamiast przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. oraz wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku spełniającego wymagania ustawowe. Zarządzeniem z dnia 7 września 2020 r.

Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego wezwał P. W. do przedstawienia okoliczności i faktów mających stanowić podstawę ewentualnego wniosku, które nie były znane w zakończonym prawomocnie postępowaniu a spełniają kryteria wymagane do wznowienia postępowania. W odpowiedzi z dnia 15 września 2020 r., zatytułowanej „Wniosek o wznowienie postępowania”, skazany ponowił wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, powtórzył tezę, że jego zachowanie w czasie zdarzenia będącego przedmiotem procesu, ograniczyło się do czynu wyczerpującego znamiona określone w art. 157 § 1 k.k. oraz powołał się na zeznania śwd.

M. Ł. , który miał widzieć nieznanych osobników udających się do mieszkania pokrzywdzonego. To właśnie ta relacja miała – w przekonaniu wnioskodawcy – stanowić nową okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przepis art. 545 § 3 k.p.k. przewiduje, że sąd właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania jest zobowiązany do przeprowadzenia wstępnej kontroli okoliczności przedstawianych przez osobę występującą z inicjatywą uruchomienia procedury wznowienia postępowania.

W sytuacji, gdy z treści wywodów zaprezentowanych sądowi wynika, że podnoszone argumenty nie spełniają w ogóle kryterium ustawowych przesłanek wznowienia postępowania – powołany przepis nakazuje odmówić przyjęcia takiego wniosku, jako oczywiście bezzasadnego – nawet bez podejmowania czynności zmierzających do usunięcia braków formalnych pisma procesowego, tj. – w realiach tej sprawy – rozważenia wniosku o wyznaczenie skazanemu obrońcy z urzędu i zwolnienia go z obowiązku uiszczenia opłaty. Taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.Przypomnieć trzeba zatem, że to kolejne już wystąpienie skazanego P. W. nie zawiera jakichkolwiek konkretnych okoliczności odwołujących się do ustawowych podstaw, których wykazanie jest niezbędne dla skutecznego ubiegania się o zastosowanie instytucji wznowienia postępowania.

Stosownie bowiem do dyspozycji art. 540 § 1 - 3 k.p.k. oraz art. 540b § 1 k.p.k. postępowanie sądowe wznawia się jeżeli:- w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;- po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody określonej kategorii nie znane przedtem sądowi; - stwierdzono niezgodność z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, przepisu prawnego, na podstawie którego wydano kwestionowane orzeczenie;- potrzeba wznowienia wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez RP;- sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia lub rozprawy albo doręczono je w inny sposób niż osobiście i wykazano, że nie wiedział on o terminie oraz możliwości wydania orzeczenia pod jego nieobecność, ponadto- na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. postępowanie wznawia się w wypadku wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 439 k.p.k., tj. bezwzględnych powodów uchylenia orzeczenia.

Jednak z punktu widzenia podjęcia czynności zmierzających do wznowienia postępowania zasadnicze znaczenie ma, aby wspomniane okoliczności ujawniły się, a więc stały się dostrzegalne dla uczestników procesu po prawomocnym zakończeniu postępowania i mogły być uznane przez sąd za mające powyższe znaczenie. Jak dotychczas w tej sprawie – takie fakty nie ujawniły się – ani nie wskazał ich skarżący. Przywołany w ostatnim piśmie skazanego dowód z zeznań śwd. M. Ł. nie spełnia kryterium „nowego faktu lub dowodu”, skoro był przeprowadzony w toku procesu.

Relacja śwd. M. Ł. została wprowadzona do materiału dowodowego sprawy w wyniku postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 grudnia 2012 r. (k. – 628) wydanego na podstawie art. 394 § 2 k.p.k. w zw. z art. 392 § 1 k.p.k. o ujawnieniu zeznań m.in. w/w świadka bez ich odczytywania. Została ona oceniona przez sąd meriti (k. - 696) jako wiarygodna, ale pozbawiona istotnego znaczenia z punktu widzenia dokonywania ustaleń w sprawie. Zatem, z punktu widzenia ustawowych przesłanek wznowienia postępowania nie ma ona waloru nowego dowodu, ujawnionego po wydaniu orzeczenia skazującego P. W..W tej sytuacji należało dojść do przekonania, że żadna z podnoszonych w obecnym wystąpieniu okoliczności nie należy do kręgu tych, które ustawa przewiduje jako normatywne podstawy umożliwiające badanie sprawy z punktu widzenia ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania.

Podsumowując, w świetle powołanych okoliczności uzasadniona jest ocena, że została spełniona przesłanka oczywistej bezzasadności wniosku osoby lustrowanej, określona w art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. albowiem kolejne wystąpienie P. W. w tej sprawie nie dostarczyło argumentów odwołujących się do którejkolwiek z podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w obowiązujących przepisach a wywody zaprezentowane przez wnioskodawcę odwołują się do okoliczności, które były już rozpoznawane w poprzednich postępowaniach wznowieniowych prowadzonych w tej sprawie.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.