V KO 51/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KO 51/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie z zażalenia S. K.na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lesznie o umorzeniu śledztwa o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., sygn. akt […] po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 października 2015 r. wniosku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Słupcy.

UZASADNIENIEPostanowieniem zdnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt III Kp 442/15 Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy z zażalenia S. K. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lesznie o umorzeniu śledztwa o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., sygn. akt […] innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd ten wskazał, że zaskarżone przez S. K. postanowienie o umorzeniu śledztwa dotyczy przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu, sędziów Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu i Sądu Okręgowego w Poznaniu oraz funkcjonariuszy Policji z Komendy Miejskiej Policji w Poznaniu w toku wykonywania czynności procesowych w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym o sygn. […] i sądowym o sygn.

III K 423/10 poprzez wykorzystanie jako dowód w sprawie informacji pochodzących z nielegalnych nagrań z podsłuchu i skutkiem tego doprowadzenie do skazania S. K. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 29 marca 2012 r., utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu i działania przez to na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego S. K., tj. przestępstwa z art. 231 §1 k.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie podkreśla się m.in., że instytucja przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, jaka została przewidziana w art. 37 k.p.k., służy modyfikowaniu właściwości miejscowej w sytuacjach, w których chodzi w szczególności o podkreślenie bezstronności organów procesowych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KO 73/13, LEX nr 1385707).

Oczywiste jest bowiem, że standard obiektywnego rozpoznania sprawy stanowi jedną z najważniejszych wartości budujących autorytet wymiaru sprawiedliwości. W sytuacji zatem jak ta, gdy sprawa dotyczy sędziów sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy, a także sędziów sądu nad nim nadrzędnego, zastosowanie znajdzie ugruntowane w tradycji prawa przekonanie, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie (nemo iudex in causa sua). Z tego względu skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. i odstąpienie od reguły rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo na podstawie przepisów ogólnych należy uznać za w pełni uzasadnione.Biorąc pod uwagę potrzebę przeciwdziałania choćby tylko potencjalnym zagrożeniom w sferze publicznego przekonania o istnieniu warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy należało ją przekazać sądowi rejonowemu niepodległemu Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.

Takim sądem, mającym swą siedzibę stosunkowo niedaleko od Poznania, jest właśnie Sąd Rejonowy w Słupcy.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.