V KO 76/24 · Sąd Najwyższy

V KO 76/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie D.M., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 18 listopada 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Z.K. od udziału w rozpoznaniu sprawy V KO 76/24, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Z.K. od rozpoznania sprawy V KO 76/24. UZASADNIENIEObrońca D.M. w piśmie z dnia 9 stycznia 2025 r. (k. 47 i n.), złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Z.K. od rozpoznania sprawy V KO 76/24 sygnalizując, że w stosunku do tego sędziego występują okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie, a mianowicie fakt powołania przez Prezydenta RP na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w wyniku uchwały Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).

Autor wniosku powołał się również na uchwałę składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20), a ponadto zaakcentował również treść sygnalizacji podstawy do wznowienia postępowania kasacyjnego, dotyczącej takiej samej wadliwości składu Sądu Najwyższego.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.Jeśli chodzi o kwestię wadliwości powołania sędziów, związaną z udziałem w procesie nominacyjnym Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. 2018, poz. 3), to zagadnienie to było przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW 2020/2/7, LEX nr 2784794) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22, LEX nr 3348360), co czyni zbędnym czynienie szerszych rozważań w tym zakresie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie akcentuje się, że „sędzia ulega wyłączeniu, nie tylko wówczas, gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 41 § 1 k.k.), ale również w sytuacji, gdy orzekanie przez sędziego w danej sprawie mogłoby prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC i uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą” (postanowienia SN: z dnia 6 lipca 2022 r., IV KO 66/22, LEX nr 3405631 z dnia 13 października 2021 r., II KO 30/21; z dnia 28 kwietnia 2022 r., IV KO 32/22; z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22).

Niewątpliwie problematyka związana z procedurą powołania sędziów ściśle powiązana jest z prawem do rzetelnego procesu sądowego, co uzasadnia wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Z.K. od rozpoznania sprawy V KO 76/24,Wyłączenie sędziego jest tym bardziej uzasadnione, jeśli zważy się dodatkowo na fakt, że w sygnalizacji podstawy do wznowienia postępowania kasacyjnego z urzędu (k. 3 i in.) podniesiono zarzut dotyczący takiej samej wadliwości powołania sędziego Sądu Najwyższego M.S., co sędziego Sądu Najwyższego Z.K., który – w konsekwencji przydzielenia mu niniejszej sprawy – orzekałaby z naruszeniem zasady nemo iudex idoneus in propria causa.Na marginesie należy wskazać, że udział w rozpoznawaniu spraw sędziów Sądu Najwyższego, powołanych na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za naruszenie art. 6 EKPC (zob. skargi w sprawach Dudek i Lazur i I.G. przeciwko Polsce i 19 innych skarg, nr 41097/20, 42668/21 i 19 innych).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[WB][a.ł] ‎